Miraż wart 30 miliardów wonów, upadek dyrektora generalnego Cha Wona upadłej firmy rozrywkowej „One Hundred” > Wiadomości

Sednem tego incydentu jest nieuzasadniona podwójna umowa, w której dyrektor generalny Cha Won zastawił prawa własności intelektualnej (IP) artystów swojej firmy jako zabezpieczenie. Z policyjnego dochodzenia wynika, że ​​dyrektor generalny Cha zebrał dużą kwotę zaliczki w wysokości 24,2 miliarda wonów, proponując firmie Nomus Co., Ltd. wykorzystanie własności intelektualnej, ale w rzeczywistości umowa z inną firmą już obowiązywała. Chociaż nic nie wskazywało na wygaśnięcie istniejącej umowy, trzymał ją w tajemnicy i kontynuował podpisanie dodatkowej umowy. Fakt, że zaliczka została otrzymana pomimo braku fizycznych lub instytucjonalnych przygotowań do prawidłowego prowadzenia działalności, stanowi mocny dowód potwierdzający istnienie zamierzonego działania podstępnego. To zdecydowanie potwierdza podejrzenie, że spółka wyszła poza zwykłą porażkę inwestycyjną i podjęła próbę celowego oszukania drugiej strony kontraktu i defraudacji środków finansowych.

Oprócz zarzutów związanych z oszustwami biznesowymi dotyczącymi własności intelektualnej, transakcje finansowe dyrektora generalnego Cha w jego obszarze prywatnym również nie umknęły prawu. Zaproponował podpisanie umowy najmu domu dzielonego ze znajomym i otrzymał w ramach kaucji 5,4 miliarda wonów, ale nie dopełnił żadnego ze swoich zobowiązań umownych. Takie zachowanie sugeruje całkowite załamanie zasady dobrej wiary nie tylko w publicznym zarządzaniu przedsiębiorstwem, ale także w osobistych relacjach międzyludzkich. Policja połączyła te dwie sprawy i oszacowała łączne szkody na około 30 miliardów wonów, po czym zdecydowanie wyraziła potrzebę zatrzymania i dochodzenia po szczegółowej analizie przepływu środków. Ta seria procesów wyraźnie pokazuje, jak niepewne są metody zarządzania Fiark Group i One Hundred Label, którymi kierował dyrektor generalny Cha, stąpały po cienkim lodzie.

Kiedy incydent wyszedł na jaw, dyrektor generalny Cha natychmiast ogłosił zdecydowaną reakcję. Wyraził głębokie ubolewanie, że złożono wniosek o wydanie nakazu aresztowania, a jednocześnie złożono quasi-apelację, w której zarzucono niezgodność z prawem proceduralną procesu przeszukania i zajęcia. Ponadto ogłosił zamiar złożenia skargi do Krajowej Komisji Praw Człowieka, zarzucając kierownikowi zespołu dochodzeniowego i śledczym łamanie praw człowieka, a także wypowiedział agencji śledczej totalną wojnę. Wydaje się jednak, że tej reakcji trudno uniknąć zimnego spojrzenia opinii publicznej. W sytuacji, gdy duża liczba zrzeszonych artystów powiadomiła już o rozwiązaniu umowy z powodu niepłacenia opłat rozliczeniowych, a niektórzy wręcz wnoszą zarzuty karne za defraudację, istnieje duże ryzyko, że postawa podkreślająca jedynie zasadność procesu dochodzeniowego zostanie odebrana jako unikanie zasadniczej odpowiedzialności.

Upadek dyrektora generalnego Cha to coś więcej niż tylko indywidualne odstępstwo, to alarm dotyczący nieprzejrzystego zarządzania funduszami i praktyk kontraktowych w branży rozrywkowej. W momencie powstania One Hundred Label przyciągnęła uwagę, zakładając ją wraz z piosenkarzem MC Mongiem, ale sytuacja w jej zarządzaniu szybko się pogorszyła z powodu podejrzeń o romansie zarządu, defraudacji i plotek związanych z funduszami hazardowymi. Fakt, że łączna kwota nieotrzymanych przez pracowników i partnerów wypłat wynosi łącznie 10 miliardów wonów, świadczy o tym, że spółka ta była praktycznie niezdolna do normalnego zarządzania. Ostatecznie trudno uniknąć krytyki, jakoby projekt wymyślnego biznesu z zakresu własności intelektualnej był niczym innym jak przynętą mającą na celu wyłudzenie zarządzania funduszami, a nie generowaniem realnych zysków.