De ‘verslavingsval’ die het dagelijks leven van moderne mensen binnendringt: een nieuwe epidemie in het digitale tijdperk > Nieuws

Nu de leeftijdsgroep van drugsdelinquenten snel is afgenomen, zoeken de overheid en gerelateerde organisaties de laatste tijd naar nieuwe behandelstrategieën die zich richten op de digitale generatie. Nu de generatie van 2030 meer dan 60% van alle drugsdelinquenten voor zijn rekening neemt, worden niet-face-to-face platforms zoals Metaverse actief geïntroduceerd om de beperkingen van traditionele face-to-face counseling te overwinnen. Deze methode garandeert anonimiteit, vermindert de psychologische weerstand en wordt geëvalueerd als een effectief alternatief om het risico op ‘recidive’ dat kan optreden tijdens face-to-face counseling te blokkeren. Om echter het stigma-effect dat achter de anonimiteit schuilgaat volledig te elimineren en een organische verbinding tot stand te brengen tussen het rechtssysteem en de rehabilitatiecentra, moeten geavanceerder niet-face-to-face programmaontwerp en een verbeterd sociaal bewustzijn worden gecombineerd.

Het risico op verslaving is niet beperkt tot stoffen die drugs worden genoemd, en kan zelfs bij dagelijkse activiteiten fatale gevolgen hebben. Beleggers die verslaafd zijn aan de extreme volatiliteit van de aandelenmarkt lijden aan het ‘FOMO-syndroom’, de angst om een ​​‘bedelaar door de bliksem’ te worden, en vertonen dwangmatig gedrag waarbij ze zich alleen richten op het terugkrijgen van hun inkomen terwijl ze hun dagelijkse baan achter zich laten. Bovendien gaat de misdaad van illegaal filmen verder dan louter seksueel verlangen en werkt het als een mechanisme van een vervormd verlangen naar macht en gedragsverslaving om anderen onder controle te houden, waardoor de recidive toeneemt. Dit soort gedragsverslaving verlamt het beloningscircuit van de hersenen, bereikt een punt waarop men zichzelf niet meer kan beheersen, en is zo besmettelijk dat het zelfs hooggeplaatste overheidsfunctionarissen en professionals in de schaduw van de misdaad kan slepen.

De fysieke en sociale destructieve kracht die verslaving veroorzaakt is zo verwoestend dat het iemands leven volledig kan wegnemen. Misbruik van ketamine, dat zich onder jongeren verspreidt, veroorzaakt het ‘stenen blaas’-symptoom dat de blaaswand vernietigt, waardoor onomkeerbare fysieke nawerkingen ontstaan, zoals het veroorzaken van urine-incontinentie en extreme pijn bij twintigers. Internationale misdaadzaken, zoals ongelukken veroorzaakt door rijden onder invloed of de vergiftiging van soldaten die drugs gebruiken, laten ook duidelijk zien hoe drugsverslaving de rede van een individu verlamt en ontaardt in een instrument dat de levens van anderen bedreigt. Vermoedens dat beroemde beroemdheden namens hen psychotrope medicijnen krijgen, bewijzen ook hoe zelfgenoegzaam onze samenleving is ten aanzien van voorgeschreven medicijnen en suggereren dat er een dringende noodzaak bestaat om de medische ethiek te herstellen.

Gelukkig kan technologie ook een krachtig wapen zijn bij het voorkomen en behandelen van verslaving. De opkomst van ‘Starruckus’, een digitaal behandelapparaat voor de behandeling van ADHD bij kinderen, heeft de bijwerkingen van bestaande medicamenteuze behandelingen overwonnen en de mogelijkheid geopend van op gegevens gebaseerde precisiebehandelingen die zijn afgestemd op de toestand van de individuele patiënt. Deze op games gebaseerde digitale behandeling is belangrijk omdat deze het risico op drugsmisbruik fundamenteel blokkeert en tegelijkertijd een systeem tot stand brengt waarmee medisch personeel en voogden het behandelingsproces in realtime kunnen volgen. De verslavingspreventiecampagne die gebruik maakt van virtual reality (VR), geïmplementeerd door sommige lokale overheden, zoals Cheonan City, wordt ook beschouwd als een effectief voorbeeld van het verspreiden van een preventiecultuur die het bewustzijn vergroot door burgers het risico rechtstreeks te laten ervaren.