벼랑 끝에 몰린 김용현의 '지연 전략'과 거리의 메아리 > K-wave Trends

De rechterlijke druk rond voormalig minister van Nationale Defensie Kim Yong-hyun heeft zijn hoogtepunt bereikt. Het tweede uitgebreide team van de speciale aanklager riep hem op als hoofdverdachte op beschuldiging van rebellie en het organiseren van een criminele groep op grond van de Militaire Strafwet en ondervroeg hem intensief over de specifieke commandostructuur die strijdkrachten mobiliseerde tijdens de periode van de staat van beleg en het proces van samenzwering om de Nationale Verkiezingscommissie over te nemen. De kant van voormalig minister Kim verzet zich krachtig tegen dit onderzoek en noemt het een ‘dubbele vervolging’ en een ‘illegaal onderzoek’, maar de speciale aanklager scherpt de teugels van het onderzoek aan door mensen om hem heen te dagvaarden, waaronder voormalig minister Lee Sang-min, die betrokken waren bij de verdenking van verplaatsing van zijn ambtswoning.

Naast een gerechtelijke reactie volgt voormalig minister Kim ook een ‘vertragingsstrategie’ om institutionele mazen in de wet te doorbreken. Hij diende een grondwettelijk verzoekschrift in waarin hij beweerde dat de rechtsgrondslag van de rechtbank die verantwoordelijk was voor burgeroorlogzaken ongrondwettelijk was, en toen het Constitutionele Hof de zaak onlangs voor formeel onderzoek verwees, raakte de richting van het proces in de mist. Hoewel de rechtbank eerder de legitimiteit van de wet erkende en het verzoek om herziening van de ongrondwettigheid ervan afwees, wordt het besluit om de ‘omweg’ te nemen door een verzoek rechtstreeks bij het Constitutionele Hof in te dienen, geïnterpreteerd als een voornemen om de rechtsgang zoveel mogelijk te vertragen.

Ondertussen klinken er buiten de markt nog steeds radicale stemmen die voormalig minister Kim verdedigen. Zijn advocaat beweert de steun van jongeren op de protestlocatie te hebben bevestigd en blijft de publieke opinie worstelen door dit incident te definiëren als een ‘opstand’ om de democratie te beschermen. De acties van de advocaat, die niet aarzelt om beledigende taal te gebruiken en buiten de rechtszaal op te hitsen, lijken een wanhopige strijd om de strengheid van de wet te ontkennen en aanhangers te verzamelen om de juridische crisis te vervangen door een politiek discours.