147세 상환 약정의 그늘, 벼랑 끝에 선 소상공인 금융안전망의 민낯 > K-wave Trends

Ujawnione w rządowej kontroli złe zarządzanie Regionalną Fundacją Poręczeń Kredytowych jest naprawdę szokujące. Niektóre lokalne fundacje wydłużyły okres spłaty zadłużenia aż o 88 lat, skutecznie dokonując spłaty zadłużenia do 147 roku życia, odkryto także wiele planów spłaty zadłużenia dla osób powyżej 100 roku życia, które znacznie przekraczają oczekiwaną długość życia. Jest to wynikiem nieostrożnego systemu operacyjnego, który ignoruje rozsądne procedury windykacyjne w imię pomocy dłużnikom w odzyskaniu należności i wierzy, że wszystko jest możliwe za zgodą osoby zatwierdzającej wyższego szczebla. Ponadto potwierdzono, że nieanulowane depozyty o wartości ponad 1,9 biliona wonów pozostały bez opieki z powodu zaniedbań w procesie anulowania gwarancji. Ten brak gwarancji wykraczał poza zwykłe zaniedbanie administracyjne, zakłócając ogólną zdolność gwarancyjną i pogłębiając brak równowagi w dystrybucji zasobów pomiędzy obszarami metropolitalnymi i pozametropolitalnymi, obniżając w ten sposób do dołu wiarygodność finansowania polityki.

Za tym złym zarządzaniem kryje się surowa rzeczywistość sceny finansowej małych przedsiębiorstw. Dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, które są o krok od bankructwa z powodu potrójnego uderzenia wysokiej inflacji, wysokich stóp procentowych i spadającego popytu krajowego, wiadomości lokalne są w rzeczywistości ostatnim bastionem i ostatnią deską ratunku. Jednakże w miarę przedłużania się recesji gospodarczej i szybkiego wzrostu liczby nieudanych gwarancji i subrogacji lokalne serwisy informacyjne osiągnęły punkt krytyczny, którego nie mogły już dłużej znosić. W terenie zmagamy się z presją zwiększania dostaw gwarancyjnych i realistyczną ścianą złego zarządzania. Liczba osób, którym należy zagwarantować pomoc, rośnie wykładniczo, lecz zasoby finansowe na jej wsparcie są w dalszym ciągu niewystarczające, co powoduje, że niepokój w tej dziedzinie osiąga swój szczyt.

Czując poczucie kryzysu, prezesi regionalnych fundacji poręczeń kredytowych w całym kraju powołali niedawno „Radę Przewodniczących” i wyciągnęli mocną kartę wspólnego reagowania. Zdecydowanie nawoływali rząd i Zgromadzenie Narodowe do uwzględnienia budżetu regwarancyjnego w budżecie uzupełniającym oraz zażądali ulepszenia systemu w celu zwiększenia możliwości dostaw gwarancji. W zeszłym roku faktycznie przydzielono mniej niż połowę budżetu przywracającego, o który wnioskowało Stowarzyszenie Centralne, a lokalne gazety realnie obawiają się zakłóceń w dostawach gwarancji. Powszechna analiza w tej dziedzinie wskazuje, że jeśli zasoby finansowe nie zostaną wzmocnione na czas, może to prowadzić do utraty środków dla właścicieli małych firm, co może prowadzić do łańcucha załamań lokalnej gospodarki.

Kwestia równości pomiędzy agencjami gwarancyjnymi jest także jednym z kluczowych punktów porządku obrad tego spotkania. Obecnie ustawowa stawka składki lokalnego Shinbo dla firm finansowych wynosi około 0,05%, czyli znacznie mniej niż w przypadku Funduszu Gwarancji Kredytowych (0,225%) czy Korea Technology Finance Corporation (0,135%). Mimo że wiadomości lokalne przewyższają Korea Technology Finance Corporation pod względem wielkości gwarantowanego salda, ich baza składek jest nadal słaba. Ta dyskryminacja strukturalna działa jako czynnik utrudniający stabilność finansowania polityki. Dlatego też poza zwykłym otrzymywaniem wsparcia budżetowego pilne jest utworzenie struktury zapewniającej stabilne zasoby finansowe poprzez ustanowienie systemu rozsądnych stawek składek współmiernych do skali podaży gwarancji.

Tymczasem lokalna agencja informacyjna wyraziła zamiar jednoczesnego żądania wsparcia zewnętrznego i podjęcia działań samoratowniczych w celu wzmocnienia wewnętrznego zarządzania ryzykiem. Dążymy do poprawy kondycji finansowej poprzez rozszerzenie zakresu stosowania wskaźnika częściowej gwarancji i reorganizację nierealistycznej struktury zapadalności w celu skupienia się na spłacie rat. Nie jest to po prostu sposób na uniknięcie nagany podczas audytu, ale niezbędny proces pozwalający na utrzymanie silniejszej siatki bezpieczeństwa finansowego dla małych przedsiębiorstw. Teraz musimy oderwać się od sztywnej struktury decyzyjnej skupionej wokół Stowarzyszenia Krajowego i przekształcić ją w elastyczny system, w którym lokalne doniesienia prasowe w całym kraju mogą działać jako „jeden zespół” i bezpośrednio odzwierciedlać głosy z terenu w politykach.