설악의 두 얼굴: 멈춰선 케이블카의 경제성과 멈춰버린 등산객의 안타까운 비극 > K-wave Trends

Het vijfkleurenkabelbaanproject wordt momenteel geconfronteerd met een enorm probleem dat ‘gebrek aan economische haalbaarheid’ wordt genoemd. Burger- en milieugroeperingen voorspellen dat de kosten, die aan het begin van het project ongeveer 46 miljard won bedroegen, zullen stijgen tot 137 miljard won tegen de tijd dat het in 2029 voltooid is, en waarschuwen dat dit een ondraaglijke last zal zijn voor de financiën van Yangyang-gun. Vooral omdat de resultaten van de kosten-batenanalyse (B/C) waarschijnlijk onder de haalbaarheidsnorm zullen vallen, bestaat er toenemende bezorgdheid dat onredelijke projectvoortgang uiteindelijk zal leiden tot een verspilling van belastingen voor inwoners van de provincie en schulden aan toekomstige generaties. Het lijkt moeilijk om de kritiek te ontwijken dat de poging om het financiële stabilisatiefonds voor noodsituaties in dit project te investeren een onverantwoorde behandeling is van een project met een hoog risico.

De winststructuur van het bedrijf is ook erg ondoorzichtig en onrealistisch. De jaarlijkse bedrijfswinst, berekend op basis van het huidige ontwerp, bedraagt ​​slechts ongeveer 4,3 miljard KRW, maar het bedrag dat nodig is om de enorme projectkosten elk jaar terug te verdienen is bijna het dubbele van dat bedrag, namelijk 8,4 miljard KRW. Zelfs als de kabelbaan gedurende de gehele exploitatieperiode van dertig jaar onafgebroken in bedrijf is, is het zeer waarschijnlijk dat zich een cumulatief tekort zal ophopen in plaats van dat de investeringskosten worden terugverdiend. Uiteindelijk is er geen andere keuze dan in een vicieuze cirkel terecht te komen waarbij de gebruikskosten voortdurend moeten worden verhoogd om de winstgevendheid op peil te houden, wat zeer waarschijnlijk tot een catastrofe zal leiden als toeristen zich afwenden en bedrijven voortijdig vastlopen. De eis voor een volledig heronderzoek van de nieuwgekozen gouverneur van Yangyang, Kim Jeong-jung, is een wanhopige roep van het maatschappelijk middenveld om deze numerieke ineenstorting niet langer aan te zien.

Hoewel ontwikkelingsdiscussies een actueel politiek onderwerp zijn geworden, blijft het ruige terrein van de berg Seorak de veiligheid van wandelaars bedreigen. De recente valdood van een wandelaar van in de zestig nabij Gwimyeonam toont duidelijk de wilde gevaren van de berg Seorak aan. Ongevallen met valpartijen van 10 of 50 meter zijn een dwarsdoorsnede van de veiligheidsongevallen in de bergen die wekelijks voorkomen, en situaties waarin zelfs menselijke redding moeilijk is vanwege het ruige terrein, worden elke keer herhaald. Bovendien herinnert het voortdurende optreden van grote en kleine ongelukken, zoals breukongevallen bij Yeongsiam, ons er nogmaals aan dat Seorak Mountain niet alleen een toeristische bestemming is, maar een zeer moeilijk bergachtig gebied dat een grondige veiligheidsvoorbereiding en waakzaamheid vereist.

Ondertussen zijn de inspanningen om het ecosysteem, dat de essentiële waarde is van de berg Seorak, te beschermen en te behouden, stilletjes aan de gang, onafhankelijk van ontwikkelingskwesties. Het project om berggeiten vrij te laten en hun leefgebied in het Songnisan-gebied te herstellen om de ecologische as van het Baekdudaegan-gebergte te verbinden, is een belangrijke poging om een ​​migratieroute voor wilde dieren veilig te stellen van de Seoraksan-berg naar de Jirisan-berg. Terwijl ontwikkeling voor het menselijk gemak de natuur wurgt, bevatten deze restauratieprojecten toekomstgerichte waarden die het naast elkaar bestaan ​​van mens en natuur nastreven. Bovendien laat de administratieve beoordeling van de achteruitgang en de efficiëntie van het beheer van reeds gebouwde faciliteiten, net als de beheerskwestie van het openbare eigendomsbeheer van de culturele voorzieningen op de Seorak-berg in Sokcho City, ook zien hoe zorgvuldig en verantwoordelijk we onze bezittingen moeten beheren.