Het is een zeer symbolische gebeurtenis dat de Bank of Japan tijdens deze vergadering over financiële beleidsbeslissingen de kortetermijnrente met 0,25 procentpunt heeft verhoogd van 0,75% naar 1%. Dit cijfer, dat 31 jaar na 1995 werd bereikt, luidt het einde in van het ultrasoepele monetaire beleid dat Japan heeft gevoerd. Met name het feit dat dit besluit werd genomen met de overweldigende goedkeuring van de leden van de beleidscommissie (7 voor, 1 tegen), zelfs bij afwezigheid van gouverneur Kazuo Ueda vanwege gezondheidsredenen, bewijst dat de wil van de Japanse monetaire autoriteit om te verkrappen groot is. Zij oordeelden dat het blokkeren van de stijgende prijsdruk die al diep bij ons was doorgedrongen urgenter was voor de duurzaamheid van de economie dan de mogelijkheid van een economische inkrimping veroorzaakt door de politieke chaos in het Midden-Oosten.

De belangrijkste achtergrond achter deze renteverhoging is het algemene prijsdoorwerkingsfenomeen, aangevoerd door de stijging van de olieprijzen. De Bank of Japan stelde vast dat de prijsstijging die begon bij business-to-business-transacties zich nu uitbreidt naar de consumentenprijzen in het algemeen, waardoor de economische constitutie wordt bedreigd. In een situatie waarin het werkgelegenheids- en inkomensklimaat verbetert en de bedrijfswinsten solide blijven, bestaat de angst dat de inflatie zal versnellen als de rentetarieven worden bevroren. In feite heeft de Bank of Japan haar standpunt duidelijk gemaakt dat zij de rente geleidelijk zal blijven verhogen en de financiële versoepeling zal blijven afbouwen, afhankelijk van de toekomstige economische omstandigheden. Daarbij maakt zij duidelijk dat zij de grote trend van bezuinigingen zal voortzetten in plaats van tijdelijke maatregelen.

Naast veranderingen in het monetair beleid is het ook iets om in de gaten te houden: de stabilisatiemaatregelen op de obligatiemarkten. De Bank of Japan heeft besloten om vanaf april volgend jaar volledig te stoppen met het afbouwen van de aankopen van langlopende staatsobligaties. Dit is het laatste stukje van de puzzel van het tweedimensionale versoepelingsbeleid dat sinds 2013 wordt gevoerd. De bedoeling is om te breken met de praktijk van het onderdrukken van marktfuncties door grote hoeveelheden staatsobligaties op te kopen en om een ​​normaal financieel klimaat tot stand te brengen waarin de rentetarieven worden bepaald door marktprincipes. De strategie om een ​​zachte landing teweeg te brengen door de omvang van de aankopen voorzichtig aan te passen tot het eerste kwartaal van volgend jaar om plotselinge schokken op de markt te voorkomen, laat echter duidelijk zien hoe zorgvuldig de Japanse financiële autoriteiten deze verkrapping hebben ontworpen.

De actie van Japan maakt investeerders over de hele wereld nerveus en stimuleert de mogelijkheid van liquidatie van de 'yen carry trade' op de mondiale financiële markt. Als grote hoeveelheden kapitaal, dat in Japan tegen lage rentetarieven geld heeft geleend en in buitenlandse hoogrentende activa heeft geïnvesteerd, naar hun thuisland terugkeert, wordt verwacht dat de volatiliteit op de aandelen- en obligatiemarkten onvermijdelijk zal toenemen. In het bijzonder wordt de Koreaanse economie geconfronteerd met het tweesnijdend zwaard van het verbeteren van de exportconcurrentiepositie als gevolg van de sterke yen en de vertragende exportvraag naar Japan. Bovendien bevindt de Bank of Korea zich ook in een situatie waarin een verfijnde reactie nodig is om zich voor te bereiden op de heropleving van de mondiale bezuinigingsmaatregelen, waarbij de moeilijkheid van het rentebeleid toeneemt te midden van de complexe druk van prijzen, wisselkoersen en importprijsdruk.