Het dilemma van Ham So-won: huiswerk achtergelaten door de zwaarlijvigheid van haar dochter en ‘ongemakkelijk samenwonen’ met haar ex-man > Nieuws

Hoewel Ham So-won de afgelopen vier jaar gescheiden is, blijft ze haar ex-man Jin Hua ontmoeten uit bezorgdheid over de emotionele tekortkomingen van haar dochter Hye-jeong. Deze ontmoeting, die begon toen het kind de afwezigheid van zijn vader begon te voelen, leek aanvankelijk een warm gezelschap, voortgekomen uit het verantwoordelijkheidsgevoel van de ouders. Ham So-won was echter geschokt toen ze onlangs bij een gezondheidscontrole op school hoorde dat haar dochter in één jaar tijd bijna 10 kg was aangekomen en de diagnose obesitas kreeg. Ze ontdekte de oorzaak van deze drastische verandering in haar ontmoeting met haar ex-man en uitte haar diepe ontevredenheid toen ze zag dat haar kind, dat tijd met zijn vader had doorgebracht, zo zwaar was geworden dat er vlekken op zijn buik achterbleven als gevolg van overmatige voedselinname. Voor Ham So-won ging deze situatie verder dan alleen de gezondheidsproblemen van haar kind, en werd het een complex van angst en woede omdat de ongeremde levensstijl van haar ex-man een negatieve invloed op haar kind had.

Adviseur Lee Ho-seon verdiepte zich in de aard van het conflict dat Ham So-won ervaart en bood scherpe maar warme inzichten. Lee Ho-seon wees erop dat Ham So-won tijdens de counseling niet ophield haar ex-man te bekritiseren, en wees erop dat het kind de spanning tussen de ouders voelde en probeerde de moeder een plezier te doen. Vooral een situatie waarin een kind tegen zijn moeder zegt dat hij het moet ‘negeren’, laat zien dat het kind zich al emotioneel geïsoleerd voelt binnen de conflictstructuur tussen zijn ouders. Lee Ho-seon benadrukte hoeveel psychologische last ouders op het kind leggen door de ander in het bijzijn van het kind te kleineren, en waarschuwde dat dit een soort ‘liefdesdriehoek’ vormt die het kind voor de ouders tot een emotionele vuilnisbak maakt.

Als concreet alternatief voor het oplossen van conflicten benadrukte Ho-seon Lee de noodzaak van scheiding van omgevingen en stelde hij regels vast. Als Ham So-won zich niet op zijn gemak voelt met de onregelmatige levensstijl van de vader die het huis binnenkomt, adviseerde hij dat er een strategie nodig is om het dagelijkse leven van het kind te beschermen door de ontmoetingsplaats tussen de vader en het kind te veranderen naar buiten het huis in plaats van naar huis. Daarnaast is het meest urgent de ‘minimale overeenkomst’ tussen ouders over de kinderopvang. Onvoorwaardelijk blijven vergaderen zonder duidelijke regels vast te stellen over eten of fundamentele levensstijlgewoonten, of omgekeerd de bijeenkomst zelf blokkeren, is niet bevorderlijk voor de groei van het kind. Ho-seon Lee maakte duidelijk dat een moeder een kind niet willekeurig het recht van het kind op omgang met de vader kan ontnemen, en benadrukte dat de emotionele wrok van de ouders volledig gescheiden moet worden gehouden van de gezonde groei van het kind.

De conclusie van het consultatiegesprek was dat een verandering in de houding van de ouders belangrijker is dan de lichamelijke gezondheid van het kind. Lee Ho-seon gaf Ham So-won de opdracht om flexibele opvoedingsmethoden te leren door middel van oudereducatie en zich emotioneel te verzoenen met haar kind, in plaats van een te strenge en machtige moeder voor haar kind te zijn. Voor een kind is tijd doorbrengen met zijn vader niet alleen een kwestie van voedingsinname, maar ook een proces van het leggen van een basis voor emotionele steun. Het advies van Lee Ho-seon dat als hij het contact met zijn vader volledig blokkeert, het lichaam van het kind wel onder controle kan worden gehouden, maar er een gebrek aan liefde kan blijven bestaan ​​dat nooit in zijn hart zal worden bevredigd, vond grote weerklank. Uiteindelijk kon Ham So-won door middel van counseling objectief naar haar gevoelens kijken, haar opgekropte frustratie verlichten en haar wil om te veranderen versterken.