벼랑 끝에 선 노동의 존엄, 구조적 불평등을 넘어 정의로운 전환을 향하여 > K-wave Trends

De praktijk om de stem van werknemers uit te sluiten van het verkoopproces van bedrijven wordt de kiem van chronische angst. Terwijl bedrijven als SK Siltron en Cheongho Nais de verkoop van managementrechten nastreven, zijn werknemers volledig afgesloten van informatie en worden ze gedwongen zich zorgen te maken over de vraag of ze wel of niet zullen slagen in hun baan. Het bedrijf vermijdt onderhandelingen vanwege de zekerheid van de verkoop, maar voor de werknemers is het een kritieke kwestie die afhangt van hun levensonderhoud. Het feit dat de vakbond van SK Siltron onlangs een brief eiste waarin ze werkzekerheid beloofden, ongeacht of deze verkocht wordt of niet, is een krachtige boodschap dat het vergroten van de bedrijfswaarde op basis van de opoffering van leden niet langer kan worden getolereerd. Deze eis gaat verder dan alleen het beschermen van de werkplek; het kan worden gezien als een zelfreddingsmaatregel en een minimale veiligheidsmaatregel om ervoor te zorgen dat de waarde van de arbeid die heeft bijgedragen aan de groei van het bedrijf naar behoren wordt erkend.

Veiligheidskwesties op industriële locaties zijn nu verheven tot een kwestie van overleven in plaats van een kwestie van keuze. Zoals we hebben gezien bij de explosie van de Hanwha Aerospace Daejeon-fabriek of het instorten van het Seosomun-viaduct, leidt verwaarlozing van het veiligheidsbeheer tot ernstige ongelukken die het leven van werknemers kosten. De regering neemt haastig maatregelen om zich voor te bereiden op hittegolven en verscherpt de controles op risicogroepen, maar de realiteit is dat werknemers in het veld tijdgebrek hebben en zelfs geen gebruik kunnen maken van onderkomens. Klimaatrampen zoals hittegolven vormen een dagelijkse bedreiging, vooral voor mobiele werknemers zoals koeriers en medewerkers van bezorgplatforms. In plaats van een kwantitatieve uitbreiding van de opvangcentra willen werknemers meer tijd hebben om uit te rusten en hun werkomgeving te verbeteren. Daartoe is een actieve tussenkomst van de overheid, om te controleren of de verplichtingen van bedrijven om de veiligheid en gezondheid te garanderen, ter plaatse grondig worden nageleefd essentieel.

Het belang van onderhandelingen tussen primaire en onderaannemers om de duale structuur van de arbeidsmarkt te doorbreken wordt ook meer dan ooit benadrukt. Zoals blijkt uit de zaken van SK Intellix en Cheongho Nais is het een significante verandering dat onderaannemers en speciaal daarvoor ingezette werknemers rechtstreeks met de hoofdaannemer proberen te onderhandelen in een structuur waarin de hoofdaannemer daadwerkelijke controle uitoefent. Werknemers onder het bestaande stukloonsysteem zijn onredelijk behandeld, omdat ze zich in een blinde vlek bevinden onder de Labour Standards Act en niet eens in aanmerking komen voor het minimumloon. De reden dat de arbeidersgemeenschap bereid is zo ver te gaan om op straat te protesteren om het minimumloon voor stukloonarbeiders te eisen, is omdat ze de structuur waarin ze worden uitgebuit in de schaduw van de platformeconomie niet langer kunnen negeren. Alleen wanneer er een structuur tot stand komt waarin de primaire overheid als ‘echte baas’ de verantwoordelijkheid op zich neemt, wordt het mogelijk de kloof op de arbeidsmarkt te overbruggen en eerlijke concurrentie te bewerkstelligen.

Zelfs in de publieke sector wordt de waarde van arbeid geconfronteerd met uitdagingen als structurele beperkingen en tekorten aan arbeidskrachten. Het is veelbetekenend dat functionarissen van de Nationale Verkiezingscommissie de overwerkomstandigheden bekenden die verborgen liggen achter hun trots als constitutionele instelling, terwijl ze te kampen hadden met een tekort aan stembiljetten. In zware werkomgevingen, zoals nachtdiensten van 29 uur, leiden systeemdefecten onvermijdelijk tot ongevallen op locatie. Herhaling kan nooit worden voorkomen door simpelweg individuen de schuld te geven van hun aanwezigheid of door juridische sancties op te leggen. Gezien de enorme hoeveelheid toevertrouwde beheerstaken die door de Nationale Verkiezingscommissie worden uitgevoerd en de essentiële administratieve behoeften zoals het beheer van politieke fondsen, de uitbreiding van de voltijdse mankracht en de modernisering van het uitgiftesysteem ter plaatse, moeten deze worden erkend als de minimale infrastructuurinvestering om het stemrecht van het volk te garanderen.

De rol van lokale overheden wordt steeds belangrijker in een snel veranderende industriële omgeving. Om blinde vlekken op te vullen waar het beleid van de centrale overheid niet in slaagt, worden er op lokaal niveau pogingen ondernomen om 'praktische arbeidstoezeggingen' te doen, zoals uitbreiding van de ziektewetuitkering en ondersteuning voor werkplekken met minder dan vijf werknemers. Met name de stap om het Life and Safety Committee op te richten als een organisatie direct onder de burgemeester is een uitdrukking van de sterke wil van de lokale overheid om rechtstreeks zorg te dragen voor de gezondheidsrechten en veiligheid van werknemers. Bovendien is de discussie over een 'rechtvaardige transitie' om de onzekerheid over de werkgelegenheid van werknemers in de energiesector, die ontstaat tijdens het energietransitieproces, op te lossen, een sleutelproces bij het ontwerpen van de toekomstige industriële structuur die verder gaat dan de eenvoudige omschakeling naar reguliere werknemers. Wanneer deze beleidsexperimenten op lokaal niveau het beleid van de centrale overheid bepalen, zullen de arbeidsrechten in Korea nog een stap verder kunnen rijpen.