중동의 불길이 쏘아 올린 ‘인플레이션의 역습’: 글로벌 경제, 긴축의 시대로 회귀하나 > K-wave Trends

Indeks cen producentów (PPI) opublikowany przez Amerykańskie Biuro Statystyki Pracy w maju wzrósł o 6,5% w porównaniu z tym samym miesiącem ubiegłego roku, wywołując ogromny szok na rynku. Liczba ta, która osiągnęła najwyższy poziom od trzech i pół roku, w połączeniu z ogłoszonym poprzedniego dnia wskaźnikiem cen towarów i usług konsumenckich (CPI), który osiągnął poziom 4,2%, osiągając najwyższy poziom od trzech lat, sugeruje, że presja inflacyjna rozprzestrzenia się na wszystkie fronty. W szczególności do wzrostu cen przyczynił się gwałtowny wzrost cen energii, przy czym pozycje związane z energią stanowiły 80% całkowitego wzrostu, a ceny benzyny wzrosły w ciągu jednego miesiąca o ponad 23%. Nie jest to tylko chwilowa zmiana cen surowców, ale oznacza, że ​​pogarszająca się sytuacja na Bliskim Wschodzie paraliżuje cały światowy łańcuch dostaw i wypycha koszty produkcji przedsiębiorstw do granic możliwości.

Płomienie inflacji nie ograniczają się do Stanów Zjednoczonych, ale szybko rozprzestrzeniają się na kontynent azjatycki. Nawet w Chinach, które od ponad trzech lat pogrążone są w deflacji, ceny producentów wzrosły o 3,9%, odnotowując najwyższy wzrost od 46 miesięcy. W międzyczasie chińskie firmy stłumiły ceny, kontynuując ostrą konkurencję ze względu na nadprodukcję, ale gdy koszty surowców poszybowały w górę w wyniku szoku energetycznego na Bliskim Wschodzie, zaczęły poważnie odzwierciedlać to w cenach fabrycznych. Japoński indeks cen przedsiębiorstw również wzrósł o 6,3%, bijąc najwyższy poziom od trzech lat. Dowodzi to, że wzrosty kosztów następują sukcesywnie od średniego etapu globalnego łańcucha dostaw i że banki centralne w każdym kraju zmuszone są dokonywać bolesnego wyboru podniesienia stóp procentowych w celu ochrony cen.

Ponieważ wskaźniki cen przekraczają oczekiwania, stanowisko amerykańskiej Rezerwy Federalnej (Fed) w zakresie polityki pieniężnej podlega całkowitej rewizji. Perspektywa rynku, który na początku roku oczekiwał obniżki stóp procentowych, obecnie gwałtownie się zmieniła, do sytuacji, w której prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych w ciągu roku przekracza 70%. W szczególności coraz głośniej słychać głosy, że obecny neutralny poziom stóp procentowych na poziomie 3-4% jest niewystarczający do kontrolowania cen oraz pojawiają się radykalne twierdzenia o konieczności podniesienia w górę samego standardu polityki pieniężnej. Ponieważ rynek pracy jest nadal solidny, tendencja wzrostowa cen postawiła Rezerwę Federalną przed trudnym wyzwaniem w postaci „dodatkowych oszczędności”, które wykraczają poza „przedłużanie wysokich stóp procentowych”, i oczekuje się, że stanie się to bardziej widoczne w zależności od ogłoszonego w przyszłości wskaźnika cen wydatków na konsumpcję osobistą (PCE).

Rynek finansowy reaguje wrażliwie na te niepewności, tworząc ekstremalny rynek rollercoaster. Nastroje inwestycyjne na rynkach światowych, w tym na koreańskiej giełdzie, pogorszyły się do tego stopnia, że ​​„wskaźnik strachu” osiągnął najwyższy poziom w historii, a wycofywanie środków przez inwestorów zagranicznych nabiera tempa. Ryzykowne aktywa, takie jak Nasdaq i KOSPI skupione na akcjach technologicznych, przeżywają fazę korekty ze względu na nakładanie się zagrożeń dla Bliskiego Wschodu i obaw związanych z oszczędnościami. Jednak niektórzy eksperci nie postrzegają tej zmienności jako zwykłego spadku wartości aktywów, ale interpretują ją jako korektę okresową mającą na celu ponowną ocenę wyników przedsiębiorstw i trendów politycznych. Rynki znajdują się obecnie w punkcie zwrotnym, jeśli chodzi o to, czy napięcia geopolityczne na Bliskim Wschodzie ustąpią, czy też inflacja przeniesie się na gospodarkę realną i spowoduje długoterminową recesję.