Omkering van een land met een grote bevolking en hoop voor lokale gebieden: een aanwijzing voor de onrust in het mondiale bevolkingslandschap en een herstel van de geboortecijfers. > Nieuws

Een recent rapport van het Indian Census Bureau luidt een belangrijke verschuiving in het mondiale bevolkingslandschap in. Het is een zeer symbolische gebeurtenis dat het totale vruchtbaarheidscijfer van India, dat 1,5 miljard inwoners telde en de drijvende kracht achter de economische groei was, daalde tot 1,9, onder de Maginotlijn van 2,1 om de bevolking op peil te houden. India, dat zich in het verleden voldoende zorgen maakte over de overbevolking om een ​​verplicht bevolkingscontrolebeleid door te voeren, wordt nu geconfronteerd met een scherpe daling van de geboortecijfers als gevolg van sociale veranderingen zoals het verbeteren van het opleidingsniveau van vrouwen en het uitbreiden van de beschikbaarheid van anticonceptie. Vooral nu de kindersterfte is gestegen van 30 in 2019 naar 24 in 2024, is een van de belangrijkste redenen dat de urgentie om meer kinderen te krijgen in het verleden is afgenomen. Bovendien is de toenemende last van de onderwijskosten als gevolg van de verstedelijking en de stijgende prijzen een katalysator geworden voor het fundamenteel veranderen van de waarden met betrekking tot de bevalling in de hele Indiase samenleving.

Aan de andere kant lieten de Koreaanse provincies Chungcheongbuk-do en Jeollanam-do onlangs nieuwe mogelijkheden zien om de lage geboortecijfers te overwinnen door aan te tonen dat het totale vruchtbaarheidscijfer in het eerste kwartaal onlangs voor het eerst in vijf jaar is hersteld naar het niveau van één persoon, of het hoogste niveau van het land heeft behouden. Chungcheongbuk-do registreerde in het eerste kwartaal een totaal vruchtbaarheidscijfer van 1,14, waarmee voor het eerst in vijf jaar de grens van één persoon werd overschreden. Jeonnam behield ook zijn eerste plaats in het land met 1,30, waarmee een aanzienlijke stijging van het aantal geboorten werd gerealiseerd vergeleken met het voorgaande jaar. Dit herstel is niet simpelweg het resultaat van geluk, maar wordt geïnterpreteerd als het resultaat van agressieve en praktische steunmaatregelen op lokaal overheidsniveau. In het geval van Jeonnam speelden het maandelijkse geboorte-inkomen gedurende 18 jaar, de uitbreiding van openbare postpartumzorgcentra en volledige medische ondersteuning voor onvruchtbare paren een belangrijke rol. Dit dient als sterk bewijs dat de neerwaartse curve van het geboortecijfer kan worden doorbroken als lokale overheden consequent een steunbeleid implementeren dat zeer gevoeld wordt.

Deskundigen zijn het er echter over eens dat er, in plaats van zich te laten meeslepen door dit herstel op de korte termijn, een verfijnde strategie nodig is om duurzaamheid te garanderen. Zoals te zien is in het geval van de provincie Noord-Chungcheong, heeft het patroon van een tijdelijke stijging in het eerste kwartaal en vervolgens een daling vanaf het tweede kwartaal zich de afgelopen vijf jaar herhaald. Het is dus nog te vroeg om te beoordelen of dit herstel een trendverandering is. Met name gezien het tijdsverloop tussen een toename van het aantal huwelijken dat tot een bevalling leidt, zou een gedetailleerde analyse van gedetailleerde statistieken die rechtstreeks verband houden met de bevalling, zoals de stijging van de leeftijd bij het eerste huwelijk, onvruchtbaarheidsprocedures en het gebruik van kinderopvangverlof, een prioriteit moeten zijn. Als dit bovendien niet gepaard gaat met een infrastructuur voor kinderopvang die de levenskwaliteit van gezinnen die kinderen opvoeden substantieel kan verbeteren, afgezien van een eenvoudig geldsteunbeleid en een verandering in de bedrijfscultuur voor een goed evenwicht tussen werk en gezin, bestaat er een groot risico dat er slechts een tijdelijk herstel van de cijfers zal plaatsvinden.

De essentie van het bevolkingsprobleem is niet simpelweg het aantal kinderen dat geboren wordt, maar hoe goed een samenleving op stabiele wijze toekomstige generaties kan huisvesten. Zoals het voorbeeld van India laat zien, gaat de economische sprong voorwaarts gepaard met veranderingen in de bevolkingsstructuur, en zijn de lasten van de onderwijskosten en de stijgende kosten voor kinderbijslag die daarbij ontstaan, algemene uitdagingen over de hele wereld geworden. Het op maat gemaakte steunbeleid dat door lokale overheden in Korea wordt gevoerd, geeft aan in welke richting we ons in deze mondiale trend moeten bewegen. Nu moeten de nationale en lokale overheden verder gaan dan gefragmenteerd beleid en een geïntegreerde aanpak hanteren om de algehele structuur van de samenleving te verbeteren, inclusief huisvesting, werkgelegenheid en onderwijs, zodat jonge mensen het huwelijk en de bevalling kunnen zien als optioneel geluk in plaats van als een last in het leven. De bevolkingscrisis is een kans, en hoe wij hierop reageren zal de welvaart van toekomstige generaties bepalen.