멈추지 않는 산업 현장의 비극, 한화에어로스페이스 폭발 참사와 경영진의 책임론 > K-wave Trends

Sednem tej sprawy jest to, że władze pracy nagle postawiły dyrektora generalnego Hanwha Aerospace, Son Jae-ila, pod zarzutem naruszenia ustawy o karach za poważne wypadki. Ustawa o karaniu za poważne wypadki to ustawa, która ściśle pociąga za sobą odpowiedzialność w przypadku poważnego wypadku przemysłowego powstałego na skutek niedopełnienia przez kierownika przedsiębiorstwa jego obowiązków w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i zdrowia. Z aktu oskarżenia wynika, że ​​władze szukają pierwotnej przyczyny wypadku w systemie zarządzania firmą, wykraczając poza praktyczne błędy na miejscu. Po wypadku Przedstawiciel Son odwiedził wspólną kadzielnicę, aby złożyć kwiaty i osobiście spotkał się z pogrążoną w żałobie rodziną, aby rozwiązać sytuację, ale oczekuje się, że ciężar odpowiedzialności prawnej zostanie potraktowany jako odrębna kwestia niż przeprosiny. Działania te świadczą o silnej woli władz, aby firma przeznaczyła znaczne zasoby na zapobieganie bezpieczeństwu i aby kierownictwo nie zaniedbało swoich obowiązków kontrolnych w celu zapobiegania wypadkom.

Ga Jae-woong, szef fabryki w Daejeon i osoba odpowiedzialna za zakład, również nie mogła uniknąć dochodzenia prawnego. Policja prowadzi dochodzenie i spisuje kierownika zakładu pracy pod zarzutem zaniedbania zawodowego skutkującego nieumyślnym spowodowaniem śmierci, a Ministerstwo Zatrudnienia i Pracy również wywiera naciski z różnych stron, zarzucając mu naruszenie ustawy o bezpieczeństwie i higienie pracy. Potwierdza to twierdzenie, że czynniki ryzyka, które wystąpiły podczas procesu produkcji paliwa rakietowego w pralni w Budynku 56, gdzie miał miejsce wypadek, nie były odpowiednio kontrolowane na miejscu. W szczególności wspólne przeszukanie i zatrzymanie przeprowadzone przez policję i władze pracy bezpośrednio po wypadku dowodzi powagi sytuacji. Ogromna ilość 5400 danych i 6 telefonów komórkowych zabezpieczonych w 3 lokalizacjach, w tym w siedzibie głównej w Seulu, siedzibie firmy w Daejeon oraz kampusie badawczo-rozwojowym, jest obecnie analizowanych jako kluczowy dowód pozwalający ujawnić faktyczną prawdę o wypadku za pomocą cyfrowego procesu kryminalistycznego.

Organy śledcze podjęły zdecydowane działania, aby zapobiec zniszczeniu dowodów i zapewnić ciągłość śledztwa. Natychmiastowy zakaz opuszczania kraju dla trzech urzędników Hanwha, w tym dyrektora generalnego Son i menedżera biznesowego A, wskazuje, że sprawa ta jest traktowana jako poważna sprawa karna, a nie tylko wypadek. Zespół dochodzeniowy przeprowadził już ankietę referencyjną wśród 7 urzędników firmy i 5 członków rodzin pogrążonych w żałobie i koncentruje swoje uprawnienia dochodzeniowe na analizie zabezpieczonych danych cyfrowych i weryfikacji zeznań osób zaangażowanych. Jest to niezbędna procedura w celu ustalenia, czy eksplozja, która miała miejsce podczas procesu czyszczenia w momencie wypadku, była spowodowana wadą obiektu, czy niedociągnięciami w zarządzaniu, i oczekuje się, że zakres odpowiedzialności stanie się bardziej szczegółowy w zależności od wyników przyszłych badań.

Ta katastrofa rodzi zasadnicze pytania o kulturę bezpieczeństwa firmy w procesie ustalania przyczyn wypadku. Fakt, że wybuch nastąpił podczas czyszczenia przez pracowników terenowych sprzętu związanego z paliwem rakietowym, rodzi pytanie, czy podręcznik bezpieczeństwa i środki ochronne były wystarczające w porównaniu z ryzykiem stwarzanym przez ten proces. W szczególności oburzenie społeczne jest tym większe, że miejscem wypadku jest przemysł obronny wymagający dużej precyzji i zarządzania bezpieczeństwem. Jak wspomniał funkcjonariusz policji, najwyższym priorytetem jest dokładna analiza danych z przeszukania i zajęcia, aby jasno określić przyczynę i odpowiedzialność za wypadek, jednak trudno uniknąć punktu, w którym kryje się za tym brak samokorekty przez firmę, dlaczego rutynowo przeprowadzano tak ryzykowny proces.

Tymczasem spojrzenie społeczeństwa obywatelskiego na ten wypadek skupia się na skuteczności ustawy o karaniu za poważne wypadki. Nawet po wejściu w życie tej ustawy powtarzające się wypadki na dużą skalę w zakładach korporacyjnych budzą wątpliwości, czy odpowiedzialność prawna nałożona na kierownictwo jest rzeczywiście siłą napędową zmiany kultury bezpieczeństwa w zakładach. Fakt, że taka katastrofa wydarzyła się nawet w tak dużej firmie, jak Hanwha Aerospace, sugeruje, że filozofia zarządzania polegająca na uznawaniu bezpieczeństwa za wartość pozwalającą na przetrwanie, a nie koszt, nie zakorzeniła się jeszcze w praktyce. W zależności od tego, jak podczas przyszłych prób zostanie ocenione przestrzeganie przez kierownictwo obowiązków w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, oczekuje się, że będzie to miało duży wpływ na ogólny system zarządzania bezpieczeństwem w krajowych firmach.