사라진 증거물과 흔들리는 신뢰: 6·3 지방선거 투표용지 부족 사태의 실체 > K-wave Trends

Centraal in dit incident staat een doos met stembiljetten gemarkeerd met ‘1.900’, gevonden bij het tweede stembureau in Jamsil 7-dong. Gezien het aantal kiezers in het stembureau 3.856 bedroeg, was dit slechts ongeveer 49,3%, minder dan de helft van het aantal kiezers. Nu bekend is geworden dat de Nationale Verkiezingscommissie zich niet eens heeft gehouden aan de minimale drukstandaard van 50% die is vastgelegd in interne richtlijnen, neemt de controverse toe over de vraag of dit incident een simpele vergissing was of een voorspeld ongeluk. Op de 9e nam de rechtbank een besluit om deze doos, camerabeelden en interne communicatieverslagen van de Nationale Verkiezingscommissie als bewijsmateriaal te bewaren. Gerechtsambtenaren en verzoekers die op de 10e op de locatie aankwamen, hadden echter alleen te maken met een leeg stembureau.

De Nationale Verkiezingscommissie verkeert in een verbijsterde positie over de manier waarop het bewijsmateriaal verdween. Ambtenaren van de Nationale Verkiezingscommissie legden uit dat ze niet in staat zijn de verblijfplaats van de items vast te stellen, daarbij verwijzend naar het feit dat andere stembussen dan stembussen niet onderworpen zijn aan opslagverplichtingen. Sommigen brengen de mogelijkheid naar voren dat er voorwerpen verloren zijn gegaan door een derde partij tijdens de commotie die plaatsvond tijdens het vervoeren van stembussen op de 5e en toen demonstranten het stembureau binnengingen. Het is echter moeilijk om de kritiek te vermijden dat de Nationale Verkiezingscommissie, die de strengste zaken van het land afhandelt, belangrijk fysiek bewijsmateriaal heeft genegeerd tot vlak voordat de rechtbank besloot het bewijsmateriaal te bewaren. Dit is niet alleen een kwestie van verdwijnende items, maar is ook een indicator van hoe slecht het stembeheersysteem van de Nationale Verkiezingscommissie functioneert.

Er wordt op gewezen dat de fundamentele oorzaak van deze situatie de willekeurige besluitvormingsstructuur van de Nationale Verkiezingscommissie is, die op willekeurige wijze de normen voor het drukken van stembiljetten heeft verlaagd. Zoals bevestigd heeft de Nationale Verkiezingscommissie in december vorig jaar besloten de ondergrens voor het afdrukken van stembiljetten te verlagen van 60% naar 50%. Wat verrassend is, is dat deze belangrijke beslissing werd genomen zonder een aparte officiële bijeenkomst of een voldoende proces om meningen te verzamelen, met alleen de interne goedkeuring van de secretaris-generaal en de directeur verkiezingsbeleid. Het feit dat het agentschap dat verkiezingsaangelegenheden beheert, wat de basis van de democratie vormt, zijn normen uitsluitend op basis van interne goedkeuring veranderde, zonder zelfs maar notulen bij te houden, laat duidelijk zien hoe gesloten en zelfgenoegzaam de Nationale Verkiezingscommissie de organisatie heeft geleid.

Omdat de verificatie ter plaatse door de rechtbank vrijwel met lege handen eindigde, wordt verwacht dat het onthullen van de waarheid in de toekomst een nog moeilijker proces zal doorlopen. De verzoeker, Kim Jeong-cheol, lid van de Hoge Raad van de Nieuwe Hervormingspartij, heeft een krachtig standpunt ingenomen dat hij een feitenonderzoek zou verzoeken aan de Nationale Verkiezingscommissie en, indien nodig, zou verzoeken om bewaring van aanvullend bewijsmateriaal met betrekking tot de stembussen die waren opgeslagen in het stemmentelcentrum. Daarnaast zijn we van plan om rond de 15e een verkiezingsberoep in te dienen en via juridische procedures te vragen of de verkiezing ongeldig is. Van de rechtbank wordt verwacht dat zij het hele verhaal van het tekort aan stembiljetten en de vermoedens van verhulling nauwgezet zal onderzoeken aan de hand van camerabeelden en interne berichten die door de Nationale Verkiezingscommissie zullen worden ingediend. Nu is de bal overgedragen aan het veld en het publiek wacht tot de verantwoordelijkheid voor dit incident duidelijk wordt geïdentificeerd.