60조 원의 승부수, ‘프로젝트 비버’로 캐나다 잠수함 시장을 정조준하다 > K-wave Trends

Ten kanadyjski projekt łodzi podwodnej (CPSP) jest oceniany jako zakrojony na szeroką skalę projekt krajowy o wartości do 60 bilionów wonów, wykraczającej poza zwykły zakup broni. W ramach tego projektu, mającego na celu wprowadzenie łącznie 12 statków, które zastąpią starzejące się okręty podwodne klasy Victoria, Hanwha Ocean i niemiecka firma ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) ryzykują życiem, aby wyłonić ostatecznego zwycięzcę. Korea nie tylko proponuje jedynie sprzęt dla okrętów podwodnych, ale także promuje „kompletne rozwiązanie”, które obejmuje lokalne systemy konserwacji, długoterminowe wsparcie wojskowe i budowę kolejnych statków. Strategia ta cieszy się ogromnym zainteresowaniem rządu Kanady, ponieważ eksport łodzi podwodnych stanowi partnerstwo na dziesięciolecia, a nie jednorazową transakcję.

Decydującą grą podjętą przez koreański rząd i firmy jest „Projekt Beaver”. Plan ten, ujawniony bezpośrednio przez Szefa Sztabu Prezydenta Kang Hoon-sika, jest bezprecedensową propozycją zbudowania ekosystemu pojazdów użytkowych wodorowych o wartości około 3,4 biliona wonów w Kanadzie w związku z projektem łodzi podwodnej. To zakrojony na szeroką skalę pakiet inwestycyjny, który obejmuje budowę fabryki skroplonego wodoru w oparciu o technologię wodorowych ciężarówek Hyundai Motor Company, instalację około 200 stacji ładowania wodorem oraz utworzenie zakładu produkcji pojazdów wodorowych. Jest to zgodne z kierunkiem polityki rządu mającym na celu przekształcenie struktury przemysłowej Kanady w gospodarkę niskoemisyjną i ocenia się jako potężny „czynnik zmieniający zasady gry”, który może przytłoczyć Niemcy w walce o zamówienia na łodzie podwodne.

Istnieje strategiczne podłoże wyjaśniające, dlaczego Korea wybrała ciężarówki na wodór, a nie pojazdy elektryczne. Zamiast bezpośrednio konkurować z chińskimi pojazdami elektrycznymi, które agresywnie zabiegają o niskie ceny na rynku kanadyjskim, uważamy, że znacznie korzystniejsza jest współpraca z Kanadą w zakresie wodorowych pojazdów użytkowych, gdzie mamy przewagę technologiczną. Ponadto istnieje wyrafinowana kalkulacja dyplomatyczna mająca na celu maksymalizację korzyści gospodarczych poprzez tworzenie lokalnych miejsc pracy w Kanadzie przy jednoczesnym ominięciu presji, jaką Stany Zjednoczone wywierają na firmy samochodowe, aby zreorganizowały swoje łańcuchy dostaw skupione na ich własnym kraju. Oczekuje się, że jeśli projekt ten faktycznie dojdzie do skutku, utworzy tysiące miejsc pracy w Kanadzie i wytworzy znaczną wartość dodaną ekonomiczną.

Oprócz wsparcia rządu, koreańska marynarka wojenna również udziela swojego wsparcia, przeprowadzając bezpośrednie „demonstracje technologiczne” na miejscu. 3000-tonowy Dosan Ahn Chang-ho, który w zeszłym miesiącu przepłynął Ocean Spokojny, zademonstrował swoje ogromne możliwości operacyjne, przeprowadzając wspólne szkolenie z lokalną marynarką wojenną na wodach zachodniej Kanady. W szczególności interoperacyjność wojskowa i stosunki zaufania między obydwoma krajami stały się silniejsze niż kiedykolwiek, a załogi kanadyjskie bezpośrednio wchodzą na pokład naszych łodzi podwodnych i towarzyszą im podczas ćwiczeń RIMPAC. Stało się to najskuteczniejszą strategią promocyjną, mającą bezpośrednio pokazać kanadyjskim władzom wojskowym, jak elastyczne zaawansowane systemy koreańskich okrętów podwodnych sprawdzają się w prawdziwej walce.

Wpływ gospodarczy na cały ekosystem przemysłu łodzi podwodnych również jest czymś, na co należy zwrócić uwagę. Fakt, że ceny akcji 22 spółek giełdowych w krajowym łańcuchu dostaw łodzi podwodnych wzrosły w ciągu ostatniego roku średnio o ponad 90%, pokazuje, jak bardzo rynek odczuwa wagę tego projektu. Począwszy od systemów bojowych, sprzętu sonarowego, specjalnych baterii, AIP (niezależnych od powietrza systemów napędowych) i różnych precyzyjnych części, zamówienie na jeden okręt podwodny jest jak czek gwarancyjny, który gwarantuje długoterminową sprzedaż dla wielu małych i średnich firm. Jeśli umowa ta zostanie zawarta, koreański przemysł obronny przestanie być zwykłym krajem produkcyjnym i zajmie zdecydowaną pozycję kluczowego łańcucha dostaw dla światowego bezpieczeństwa morskiego.