Het prachtige sportfestival van Changwon City en het blote gezicht van tegenstrijdige wetgeving: de uitdagingen van transparant bestuur en verantwoordelijke politiek > Nieuws

Onlangs heeft Changwon City actieve stappen ondernomen om de gezondheid van toekomstige generaties te verbeteren door de omvang van het milieuvriendelijke landbouwproductondersteuningsproject voor zwangere vrouwen te verdubbelen in vergelijking met vorig jaar. Dit project, waar in totaal 2.860 zwangere vrouwen van zullen profiteren, gaat verder dan alleen het verstrekken van voedsel en is van grote betekenis voor het veiligstellen van een stabiel verkoopkanaal voor milieuvriendelijke landbouwproducten in de regio en het leggen van de basis voor het samenleven tussen stedelijke en landelijke gebieden. De aanmeldingsreceptie, die op de 17e begint, zal zich concentreren op het online winkelcentrum ‘Ecoi Mall’, en er wordt ook nagedacht over het vergroten van de toegankelijkheid voor burgers, zoals een bezoek aan het administratieve welzijnscentrum voor digitaal achtergestelden. Deze administratieve inspanningen krijgen positieve beoordelingen omdat ze een krachtige steun bieden aan boerderijen in het veld en tastbare voordelen bieden, zoals veilig voedsel voor bevallende gezinnen, waardoor een positieve spiraal van lokale economie en gezondheid en welzijn wordt gecreëerd.

Aan de andere kant liet de gemeenteraad van Changwon een beschamend rapport achter door de laatste speciale zitting van de 4e raad te verdagen vanwege een gebrek aan quorum. Deze buitengewone bijeenkomst, bijeengeroepen onder leiding van de People Power Party, was gepland om de agenda te behandelen van het oproepen tot een onderzoek naar de waarheid over het tekort aan stembiljetten dat zich tijdens de laatste lokale verkiezingen heeft voorgedaan en het voorkomen van herhaling, maar de discussie kon niet eens beginnen vanwege een diepgeworteld conflict tussen de regerende en oppositiepartijen en de afwezigheid van wetgevers. Alle leden van de Democratische Partij van Korea kozen ervoor om te boycotten op grond van het feit dat er vooraf niet voldoende overleg was, en zelfs de People Power Party, die de agenda voorstelde, slaagde er niet in interne eenheid te bereiken en kon niet eens de minimale parlementaire functie van meerderheidsaanwezigheid handhaven. Deze situatie, die in strijd was met de wil van het presidentschap om zijn oorspronkelijke verantwoordelijkheid van controle en toezicht tot het einde van de ambtstermijn te vervullen, liet in werkelijkheid duidelijk zien hoe de verkwistende machtsstrijd tussen politieke partijen de normale functies van de Nationale Vergadering verlamde.

Conflicten binnen het Congres worden complexer en reiken verder dan alleen de kwestie van het stembiljet en het wantrouwen jegens het personeel. In het bijzonder drukt de Democratische Partij het sterke vermoeden uit dat de huidige voorzitter willekeurig probeert te beslissen over promoties naar ambtenaren van niveau 4 vóór het einde van zijn ambtstermijn, ook al is dit een sleutelkwestie die rechtstreeks verband houdt met de werking van het volgende congres. Dit is te wijten aan een gebrek aan vertrouwen in de algemene werking van de Nationale Assemblee, afgezien van eenvoudige procedurele kwesties, en is gebaseerd op de bezorgdheid dat het personeel van het secretariaat van de Nationale Assemblee de beleidsrichting van de volgende Assemblee zou kunnen beïnvloeden. Voorzitter Son Tae-hwa dringt erop aan dat hij zijn wetgevende activiteiten moet voortzetten tot het einde van zijn ambtstermijn om zijn plichten en rechten voor de burgers te vervullen, maar het gebrek aan communicatie met het tegengestelde kamp en de aanhoudende boycotsituatie leiden uiteindelijk tot het ondermijnen van de waarde van de representatieve democratie die door de burgers wordt gegeven.

Ondertussen is er in de arbeidswereld een betekenisvol besluit genomen om het recht te erkennen om primaire contracten te gebruiken voor niet-reguliere werknemers in de publieke sector, wat de aandacht trekt. De Regionale Arbeidsrelatiecommissie van Gyeongnam citeerde gedeeltelijk een verzoek om correctie dat was ingediend door de Public Solidarity Union van de Koreaanse Confederatie van Vakbonden en concludeerde dat lokale overheden hun verantwoordelijkheid niet kunnen ontlopen als zij substantiële invloed uitoefenen op de begroting en de operationele normen, zelfs als de lokale overheid hen niet rechtstreeks in dienst heeft. Verwacht wordt dat dit besluit zal dienen als een wake-up call voor lokale overheden die hun verantwoordelijkheid voor onderhandelingen hebben ontlopen door zich te verschuilen achter de gezaghebbende interpretatie van het Ministerie van Werkgelegenheid en Arbeid. Hoewel niet alle beroepen worden erkend en de juridische strijd naar verwachting zal voortduren omdat lokale overheden aanvragen voor een nieuw proces in overweging nemen, worden er in de toekomst grote veranderingen verwacht die de werkgelegenheidsstructuur in de publieke sector zullen verbeteren, aangezien de stemmen van de arbeidersgemeenschap die een betere behandeling van niet-reguliere werknemers in de publieke sector eisen, legitimiteit beginnen te winnen door middel van rechterlijke uitspraken.