De tragedie van Ulsanbawi Rock op de berg Seorak, de beperkingen en uitdagingen van de mens tegenover de majesteit van de natuur. > Nieuws

Op de middag van de 14e trof een ramp een groep van vier mensen die aan het rotsklimmen waren bij Ulsanbawi Rock op de berg Seorak, waardoor een vredige weekendwandeling onmiddellijk in een nachtmerrie veranderde. Tijdens de klim viel een man van in de vijftig van een rots en het touw dat met hem verbonden was, ging mee verloren. De overige drie mensen bleven achter op een duizelingwekkende klif en konden niet verder. Het bergreddingsteam dat werd uitgezonden nadat het rapport was ontvangen, vloog met een drone en zocht de hele klif af, en kon uiteindelijk de klimmers vinden die zich aan de rotswand vastklampten en een sprankje hoop vasthielden. Met name het beeld van een vrouw die hulpeloos ligt in een rood berguniform representeert de urgente situatie van die tijd. Helaas werd de man die viel ter plaatse dood verklaard, wat duidelijk bewijst hoe dodelijk gevaarlijk het beklimmen van een moeilijk parcours is.

Het hoogtepunt van deze reddingsoperatie was de bovenmenselijke moed en bekwame vaardigheden van de leden van het Special Mountain Rescue Team. Om de gestrande mensen te bereiken, klommen de reddingswerkers met hun blote handen over de ruwe rotswand, met minimale hulp van apparatuur. Het proces waarbij ze de rotswand de rug toekeerden, even de tijd namen om op adem te komen en vervolgens hun hand weer uitstaken om de slachtoffers te bereiken, was net zo gespannen als in een film. Son Gyeong-wan, leider van het Seorak Mountain Special Mountain Rescue Team, benadrukte dat het Ulsan Rock-parcours erg moeilijk en erg gevaarlijk is voor degenen die niet vaardig zijn, en onthulde dat deze redding tot stand kwam na een wanhopige strijd die vier uur duurde. Deze toewijding van het reddingsteam toont hun wil om kostbare levens te redden tegen de barre aard van de natuur, maar aan de andere kant laat het ons met spijt achter waarom ongelukken in Ulsanbawi, die zich elk jaar herhalen, niet kunnen worden voorkomen. Toen op 29 vorige maand op dezelfde locatie een wandelaar van in de zeventig stierf aan een hartstilstand, stuurt Ulsan Rock voortdurend waarschuwingsberichten naar klimmers.

Het is niet alleen Ulsan Rock. Op dezelfde dag verspreidden de ongelukken in de bergen zich als een lopend vuurtje door heel Gangwon-do. In de buurt van Bongjeongam Hermitage op de berg Seorak vertoonde een wandelaar van in de zestig tekenen van verlamming en werd per helikopter vervoerd, en er vond een ernstig ongeval plaats nabij het Namseorak Exploration Center in Yangyang-gun, waar een wandelaar van in de zestig 10 meter viel. Bovendien stortte op de berg Duta in Donghae City een wandelaar van in de zeventig in elkaar door een plotselinge hartstilstand tijdens het wandelen en stierf uiteindelijk, en de bergen in de Gangwon-regio waren het hele weekend letterlijk gevuld met noodoproepen van reddingsteams. Deze ongevallen gaan verder dan eenvoudige valpartijen en omvatten veel problemen die optreden wanneer klimmers hun eigen fysieke beperkingen over het hoofd zien, zoals hart- en vaatziekten of verminderde fysieke kracht. Naarmate het aantal mensen dat de bergen bezoekt toeneemt, mogen we niet vergeten dat de bergen op elk moment een rampgebied kunnen worden als we geen koelbloedig oordeel vellen over onze fysieke kracht en uitrusting.

Ondertussen geeft de lange geschiedenis van Ulsan Rock ons, afgezien van de tragedie van ongelukken in de bergen, nog een andere weerklank. De 'harpoenkop van hertenhoorn ingebed in een walvisbot', die onlangs werd aangekondigd als nationaal volkscultureel erfgoed, is een waardevol overblijfsel dat bewijst dat Ulsan sinds het Neolithicum het centrum van de maritieme beschaving is geweest. Dit relikwie, dat de levensonderhoudsvaardigheden van onze voorouders 7.000 jaar geleden bevat, toen ze door de zeeën zwierven en walvissen vingen, toont een geschiedenis van overleven die zich op een heel ander niveau bevindt dan de manier waarop we vandaag de dag genieten van de geweldige natuur van de berg Seorak. De natuur is soms een object dat mensen moeten overwinnen en soms een object van ontzag, en tegelijkertijd is het een cultureel goed dat we moeten beschermen. Het is een punt van scherp contrast tussen moderne mensen die bedwelmd zijn door de schoonheid van Ulsan Rock en het gevaar ervan vergeten, en onze voorouders die wijselijk naast de natuur leefden, zelfs in een barre omgeving.