괴물 신인의 등장과 다저스의 딜레마: 160km 강속구에 가로막힌 거함의 질주 > K-wave Trends

W centrum tej serii znalazła się gwiazda Milwaukee, Jacob Misiorowski. Misiorowski, praworęczny miotacz urodzony w 2002 roku, który w zeszłym miesiącu zabłysnął w Premier League, całkowicie zdominował linię ataku Dodgersów szybką piłką o średniej prędkości prawie 160 km i ostrym zakręcie. Pałkarze Dodgersów nie byli w stanie wymierzyć czasu jego ciężkiej, szybkiej piłki i w kluczowych momentach bezradnie machali kijami w odpowiedzi na grad rozbijanych piłek. Jego dominacja na kopcu, odnotowując 12 strikeoutów w 6 rundach, była potężnym sygnałem zapowiadającym narodziny nowego zawodnika w całej lidze. Mimo że przeciwna drużyna, Dodgers, dokładnie przeanalizowała i przygotowała się, atmosfera na ławce rezerwowych była przygnębiona przez ducha debiutanta i zdecydowaną dominację.

Dla Kim Hye-seong, koreańskiej pałkarki Dodgersów, ta seria była czasem, w którym zmierzyła się z trudną rzeczywistością. Z powodu kontuzji kluczowych zawodników miał okazję zagrać w trzech meczach z rzędu, jednak efektem był bolesny spadek. W szczególności zmagał się z Misiorowskim, uderzając dwoma kolejnymi at-batami, a nawet przeciwko nowemu miotaczowi nie był w stanie odzyskać umiejętności uderzenia, uderzając jedynie piłką po ziemi do pierwszej bazy. Jego średnia odbijania gwałtownie spadła od lipca, utrzymując się na poziomie 100, co symbolizuje ogólne pogorszenie sytuacji, jakiej obecnie doświadcza drużyna Dodgersów. Kim Hye-seong musiała czuć się odpowiedzialna za odejście kluczowych zawodników z drużyny, ale jej duma musiała zostać zmiażdżona, gdy zastraszenie miotacza przeciwnika i jej własny kryzys nałożyły się na siebie.

Gwiazda zespołu, Shohei Otani, nadal wykonuje swoją pracę, ale to nie wystarczy, aby poprowadzić drużynę do zwycięstwa. W meczu z Milwaukee pojawił się jako pałkarz rozpoczynający grę w pierwszej rundzie i zaliczył ogromny samodzielny home run, dając drużynie prowadzenie, ale po tym składzie pałkający ucichli, umożliwiając powrót. Chociaż Ohtani kontynuuje swoje legendarne tempo, notując 31. home run w sezonie, jego osobisty rekord wydaje się nieco przyćmiony przez piątą porażkę z rzędu. Jak to się mówi, baseball to w ostatecznym rozrachunku sport zespołowy, ta seria wyraźnie pokazuje, że niezależnie od tego, jak ciężko pracuje jedna z supergwiazd, jeśli reszta drużyny odbijającej nie eksploduje, a kopiec nie blokuje pleców przeciwnika, nie można osiągnąć zwycięstwa.

Przyczyną porażki Dodgersów nie było tylko słabe odbijanie. Kopiec również się zawalił, nie mogąc zapanować nad ciągłym pościgiem i siłą uderzenia przeciwnika. Bolesnym było patrzeć, jak rozpoczynający miotacz Clayton Kershaw poddał się i pozwolił na kolejne trafienia w czwartej rundzie, a w drugiej połowie meczu pozwolił nawet na to, by solowy home run przeciwnika powiększył różnicę punktową. Milwaukee nie straciło koncentracji nawet po dwóch autach i pokazało swój potencjał, trafiając kolejne trafienia w odpowiednim czasie, w tym trzy home runy. Sztab miotaczy Dodgersów nie był w stanie zatrzymać spójności Milwaukee, w wyniku czego przegrali mecz z wynikiem 1-3, dając im kontrolę nad całą serią.

Największymi problemami Dodgersów ujawnionymi w tej serii są „stres” i „brak rozwiązania problemu”. Presja psychologiczna liczby pięciu kolejnych porażek pojawia się, gdy gracze stają się niecierpliwi przy odbijaniu, co tworzy błędne koło prowadzące do wzrostu liczby uderzeń i pałkarzy. W szczególności w miarę przedłużania się nieobecności kluczowych zawodników spowodowanej kontuzjami, wzrosło obciążenie rezerwowych zawodników, a przeciwne drużyny nieustannie wykorzystują słabości Dodgersów. Sezon jednak jeszcze się nie skończył, a fakt, że Dodgers utrzymują pierwsze miejsce w National League West, świadczy o tym, że wciąż mają największą siłę w lidze. Wydaje się, że sukces lub porażka posezonowa będzie zależeć od tego, jak pokonamy obecny kryzys.