한국 경제의 화려한 반등, 50년 만의 기록이 증명하는 ‘수출 엔진’의 위력 > K-wave Trends

Kluczową siłą napędową koreańskiej gospodarki w pierwszym kwartale tego roku był jednoczesny wzrost eksportu i inwestycji obiektowych. Według tymczasowych danych ogłoszonych przez Bank Korei, realna stopa wzrostu PKB została obliczona na 1,8%, czyli o 0,1 punktu procentowego więcej niż początkowo oczekiwano. W szczególności eksport artykułów IT, w tym półprzewodników, wzrósł o 5,9% w porównaniu z poprzednim kwartałem, stając się liderem wzrostu, podczas gdy inwestycje w obiekty skupiające się na maszynach i sprzęcie transportowym wykazały znaczny wzrost o 6,6%, ożywiając gospodarkę. Wskaźniki te sugerują, że poza zwykłym poleganiem na popycie zagranicznym, firmy dokonują odważnych przyszłych inwestycji w celu zwiększenia produktywności.

Poprawa wskaźników makroekonomicznych prowadzi także do spadku rzeczywistych dochodów ludności. Powodem wzrostu realnego dochodu narodowego brutto (DNB) o 9,2% w porównaniu z poprzednim kwartałem jest znaczna poprawa warunków handlowych w naszej gospodarce oraz znaczny wzrost dochodów netto czynników zagranicznych, czyli dochodów z dywidend i odsetek pochodzących z zagranicy. Warto również zauważyć, że nominalna stopa wzrostu PKB osiągnęła 10,5%, najwięcej od 50 lat od 1976 r. Nie jest to bańka spowodowana zwykłym wzrostem cen, ale wynikiem dramatycznego wzrostu zysków operacyjnych przedsiębiorstw eksportowych i oczekuje się, że będzie miała pozytywny wpływ na zwiększenie dochodów z podatku dochodowego od osób prawnych i zabezpieczenie dobrej kondycji finansowej w przyszłości.

W obliczu ogromnego przepływu gospodarki światowej zmiany na rynku amerykańskim mają również istotne implikacje dla naszej gospodarki. W ostatnim czasie Stany Zjednoczone skutecznie ograniczają deficyt handlowy, znacząco zwiększając eksport ropy naftowej pomimo zakłóceń w dostawach energii na świecie wynikających z zagrożeń geopolitycznych, takich jak wojna w Iranie. W związku z boomem na budowę centrów danych opartym na sztucznej inteligencji (AI), wzrósł import dóbr kapitałowych, takich jak półprzewodniki i sprzęt komunikacyjny, ale eksport produktów naftowych równoważył to, co doprowadziło do poprawy bilansu handlowego. Te zmiany w strukturze handlu USA i silny eksport Korei są wyraźnymi przykładami tego, jak każdy kraj maksymalizuje swoje podstawowe możliwości w procesie reorganizacji globalnego łańcucha dostaw.

Oprócz ożywienia eksportu skupionego w dużych korporacjach, zauważalne są także skutki wspierania ekspansji zagranicznej małych i średnich przedsiębiorstw na szczeblu samorządowym. Podobnie jak w przypadku Yongin City, fakt, że małe i średnie przedsiębiorstwa w prowincji Gyeonggi podnoszą status marek K, pozyskując konsultacje eksportowe warte dziesiątki milionów dolarów na rynki Azji Południowo-Wschodniej, takie jak Tajlandia i Wietnam, dowodzi, że baza naszej gospodarki się rozwija. Zindywidualizowana polityka wsparcia rządu i samorządów lokalnych służy jako pomost dla małych i średnich przedsiębiorstw nieposiadających możliwości eksportu, umożliwiający bezpośrednią interakcję z nabywcami na światowych wystawach i zawieranie praktycznych kontraktów. Te wieloaspektowe wysiłki na rzecz dywersyfikacji rynków eksportowych będą ważną siecią bezpieczeństwa mającą na celu zrekompensowanie strukturalnych słabości koreańskiej gospodarki, która koncentruje się w niektórych branżach.

Tymczasem w miarę poprawy ogólnych wskaźników gospodarczych wzrosły również oczekiwania dotyczące epoki dochodu na mieszkańca wynoszącego 40 000 dolarów. Bank Korei przewiduje, że w przypadku utrzymania obecnego wysokiego nominalnego tempa wzrostu możliwe będzie zbliżenie się do poziomu 40 tys. dolarów wcześniej, niż pierwotnie oczekiwano. Ponadto fakt, że stopa oszczędności brutto w pierwszym kwartale osiągnęła 41,7%, najwięcej od 37 lat, oznacza, że ​​tempo wzrostu dochodu narodowego do dyspozycji brutto było szybsze niż wydatki konsumpcyjne. Chociaż konsumpcja rządowa nieznacznie spadła ze względu na zmniejszenie wydatków na ubezpieczenie zdrowotne, bardzo zachęcający jest fakt, że konsumpcja i inwestycje w sektorze prywatnym idą w harmonii, tworząc solidną podstawę ożywienia gospodarczego.