De twee gezichten van de Cheolongseong-gevangenis: gebroken beveiliging en onredelijke claims van gevangenen > Nieuws

De verdwijning van 100 stuks scherpe munitie die plaatsvond in de Daejeon-gevangenis roept serieuze vragen op over de veiligheidssituatie van penitentiaire inrichtingen. Dit incident, dat aan het licht kwam tijdens een uitgebreide audit door het Ministerie van Justitie, werd aan de wereld bekend omdat het in de grootboeken geregistreerde bedrag niet overeenkwam met de hoeveelheid munitie die daadwerkelijk in de wapenkamer was opgeslagen. Momenteel zet het ministerie van Justitie een grootschalig onderzoeksteam in onder leiding van het hoofd van de afdeling Veiligheidsbeleid van het Correctieshoofdkwartier om zich te concentreren op het vaststellen van de omstandigheden, waarbij alle mogelijkheden open worden gelaten, van de mogelijkheid van externe lekken tot eenvoudige administratieve fouten. Omdat wapens het laatste middel zijn om de veiligheid van penitentiaire inrichtingen te garanderen, moet duidelijk worden onthuld of dit verlies een simpele registratiefout was of een fataal gat in het interne managementsysteem.

Aan de andere kant symboliseren de acties van Jang Dae-ho, die een levenslange gevangenisstraf uitzit voor het 'Han River Body Incident', de provocerende uitoefening van hun rechten door de gevangenen tegen het correctionele systeem. Dae-ho Jang diende een klacht in bij de Mensenrechtencommissie en beweerde dat de gevangenisdirecteur zonder toestemming toegang had gekregen tot zijn post. Toen dit werd afgewezen, spande hij opnieuw een administratieve rechtszaak aan en zette zijn juridische strijd voort. De rechtbank wees zijn claim af en oordeelde dat het een eenvoudige administratieve fout was die zich tijdens de uitoefening van zijn taken had voorgedaan en dat er geen intentie was om de mensenrechten te schenden. In het verleden heeft hij voortdurend rechtszaken aangespannen over beperkingen op het leven in de gevangenis, zoals beperkingen op tv-kijken, die gericht lijken te zijn op het testen van het bestuur van correctionele autoriteiten in plaats van na te denken over zijn misdaden.

De kern van de twee incidenten is de gespannen relatie tussen ‘managementstrengheid’ en ‘procedurele legitimiteit’ binnen penitentiaire inrichtingen. Het verlies van scherpe munitie bracht de incompetentie op het gebied van de veiligheid aan het licht, veroorzaakt door de ontoereikendheid van het interne systeem, en de rechtszaak van Dae-ho Jang laat duidelijk zien hoe de rechten van gedetineerden de administratieve macht kunnen uitputten. In het bijzonder wordt, ondanks duizenden klachten die jaarlijks door gevangenen worden ingediend, slechts een zeer klein aantal gevallen daadwerkelijk erkend als mensenrechtenschendingen, iets waar onze samenleving zich zorgen over moet maken. Op plaatsen waar strikt beheer en toezicht volgens wetten en principes vereist zijn, ontstaan ​​administratieve fouten, en de vicieuze cirkel van verdere rechtszaken onder het voorwendsel hiervan is een factor die het vertrouwen in het correctionele bestuur ondermijnt.

Het ministerie van Justitie kondigde zijn voornemen aan om het beheer van wapens en munitie in penitentiaire inrichtingen in het hele land volledig te onderzoeken naar aanleiding van het verlies van scherpe munitie. Dit moet verder gaan dan eenvoudige vervolgmaatregelen en dienen als een kans om de lakse discipline van penitentiaire inrichtingen te corrigeren. Tegelijkertijd is het dringend nodig om geavanceerde administratieve normen vast te stellen die onderscheid maken tussen de bescherming van de mensenrechten van gevangenen en kwaadwillig misbruik van rechtszaken door criminelen. Net zoals het onderzoeksteam de verblijfplaats van 100 live rondes volgt, is de wil van de autoriteiten om degenen die de grenzen van de wet misbruiken eruit te filteren en een eerlijke orde binnen de penitentiaire inrichtingen te bewerkstelligen belangrijker dan wat dan ook.