캄보디아 '스캠 범죄'의 늪: 보여주기식 단속이 키운 인권의 사각지대 > K-wave Trends

Ustalenia Amnesty International pokazują wyraźną różnicę w stosunku do statystyk opublikowanych przez władze Kambodży. Rząd Kambodży przechwala się, że od lipca ubiegłego roku zamknął setki fałszywych warsztatów i deportował dużą liczbę osób, ale faktycznie potwierdzona liczba miejsc prześladowań wynosi tylko 24, co stanowi bardzo małą część liczby podanej przez rząd. Nawet liczba kompleksów przestępczych wzrosła o 23, z 53 w zeszłym roku do 86 w tym roku. Oznacza to, że zamiast podejmować działania mające na celu wyeliminowanie korzeni przestępczości, organizacje zajmujące się oszustwami zmieniły swoje strategie przetrwania, rozpraszając się lub przenosząc do mniejszych obiektów w mieście, aby uniknąć represji. W rezultacie represje władz Kambodży nie tylko nie zapobiegły rozprzestrzenianiu się przestępczości, ale wręcz miały odwrotny skutek, utrudniając śledzenie.

Przerażająca rzeczywistość naruszeń praw człowieka w obrębie kompleksu przestępczego wyraźnie pokazuje, jak deptana jest godność ludzka. Według zeznań ocalałych w zamkniętych przestrzeniach rutynowo dochodzi do pracy przymusowej, napaści i tortur, a przemoc seksualna i gwałty wobec ocalałych kobiet są szczególnie poważne. Organizacje przestępcze więzią ofiary i zmuszają je do udziału w oszukańczych przestępstwach, takich jak phishing głosowy i oszustwa romantyczne, co powoduje straszne skutki uboczne, takie jak ciąża. Chociaż zgodnie z międzynarodowymi standardami są oni ewidentnymi ofiarami handlu ludźmi, władze lokalne nie wahają się wyrządzić wtórnej szkody, piętnując ich jako nielegalnych imigrantów i przetrzymując lub zaniedbując, zamiast uznawać ich za ofiary.

Najpoważniejszym problemem jest zmowa władz publicznych Kambodży z organizacjami przestępczymi. Ocaleni ujawnili, że policja regularnie odwiedzała kompleksy przestępcze, ale zamiast je rozprawiać, pełniła rolę ułatwiającą, na przykład popisując się przyjaźnią z menadżerami lub organami zbierającymi. W rzeczywistości informacje o rozprawach wyciekają z wyprzedzeniem do organizacji przestępczych, co powoduje, że kluczowe osobistości często uciekają lub przenoszą obiekty. Ta zmowa strukturalna neutralizuje sieć nadzoru społeczności międzynarodowej i jest główną przyczyną umocnienia Kambodży jako globalnego centrum przestępczości międzynarodowej. Rodzi to wątpliwości, czy rząd rzeczywiście angażuje się w jego wykorzenienie, przy czym nie jest to tylko problem Kambodży, ale przeradza się w światowy kryzys praw człowieka.

Brak systemu ochrony ofiar powtarza błędne koło, które wpycha je z powrotem w cykl przestępczości. Ofiary, którym udaje się uciec lub które zostają uratowane, są wypychane na ulice bez wsparcia rządu lub spędzają czas nieokreślony w biednych ośrodkach detencyjnych dla imigrantów. Ci, którzy nie otrzymają pomocy ze strony ambasady swojego kraju lub nie mają podstaw finansowych, zmuszeni są zwrócić się o przetrwanie do innych organizacji przestępczych, w przeciwnym razie ponownie staną się celem handlu ludźmi. Jest to podstawowy powód, dla którego handel ludźmi w Kambodży nie słabnie, i sugeruje, że podstawowy obowiązek państwa, jakim jest identyfikacja i ochrona ofiar, jest całkowicie zaniedbywany.

Rząd Kambodży upiera się, że w odpowiedzi na tę krytykę przestrzega procedur prawnych, jednak dowody na miejscu sprawiają, że wyjaśnienia rządu są bezbarwne. Dopóki nie zostaną ujawnione szczegółowe podstawy dochodzenia i przejrzysty proces zwalczania nadużyć finansowych, trudno uniknąć krytyki, jakoby ogłoszenie wyników rządu Kambodży było grą medialną mającą na celu wypranie jego zewnętrznego wizerunku. Organizacje zawodowe, takie jak Amerykańskie Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych (CSIS), również w dalszym ciągu ostrzegają, że represje wobec Kambodży to efekt działań administracji z czasów wojny, która omija kluczowe postacie. Ostatecznie branża oszustw internetowych w Kambodży ewoluuje w bardziej wyrafinowany i tajny sposób, podczas gdy niewinni obywatele nadal cierpią.