호국보훈의 달, 전쟁기념관이 던진 위험한 ‘양비론’의 역설 > K-wave Trends

De controverse begon met een educatief programma genaamd ‘Korean War, Different Interpretations’, gepland door de War Memorial Association ter herdenking van de Patriots and Veterans Month. Dit programma is ontworpen voor het grote publiek, inclusief basisschoolleerlingen, met als doel Korea’s perceptie van de ‘Koreaanse Oorlog’ en China’s perspectief van ‘anti-Amerikaanse hulp’ parallel te vergelijken. De promotieposter plaatste elk kind met de Taegeukgi en de Rode Vijfsterrenvlag op de achtergrond en bevatte de zinsnede ‘Twee perspectieven op de Yalu-rivier’, waarmee de claims van beide partijen werden afgebeeld alsof ze van gelijke waarde waren. Deze mechanische neutraliteit brengt echter een groot risico met zich mee dat historische feiten worden verdraaid. De Koreaanse oorlog was een agressieoorlog die begon met de duidelijke illegale invasie van Noord-Korea in het Zuiden, en China rechtvaardigde zijn deelname aan de oorlog onder het voorwendsel 'Noord-Korea te helpen tegen de Amerikaanse agressie'.

De term anti-Amerikaanse hulp is meer dan alleen een naam; het is een kernmechanisme van het historische proces van China. De Chinese president Xi Jinping heeft uitgebreide propaganda-activiteiten voortgezet en deze tijdens de herdenkingsbijeenkomst van de Koreaanse Oorlog in 2020 omschreven als een ‘rechtvaardige oorlog’ en een ‘grote overwinning’. Een militair museum in China heeft een tentoonstellingsruimte gewijd aan anti-Amerikaanse hulp en toont zelfs een handgeschreven brief van Kim Il-sung waarin hij verzoekt troepen te sturen, waarmee de verantwoordelijkheid van Noord-Korea voor de invasie van het Zuiden volledig wordt verborgen. In deze situatie is de plaatsing van deze termen door Korea, zonder enig kritisch instrument, bekritiseerd omdat het mogelijk straffeloosheid zou geven aan de logica van de vijand. Als deze informatie wordt verstrekt aan basisschoolleerlingen die geen waarden hebben ontwikkeld, bestaat er een groot risico dat dit de essentie van Noord-Korea's invasie in het Zuiden zal vertroebelen en een verkeerde perceptie van de geschiedenis zal oproepen die de verantwoordelijkheid voor de oorlog verdeelt.

Naarmate de situatie zich verspreidde, haastte de War Memorial Association zich om een verklaring te geven, maar kon de verlegenheid niet verbergen. Een functionaris van een zakenvereniging legde uit dat het oorspronkelijke bedoeling was om kritisch te kijken naar de vertekende beweringen van de ‘Anti-American Assistance Memorial Hall’ in Dandong, China, en om onze correcte kijk op de geschiedenis te benadrukken. Met andere woorden: de planningsintentie die ontstond tijdens het analyseren van het Chinese propagandamateriaal werd tijdens het productieproces niet voldoende uitgefilterd, waardoor misverstanden ontstonden. Deze verklaring overschaduwt echter de historische verantwoordelijkheid die publieke instellingen zouden moeten hebben. Wat de bedoeling ook mag zijn, het is een onvergeeflijke vergissing dat een instelling die wordt gerund door belastinggeld werd gebruikt als instrument om de vijandelijke logica van het verdraaien van de geschiedenis te bevorderen.

Ook het Ministerie van Defensie nam deze situatie serieus en startte onmiddellijk een onderzoek naar de waarheid. Onmiddellijk na ontvangst van het rapport stopte minister van Nationale Defensie, Ahn Kyu-baek, alle voortgang van het gerelateerde programma en gaf opdracht tot een grondig onderzoek naar de omstandigheden en strikte maatregelen. Een functionaris van het Ministerie van Defensie erkende dat het waar was dat het programma bedoeld was om de illegale invasie van Noord-Korea in het Zuiden onder de aandacht te brengen, maar dat daarbij niet goed werd gecontroleerd en gefilterd. Momenteel is het programma verwijderd van de website van het War Memorial of Korea en is het bericht vervangen door de mededeling ‘In onderhoud’. Dit is een duidelijk voorbeeld van hoe slecht het verificatiesysteem bij het War Memorial of Korea, dat kan worden beschouwd als het laatste bolwerk van onze veiligheid, functioneerde.

Dit incident herinnert ons er nogmaals aan hoe verfijnd en vastberaden onze samenleving moet zijn als het om historische feiten gaat. Hoewel de naam van een oorlog in sommige opzichten wordt bepaald door de overeenkomst tussen de overwinnaar en de betrokken partijen, schuilt er een compromisloze waarheid over openlijke daden van agressie. We hebben de plicht om de historische waarheid te beschermen tegen de verdraaide verhalen van Noord-Korea, dat de Koreaanse oorlog de ‘Vaderlandbevrijdingsoorlog’ noemt, of China, dat het ‘anti-Amerikaanse hulp’ noemt. Het Oorlogsmonument van Korea zou meer moeten zijn dan alleen een ruimte voor het tentoonstellen van materialen; het zou een plaats van onderwijs moeten zijn die de offers eert van de helden die de Republiek Korea beschermden en een juist gevoel van veiligheid bij de mensen zou moeten inboezemen. Daarom moeten we, door dit incident als waarschuwing te gebruiken, een systeem opzetten om grondig te controleren of er enige ruimte is voor het beschadigen van de historische legitimiteit in alle toekomstige fasen van de programmaplanning.