Gorąca seria 18 meczów, rekord pozostawiony przez Lee Jeong-hoo i wyzwanie, aby zacząć od nowa > Wiadomości

Rekord Lee Jung-hoo z rzędu ustanowiony w meczu przeciwko Los Angeles Dodgers rozpoczął się 15 grudnia ubiegłego miesiąca i utrzymywał się przez prawie miesiąc, zaskakując scenę Major League. W 18 meczach oddawał trafienia niezależnie od rodzaju narzutu miotacza przeciwnika, demonstrując wiodącą w lidze umiejętność kontaktu. W szczególności należy go bardzo pochwalić za to, że utrzymuje równowagę odbijania pomimo codziennych wymuszonych marszów i podniósł swoją średnią odbijania w sezonie do niskich do połowy 300, co stanowi najwyższy poziom w lidze. Jednak w meczu z Chicago Cubs, który odbył się 13 stycznia, uzyskał wynik 0 na 3, a rekord został niestety zatrzymany, ponieważ wydawało się, że napięcie osłabło. Chociaż rekord został zatrzymany, nieustępliwość, jaką wykazał się w starciu z miotaczami przeciwników i opanowanie przy talerzu, udowodniły, dlaczego jest pałkarzem, który przyciąga uwagę w głównych ligach.

Dominująca analiza jest taka, że zmienna zwana „odpoczynkiem” odegrała rolę w tle tego rekordowego zawieszenia. Lee Jeong-hoo kontynuuje swój marsz, występując w 13 meczach bez ani jednego dnia wolnego od 30 grudnia ubiegłego miesiąca, ale wydaje się, że długo oczekiwana przerwa tuż przed pobiciem rekordu spowodowała niewielką zmianę w jego rytmie odbijania. Ponieważ baseball jest sportem zmysłowym, jest wysoce prawdopodobne, że rytm biologiczny reagujący na codzienne rzucanie może zostać nieco rozsynchronizowany z powodu jednodniowego odpoczynku. W dniu meczu uderzył piłką po ziemi tylko do pierwszej bazy przeciwko początkowemu miotaczowi Cubs, Javierowi Assadowi, i chociaż później uderzył mocną piłką w bazę, nie udało mu się trafić, ponieważ został złapany przez obronę przeciwnika lub został wyrzucony przez piłkę z powietrza. Zamiast po prostu zmniejszyć uczucie uderzenia, rozsądnie jest zinterpretować to jako część naturalnego procesu dostosowania, który następuje natychmiast po ustąpieniu napięcia.

Tymczasem w tym meczu wyróżniały się zmagania koreańskich graczy z głównych lig innych niż Lee Jung-hoo, co pogłębiło rozczarowanie fanów. Kim Ha-seong z Atlanty, który wystąpił w tym meczu po raz pierwszy od sześciu dni, również nie odnotował żadnego trafienia, nie zanotował żadnych trafień i zanotował jeden spacer w dwóch uderzeniach w ataku przeciwko New York Mets i przeżywa trudne chwile, gdy jego średnia odbijania w sezonie spadła do 0,093. Ha-Seong Kim spokojnie ruszył po swoim pierwszym odbiciu, stwarzając okazję do dotarcia do bazy, ale nie był w stanie przyczynić się do zdobycia bramki przez drużynę z powodu niepowodzeń kolejnych pałkarzy. Song Seong-moon z San Diego również został wykluczony ze składu tego meczu i pozostał na ławce rezerwowych, co sprawiło, że ogólnie rzecz biorąc, był to dzień w którym Koreańczycy mieli dość stagnacji. Wszyscy na swój sposób przechodzą okres dostosowawczy przed ogromnym murem zwanym Ligą Główną i okaże się, czy ten kryzys będzie tymczasowym rytuałem przejścia dla większego skoku do przodu.

Chociaż rekord został już pobity, nadal zachęcający jest fakt, że Lee Jeong-hoo utrzymuje drugie miejsce w ligowej średniej odbijania. Trafienia, które zgromadził w 18 meczach, są wyraźnym dowodem na to, że doskonale przystosował się do szybkich i łamliwych piłek z wielkich lig. Sezon dopiero wraca na właściwe tory, a do rozegrania pozostało tak wiele meczów, że ten zawodnik bez uderzenia będzie miał ograniczony wpływ na jego ogólne wyniki w sezonie. Raczej teraz, gdy jest już wolny od presji prowadzenia rejestrów, ma możliwość wejścia na stanowisko pałkarza z większą swobodą umysłu. Fani oczekują teraz, że po raz kolejny zaprezentuje swoje umiejętności baseballowe na boisku, tak jak tego dnia, kiedy ustanowił nowy rekord trafień w 18 meczach z rzędu.