K-해상풍력의 명과 암: '에너지 영토 확장'이라는 빛과 '기술·안보 종속'이라는 그림자 > K-wave Trends

Het Nakwol Offshore Wind Power Complex in Yeonggwang, Jeollanam-do heeft een ongekende omvang in de geschiedenis van binnenlandse offshore windenergie en zet een nieuwe mijlpaal in Korea's nieuwe en hernieuwbare energiegebied. Dit project, met een totale capaciteit van 364,8 MW, is een groot project om 64 turbines van 5,7 MW op zee te installeren. Het voltooiingspercentage ligt momenteel boven de 80% en zal naar verwachting binnen het jaar commercieel geëxploiteerd worden. Nu de bouw van het substation en het transmissienetwerk op land al is voltooid, is de installatie van de monopile, de onderste structuur, voltooid en is de montage van de bovenste turbine ook aan de gang. Zodra dit complex normaal in bedrijf is, zal het naar verwachting jaarlijks 900 GWh schone elektriciteit produceren, deze aan ongeveer 250.000 huishoudens leveren en de broeikasgassen jaarlijks met 430.000 ton verminderen. Dit is duidelijk een baanbrekende prestatie die de bestaande capaciteit voor de opwekking van offshore windenergie van het land ruimschoots verdubbelt.

Achter deze briljante prestaties schuilt echter de pijnlijke waarheid van het binnenlandse offshore windenergie-ecosysteem. Het bouwteam, dat er niet in slaagde een grootschalig installatieschip (WTIV) veilig te stellen, moest zijn toevlucht nemen tot de inzet van een groot aantal Chinese schepen en technisch personeel. Een groot deel van de kernuitrusting, waaronder installatieschepen, sleepboten en legschepen, is afhankelijk van de Chinese infrastructuur, en tientallen Chinese ingenieurs zijn ter plaatse gestationeerd en leiden belangrijke processen. De industrie waarschuwt dat deze grote afhankelijkheid van China zou kunnen leiden tot ernstige managementlacunes in de energiezekerheid van het land. Met name de mogelijkheid dat gevoelige gegevens, zoals topografische informatie over de zeebodem, kunnen worden gelekt, kan niet worden uitgesloten, en er wordt kritiek geuit dat het gebrek aan binnenlandse professionele mankracht en uitrusting uiteindelijk de veiligheidssoevereiniteit aan het wankelen brengt.

De vaardigheidskloof is ook een enorme barrière die we moeten overwinnen. Volgens een recent onderzoek van het Korea Institute of Energy Technology Evaluation and Planning loopt de binnenlandse windenergietechnologie tot vier jaar achter op Europa, dat zich op het hoogste niveau bevindt. Met name op sleutelgebieden als rijden en besturen, bladontwerp en systeemintegratie blijft de technologie 70-80% van de Europese technologie uitmaken, waardoor het moeilijk wordt om te ontsnappen aan de beperkingen van het zijn van een 'jager'. In het geval van zonne-energie wordt de kloof met China groter tot ongeveer twee jaar, en neemt de concurrentiepositie van de export snel af. De markt voor hernieuwbare energie groeit explosief, maar Koreaanse bedrijven zitten vast in een vicieuze cirkel van hoge kosten of gebondenheid aan overzeese toeleveringsketens vanwege hun onvermogen om belangrijke apparatuur en materialen aan te schaffen.

Jeju Island ondervindt ook moeilijkheden bij de ontwikkeling van offshore windenergie, wat tegenslagen veroorzaakt in zijn energietransitieplan. De projecten op het eiland Chuja en de westelijke offshore windenergieprojecten werden de een na de ander afgewezen omdat particuliere exploitanten zich ervan afkeerden vanwege de hoge provinciale winstdelingsvergoedingen en de last van de netaansluiting. Aan de andere kant zet Tamna Offshore Wind Power, het eerste commerciële complex van Korea, zijn pogingen voort om de omvang ervan te vergroten van 30 MW naar 102 MW via een grootschalig uitbreidingsproject. Zelfs in dit proces zijn er echter nog veel obstakels die moeten worden overwonnen, zoals milieueffectrapportage en problemen met de acceptatie door bewoners, evenals veranderingen in het ecosysteem en geluidsschade veroorzaakt door de installatie van een ultragrote turbine van 230 meter, die groter is dan het hoogste gebouw van Jeju. Dit is de reden waarom er kritiek is dat het door het publiek geleide energieconversiebeleid zich beperkt tot slogans zonder daadwerkelijke investeringen of technische ondersteuning aan te trekken.

Wat de Nakwol offshore windenergiezaak uiteindelijk laat zien is het gevaar van een ‘overhaaste snelheidsoorlog zonder infrastructuur.’ Om het project te voltooien hebben we onvermijdelijk Chinese infrastructuur geleend, maar op de lange termijn kan dit resulteren in het uithollen van de groeimogelijkheden voor binnenlandse bedrijven en het ingraven van knelpunten in de toeleveringsketen. Deskundigen zijn het erover eens dat we een omgeving moeten creëren waarin binnenlandse bedrijven kunnen investeren in faciliteiten en technologie kunnen ontwikkelen door een continue projectenpijplijn veilig te stellen in plaats van een lijst met eenmalige projecten. Om de realiteit te boven te komen waarin we geen andere keuze hebben dan op Chinese uitrusting te vertrouwen, moeten bovendien parallel de steun voor de bouw van binnenlandse installatieschepen en het beleid voor de opleiding van professioneel personeel worden geïmplementeerd. Anders is het risico groot dat onze energietransitie uiteindelijk een 'paviljoen gebouwd met buitenlandse apparatuur en technologie' wordt.