Prawdziwa twarz olśniewającego świata rozrywki, upadek „Setki”, który został złapany w związku z podejrzeniem o oszustwo na kwotę 30 miliardów wonów > Wiadomości

Sednem tej sprawy są zarzuty podwójnego kontraktowania i sprzeniewierzenia zaliczek popełnione przez dyrektora generalnego Gawona Cha przeciwko Nomus Co., Ltd. Dyrektor generalny Cha pobrał od Nomusa ogromną zaliczkę w wysokości 24,2 miliarda wonów, proponując biznes wykorzystujący prawa własności intelektualnej swojego artysty, okazało się jednak, że nie ma on absolutnie żadnej woli ani przygotowania do realizacji projektu. Policja uważa w szczególności, że dyrektor generalny Cha zastosował odważną taktykę podpisania nowej umowy, ukrywając fakt, że nie było żadnych oznak wygaśnięcia dotychczasowej umowy z inną spółką. Władze śledcze uważają, że bardziej przypomina to starannie zaprojektowane oszustwo mające na celu zabezpieczenie zaliczki niż zwykłą działalność gospodarczą.

Na tym nie kończą się zarzuty o oszustwo. Oprócz prowadzenia działalności korporacyjnej dyrektor generalny Cha jest również oskarżony o pobranie kaucji w wysokości 5,4 miliarda wonów w drodze osobistej propozycji złożonej przez znajomego w sprawie „zamiany posiadanych przez siebie domów i zawarcia umowy najmu”, a następnie o niewykonanie faktycznych zobowiązań umownych. W rezultacie łączna kwota szkód zidentyfikowanych przez policję wynosi około 30 miliardów wonów, co dowodzi, jak poważne było ryzyko związane z zarządzaniem w prowadzonej przez niego firmie Fiark Group i One Hundred. Obecnie strona przedstawiciela Cha zajmuje zdecydowane stanowisko, utrzymując niezgodność z prawem procesu przeszukania i zajęcia, składając quasi-apelację i składając skargę do Krajowej Komisji Praw Człowieka w związku z łamaniem praw człowieka. Jednak spojrzenie opinii publicznej na zalew zarzutów karnych jest bardzo chłodne.

Trudno uznać upadek wytwórni One Hundred jedynie za osobistą aberrację dyrektora generalnego Cha. Firma, która została założona wraz z piosenkarzem MC Mongiem, przeżywa poważny załamanie wewnętrzne, a jej artyści Lee Seung-gi, Lee Moo-jin i Chen Baeksi podnieśli ostatnio kwestię niepłacenia opłat rozliczeniowych i podjęli kroki w celu rozwiązania umów na wyłączność. W miarę pojawiania się różnych plotek, w tym podejrzeń o romansie zarządu, defraudacji i zagranicznych hazardach, zaufanie całej firmy spadło do dna, a szkody przeniosły się na artystów, partnerów i pracowników. Obecnie wiadomo, że samo skumulowane niezapłacone saldo wynosi 10 miliardów wonów, a rzeczywistość niegdyś olśniewającej wytwórni niczym nie różni się od borykającej się z trudnościami finansowymi firmy-widma.

Tymczasem warto również zauważyć, że organy sądowe są coraz ostrzejsze w kwestii nieuczciwych transakcji i zmów społecznych. W związku z złożeniem wniosku o wydanie nakazu aresztowania kadry kierowniczej i pracowników HD Hyundai Oilbank w związku z podejrzeniami o zmowy cenowe ropy w przemyśle rafineryjnym, rząd zadeklarował zerową tolerancję dla poważnych przestępstw zakłócających porządek rynku. Trend ten po raz kolejny przypomina nam, że „przejrzystość” i „etyczne zarządzanie” to niezbędne warunki przetrwania we wszystkich obszarach gospodarczych, w tym w branży rozrywkowej. Sprawa Reprezentantki Cha Ga-wona wykracza poza zwykłe plotki z branży rozrywkowej i służy jako lekcja pokazująca, jak oszukiwanie artystów i wykonawców logiką kapitału będzie ich ostatecznie kosztować przed sądem.