트럼프의 '마이웨이' 외교와 벼랑 끝에 선 네타냐후의 딜레마 > K-wave Trends

De aanleiding voor dit incident was de Israëlische aanval op Beiroet, Libanon. De luchtaanvallen van Israël op de belangrijkste bolwerken van Hezbollah gingen onmiddellijk gepaard met een tegenaanval van Iran, en Iran vuurde tientallen ballistische raketten af ​​op het Israëlische vasteland, waardoor de deur werd geopend voor een direct gewapend conflict. President Trump uitte zijn sterke ontevredenheid over Israël over deze reeks gewapende veldslagen. In het bijzonder uitte hij zijn openlijke ongenoegen over de luchtaanval op Libanon, die werd uitgevoerd zonder zijn voorafgaande coördinatie, en zette hij premier Netanyahu krachtig onder druk om te stoppen met vergeldingsmaatregelen. Trump maakte duidelijk dat verdere escalatie van de oorlog geen zin zou hebben, daarbij verwijzend naar de logica dat Israël en Iran al genoeg hadden gedaan door aanvallen op elkaar uit te wisselen.

De kernstrategie van de regering-Trump is om snel een definitief akkoord met Iran te bereiken. Trump is van mening dat de onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran de laatste fase van de oorlog zijn ingegaan, en hij lijkt zich zorgen te maken dat dit militaire conflict de onderhandelingstafel waar zo hard aan is gewerkt, omver zal werpen. Hij belde premier Netanyahu rechtstreeks en maakte harde opmerkingen zoals ‘Ik neem de beslissing’, waarbij hij benadrukte dat de acties van Israël de strategie van de Verenigde Staten voor het Grotere Oosten niet mogen belemmeren. Dit wordt geïnterpreteerd als een strategische zet om in binnen- en buitenland te laten zien dat de Verenigde Staten de laatste scheidsrechter zijn in zaken in het Midden-Oosten, en om Netanyahu's recht op onafhankelijke vergelding fundamenteel te blokkeren.

Aan de andere kant bevindt premier Netanyahu zich in een dilemma, ondanks de ontmoediging van Trump. Hij handhaaft een hard standpunt en beveelt de Israëlische strijdkrachten zich voor te bereiden op het aanvallen van militaire en economische faciliteiten in heel Iran, maar hij is voorzichtig met het indrukken van de laatste aanvalsknop. Netanyahu kondigde in een videoboodschap aan dat hij de luchtaanvallen op Iran voorlopig zou opschorten, maar voegde er een waarschuwing aan toe dat hij Iran met krachtig geweld zou straffen als het land opnieuw zou provoceren. Dit wordt geïnterpreteerd als een politiek gebaar dat erop gericht is de hardliners binnen Israël te sussen en te benadrukken dat Israël zijn recht op zelfverdediging niet heeft opgegeven, terwijl het de schijn aanneemt dat het de druk van Trump accepteert.

Volgens lokale en buitenlandse media verkeert Israël momenteel in diepe nood vanwege de intensiteit van de vergeldingsmaatregelen. Het Israëlische leger beweert op elk moment klaar te zijn voor een tegenaanval, maar het risico is te groot om een ​​onafhankelijke operatie te ondernemen die de betrekkingen met de Verenigde Staten volledig zou vernietigen. In feite heeft Netanyahu de veiligheidsleiding onmiddellijk na het telefoongesprek met Trump bijeengeroepen om reactiemaatregelen te bespreken, maar er is een gevoel dat hij op weg is naar 'een paar dagen wachten' in plaats van onmiddellijke vergelding. Dit suggereert dat de invloed van Trump nog steeds een belangrijke variabele is in het Israëlische besluitvormingsproces op het gebied van de nationale veiligheid.

Op het eerste gezicht beweren Trump en Netanyahu 'goede vrienden' te zijn, maar achter de schermen zijn er tactische meningsverschillen en een gespannen zenuwoorlog over de hegemonie van de macht. Trump laat zijn invloed zien door harde opmerkingen te maken richting Netanyahu, zoals: “Als ik er niet was geweest, zou je in de gevangenis zitten”, en Netanyahu probeert misbruik te maken van de situatie door een directe reactie te vermijden. De relatie tussen de twee gaat verder dan een simpele persoonlijke vriendschap en laat duidelijk het punt zien waarop de twee waarden van ‘orde’ die de Verenigde Staten in het Midden-Oosten willen en ‘overleving’ die Israël nastreeft, botsen. Uiteindelijk zal de richting van de situatie rondom Iran worden bepaald tussen de onderhandelingstafel van Trump en de politieke beslissing van Netanyahu.