과거를 지키는 국가유산청의 현재, 빛과 그림자 사이의 명암 > K-wave Trends

Onlangs werd de website van de National Heritage Administration op het hakblok gezet vanwege een veiligheidslek. Te laat werd onthuld dat de persoonlijke informatie van 909 handelaren in cultureel erfgoed zonder bescherming openbaar was gemaakt in een ogenschijnlijk gewoon bijgevoegd bestand met de naam 'Status van de verkoopvergunningen voor cultureel erfgoed in 2024', dat in juli vorig jaar werd geplaatst. Het bevatte niet alleen de naam, maar ook zes gevoelige gegevens, waaronder woonadres, mobiel telefoonnummer en geboortedatum, evenals de status van verkopen die rechtstreeks verband hielden met het bedrijfsleven en of de grootboeken al dan niet waren gecontroleerd. Dit dossier bleef bijna een jaar voor iedereen toegankelijk voordat het slachtoffer rechtstreeks een klacht indiende, wat bewijst dat er een ernstige fout zit in het informatiebeheersysteem van openbare instellingen.

De gevolgen van dit ongeval zijn te klein om te worden verdoezeld met het excuus dat het eenvoudigweg een fout van de werknemer was. Het feit dat de persoonlijke informatie van ongeveer 900 functionarissen uit de sector gedurende een lange periode openbaar is gemaakt, laat duidelijk zien hoe laks het verificatieproces was bij het vrijgeven van informatie door de relevante organisatie. Het Rijkserfgoedbureau heeft de klacht te laat onderkend en onmiddellijk actie ondernomen om het probleem op te lossen door de toegang tot bestanden te blokkeren en berichten te verwijderen, maar de slachtoffers waren nog steeds bang dat informatie die al was gelekt op een of andere manier misbruikt zou kunnen zijn. Hoewel publieke instellingen moeten opereren op basis van het vertrouwen van informatiesubjecten, is het pijnlijk om te constateren dat zij zich niet aan de meest elementaire veiligheidsregels houden.

Ondertussen heeft de National Heritage Administration onlangs opmerkelijke academische prestaties aangekondigd en onderneemt zij stappen om administratieve onvolkomenheden te compenseren. De 'harpoenkop van hertenhoorn ingebed in een walvisbot', opgegraven in de neolithische ruïnes van Hwangseong-dong, Ulsan, is aangewezen als nationaal volkscultureel erfgoed. Dit relikwie is een zeldzaam voorbeeld van een walvisbot ontdekt met een harpoenpunt erin ingebed, en is van grote academische waarde omdat het rechtstreeks de jachtmethoden van prehistorische mensen op het Koreaanse schiereiland bewijst. Het is met name veelbetekenend omdat het duidelijk ondersteunt dat de gegevens over de walvisvangst in de 'Bangucheon-rotstekeningen', die zijn geregistreerd als UNESCO-werelderfgoed, niet simpelweg een symbolische uitdrukking zijn, maar een bewijs van daadwerkelijke levensonderhoudsactiviteiten die in het veld plaatsvonden.

Deze aankondiging van de aanwijzing als cultureel erfgoed trekt grote aandacht van de academische gemeenschap, aangezien dit het eerste geval is waarin erfgoed dat verband houdt met prehistorische productie- en levensonderhoudsactiviteiten wordt gepromoot als nationaal aangewezen cultureel erfgoed. De National Heritage Administration is van plan om na een opzegtermijn van 30 dagen de meningen van alle lagen van de bevolking te verzamelen en deze te bevestigen via definitieve beraadslaging door de Commissie Cultureel Erfgoed. Tegelijkertijd zet de National Heritage Administration haar diplomatieke activiteiten in de internationale gemeenschap voort. Via de informatiebijeenkomst van het Werelderfgoedcomité in Parijs, Frankrijk, delen we de status van de voorbereidingen voor het 48e UNESCO Werelderfgoedcomité dat in juli in Busan zal worden gehouden, en richten we ons op het promoten van de culturele capaciteiten van Korea in de wereld.

Uiteindelijk is de visie op de Nationale Erfgoedadministratie in conflict tussen twee trajecten: ‘slecht management’ en ‘academische expertise’. Om ervoor te zorgen dat de verontschuldiging van het Erfgoedbureau, die een volledige herziening van zijn interne managementsysteem en training op het gebied van de bescherming van persoonlijke informatie belooft, geen eenvoudig onderzoek wordt, moet deze gepaard gaan met specifieke en effectieve maatregelen om herhaling te voorkomen. Bovendien mogen we niet vergeten dat administratieve nauwgezetheid bij het beschermen van de persoonlijke informatie van burgers die in het heden leven ook een essentiële deugd is die overheidsinstanties moeten bezitten, net zoals de zorg die wordt besteed aan het ontdekken van het erfgoed uit het verleden en het bewijzen van de waarde ervan.