Cud w Madison Square Garden: noc, która zamieniła rozpacz związaną z 29-punktowym deficytem w nadzieję na pierwsze mistrzostwo od 53 lat. > Wiadomości

Czwarty mecz był koszmarem dla fanów Nowego Jorku, gdyż San Antonio od początku spotkania jednostronnie atakowało. Gdy kluczowy zawodnik Nowego Jorku, Karl-Anthony Towns, na początku pierwszej kwarty wpadł w kłopoty z faulami i opuścił boisko, pole pod bramką stało się placem zabaw dla linii ataku przeciwnika, prowadzonego przez potwornego debiutanta drużyny San Antonio, Victora Wembanyamy. W pewnym momencie drugiej kwarty różnica w wynikach wzrosła do aż 29 punktów, a większość ekspertów i kibiców przyjęła porażkę Nowego Jorku jako przesądzoną. Wydawało się, że San Antonio zapewniło sobie doskonałe zwycięstwo dzięki równej grze kluczowych graczy, takich jak De'Aaron Parks i Devin Vassell, a także wspierającym strzałom Dylana Harpera, który pomagał na ławce rezerwowych. Umiejętności organizacyjne San Antonio wydawały się tak trudne, że nawet entuzjastyczny doping kibiców gospodarzy ostygł, a równowaga ataku i obrony Nowego Jorku została całkowicie zachwiana.

Od trzeciej kwarty wahadło zwycięstwa zaczęło się jednak powoli wahać. Towns, który oszczędzał wytrzymałość na ławce rezerwowych, wrócił na boisko i odzyskał równowagę za bramką, a Jaylen Brunson i Anunoby objęli prowadzenie w ataku i przejęli prowadzenie w pościgu. W miarę jak różnica punktów stopniowo się zmniejszała, atmosfera w Madison Square Garden stawała się coraz cieplejsza, a w czwartej kwarcie Knicks nabrali dynamiki, jakby byli inną drużyną. Na 1 minutę i 22 sekundy przed końcem meczu stadion wybuchł podekscytowaniem, gdy zawodnik Brunsona minął obręcz i w końcu udało mu się odwrócić losy meczu. San Antonio także pokazało, że nie poddaje się do końca, odzyskując prowadzenie po rzucie wolnym Stephena Castle’a, lecz bogini zwycięstwa już przygotowywała się do podniesienia ręki Nowego Jorku. Koncentracja drużyny Knicks na przełamaniu ogromnej 29-punktowej różnicy wystarczyła, aby zapisać się jako jedna z najbardziej dramatycznych narracji w historii finałów.

Równie gorąco, co upał na stadionie, był hałas polityczny i społeczny na zewnątrz stadionu. Były prezydent Donald Trump został pierwszym urzędującym prezydentem, który odwiedził finały NBA, a atmosfera wokół stadionu dosłownie wymknęła się spod kontroli. Ze względu na rygorystyczne środki bezpieczeństwa po wizycie prezydenta wielu kibiców musiało czekać godzinami przed wejściem na stadion, a niektóre wydarzenia publiczne zostały odwołane, co spowodowało ogromne niedogodności dla nowojorczyków. Gwizdy, jakie rozległy się pod adresem Trumpa, gdy pojawił się na widowni, wyraźnie pokazały, jak niespokojne są jego relacje z obywatelami, którzy mają silne poparcie dla Partii Demokratycznej w jego rodzinnym mieście Nowy Jork. Ponieważ festiwal sportowy został zakłócony przez napięcia polityczne i ochroniarzy, niezadowolenie fanów, którzy chcieli wyłącznie cieszyć się grą, było kolejną ogromną przeszkodą, którą Knicks musieli pokonać w całej serii.

Ten finał był złożonym zjawiskiem, które połączyło astronomiczne ceny biletów, pasję fanów i dramat cudownego powrotu. Nawet przy najtańszej odsprzedaży biletu kosztującego ponad 10 000 dolarów i najwyższej cenie przekraczającej 100 000 dolarów, nowojorczycy byli gotowi otworzyć portfele, aby po raz pierwszy od 53 lat zobaczyć główną nagrodę. Widok głównych atrakcji Nowego Jorku, w tym Empire State Building, zmieniających się w symboliczne pomarańczowe i niebieskie kolory drużyny, symbolizował, że całe miasto zjednoczyło się w jedno, coś więcej niż tylko zwycięstwo drużyny koszykówki. Chociaż doszło do gwałtownych zamieszek wśród fanów, w tym aresztowań pomiędzy meczami na wyjeździe i u siebie, duch walki pokazany przez Knicks wystarczył, aby całkowicie wymazać przeszłość bycia na dnie ligi przez dziesięciolecia. Piąty mecz odbędzie się teraz na własnym stadionie w San Antonio, gdzie Knicks zmierzą się po raz ostatni w walce o tytuł mistrza.