'D램 달러'의 역설: 반도체 호황 속에 저물어가는 원화의 가치 > K-wave Trends

Najbardziej bezpośrednią przyczyną kryzysu wysokiego kursu walutowego jest wycofywanie środków na niezwykle dużą skalę przez inwestorów zagranicznych. W tym roku cudzoziemcy opuścili krajową giełdę, sprzedając netto akcje o wartości prawie 120 bilionów wonów. Wraz ze wzrostem indeksu KOSPI i nadmiernym wzrostem udziału akcji półprzewodników w portfelu, globalne fundusze nacisnęły przycisk sprzedaży, aby przywrócić równowagę mechaniczną i zrealizować zyski. Zapotrzebowanie na „przekaz zwrotny”, który wykracza poza zwykłą sprzedaż akcji i natychmiast zamienia wpływy ze sprzedaży na dolary i przekazuje je do kraju macierzystego, koncentruje się na rynku walutowym, wywierając silną presję na obniżenie wartości wygranej.

Poważniejszym problemem jest zjawisko „dolar DRAM”, w którym silny eksport nie przyczynia się do ochrony kursu walutowego. Tak jak w przeszłości kraje produkujące ropę naftową wspierały hegemonię dolara, zarabiając dolary i reinwestując je w Stanach Zjednoczonych, tak ogromna ilość dolarów zarobionych przez koreańskie firmy produkujące półprzewodniki jest obecnie reinwestowana za granicą lub utrzymywana w postaci aktywów dolarowych, a nie wpływa do kraju i jest wymieniana na wygrane. Nawet firmy eksportowe przyjęły strategię „lead & lag”, polegającą na zatrzymywaniu dolarów zamiast ich sprzedaży w oczekiwaniu na dalszy wzrost kursu wymiany, w związku z czym podaż dolarów na rynku zniknęła. Ostatecznie, mimo że nadwyżka na rachunku obrotów bieżących osiągnęła najwyższy w historii poziom, utrwaliła się sprzeczna sytuacja, w której dolar w rzeczywistości nie krążył na rynku walutowym.

Zewnętrzne ryzyko geopolityczne i polityka stóp procentowych Rezerwy Federalnej USA to także zmienne zewnętrzne, które napędzają wygrane osłabienie. W miarę wzrostu napięcia na Bliskim Wschodzie wzrosło preferencje dla bezpiecznych aktywów, a wskaźniki inflacji w Stanach Zjednoczonych utrzymują się na wysokim poziomie, ponownie wzrosła możliwość podwyżki stóp procentowych w ciągu roku. Prowadzi to do wzrostu indeksu dolara i napędza siłę światowego dolara. W ramach tej tendencji won odnotowuje szczególnie duży spadek w porównaniu z innymi walutami azjatyckimi, takimi jak japoński jen i juan, co wyraźnie pokazuje, z jaką wrażliwością rynek odzwierciedla zewnętrzną zależność koreańskiej gospodarki i ryzyko geopolityczne.

Władze dewizowe uznały powagę sytuacji i sformalizowały interwencję rynkową, jednak przeważa ocena, że jej skuteczność jest ograniczona. Władze dewizowe, w tym wicepremier Koo Yun-cheol, zwołały nadzwyczajne spotkanie i ostrzegły, że siły spekulacyjne zostaną poważnie rozbite, a także zarządziły dochodzenie w sprawie nielegalnych transakcji walutowych i poprawiły przejrzystość na zagranicznym rynku NDF. Uczestnicy rynku mają jednak silne „samospełniające się oczekiwanie”, że kurs walutowy będzie nadal rósł, a sama werbalna interwencja rządu nie wystarczy, aby ostudzić i tak już silne nastroje wzrostowe. Dzieje się tak dlatego, że sprzedaż na dużą skalę przez obcokrajowców w oparciu o rzeczywisty popyt jest problemem strukturalnym, który trudno rozwiązać poprzez sztuczną interwencję.

Strategie zabezpieczające waluty inwestorów zagranicznych również stanowią przeszkodę w spadku wartości wygranej. Inwestorzy, którzy dostrzegają potencjał wzrostu koreańskiego rynku półprzewodników, ale obawiają się spadku wartości wygranej, przyjmują podwójną pozycję: trzymają akcje, ale sprzedają wygraną, aby uniknąć ryzyka kursowego. W miarę powiększania się różnicy stóp procentowych między Koreą a Stanami Zjednoczonymi stworzono środowisko, w którym można zarabiać składki zabezpieczające, a wysiłki instytucji takich jak National Pension Service mające na celu obronę kursu walutowego są niweczone przez ogromną liczbę obcokrajowców zajmujących się hedgingiem. Chociaż dysponujemy solidną bronią zwaną półprzewodnikami, blokuje nas makroekonomiczna ściana kursów walutowych, a rzeczywista postrzegana temperatura naszej gospodarki gwałtownie spada.