동해안의 새로운 풍경, '바다의 로또' 참다랑어가 던진 경고와 기회 > K-wave Trends

Niedawno na portalu aukcyjnym Jumunjin Port w Gangneung miał miejsce niezwykły spektakl, podczas którego za jednym razem sprzedano ponad 170 dorosłych tuńczyków błękitnopłetwych, mierzących prawie 2 metry długości i ważących 140 kilogramów. Chociaż tuńczyka błękitnopłetwego często odkryto na wschodnim wybrzeżu, tak duża ilość wypuszczona na raz jest rejestrowana jako wydarzenie bezprecedensowe. Rybacy mają poczucie, że rodzime gatunki ryb, takie jak żołądź, które niegdyś wypełniały wschodnie wybrzeże, stopniowo zanikają i są zastępowane przez tuńczyka błękitnopłetwego, subtropikalny gatunek ryby. Zjawisko to wykracza poza zwykłe przemieszczanie się określonych gatunków ryb i służy jako wskaźnik, że temperatura wody na wschodnim wybrzeżu zmieniła się w środowisko zupełnie odmienne od przeszłości.

Według analiz naukowych temperatura powierzchni wód w wodach wokół Korei gwałtownie rośnie w ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci, a w szczególności Morze Wschodnie ociepla się w znacznie szybszym tempie niż inne obszary morskie. Dane Narodowego Instytutu Nauk o Rybołówstwie pokazują, że rosnące temperatury wody zasadniczo zmieniły trasy migracji tuńczyka błękitnopłetwego. Tuńczyk błękitnopłetwy, który naturalnie preferuje ciepłe morza, podróżuje na północ w pogoni za ławicami sardynek, makreli i kałamarnic, które stanowią ich pożywienie. Ponieważ jednak temperatura wody na wschodnim wybrzeżu zmienia się w środowisko odpowiednie dla ich siedlisk, obecnie coraz częściej nie opuszczają tego obszaru nawet jesienią i zimą. Ostatecznie „duży połów tuńczyka błękitnopłetwego”, którego jesteśmy świadkami, jest wynikiem reorganizacji środowiska spowodowanej globalnym ociepleniem, a nie naturalnym cyklem ekologicznym.

Nagły wzrost połowów stanowił szansę ekonomiczną dla rybaków, ale wiązał się także z nieprzewidywalnymi trudnościami w zarządzaniu. Wyrzucenie stosu 1400 tuńczyka błękitnopłetwego, które miało miejsce w przeszłości w Yeongdeok w stanie Gyeongsangbuk-do, było bolesną lekcją, która pokazała, jak nieprzygotowana obfitość może prowadzić do daremnych rezultatów. Sprawa porzucenia cennych zasobów z powodu braku odpowiedniej sieci dystrybucji i systemu magazynowania była wówczas wielkim sygnałem alarmowym dla branży rybnej. Aby uniknąć powtórzenia się tej tragedii, rząd, samorządy i prywatne firmy rozpoczęły zakrojoną na szeroką skalę poprawę struktury dystrybucji. Wykracza to poza zwykłe łowienie ryb i stanowi także początek strategicznej reakcji na to, w jaki sposób przywrócić złowionym zasobom wysoką wartość dodaną.

Model współpracy publiczno-prywatnej promowany głównie w Gyeongsangbuk-do stanowi część konkretnych wysiłków na rzecz poprawy struktury przemysłu rybnego na wschodnim wybrzeżu. Władze lokalne w porozumieniu z Ministerstwem Oceanów i Rybołówstwa znacznie zwiększyły kwotę połowów tuńczyka błękitnopłetwego i wprowadziły elastyczną metodę przydziału połowów, dostosowaną do zmieniających się w czasie rzeczywistym warunków polowych. W szczególności współpraca z wyspecjalizowaną firmą dystrybucyjną wyposażoną w urządzenia do zamrażania w bardzo niskich temperaturach obejmuje ambitny plan utrzymania świeżości tuńczyka błękitnopłetwego, maksymalizacji jakości i eksportu go na nowe rynki zagraniczne, takie jak Japonia i Europa. Oczekuje się, że utworzenie tej sieci dystrybucji w połączeniu z projektem modernizacji rynku rybnego odegra kluczową rolę w stabilizacji dochodów rybaków, umożliwiając szybki zakup i przetwórstwo nawet w przypadku czasowego połowu dużych ilości ryb.

Jednak niezależnie od reakcji przemysłu nadal musimy zachować ostrożność w obliczu długoterminowej niepewności, jaką niesie ze sobą zmiana oceanów. Uznanie tuńczyka błękitnopłetwego za główny gatunek ryb na wschodnim wybrzeżu mogłoby stanowić nowe źródło dochodów rybaków, nie można jednak całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia nieprzewidywalnych katastrof morskich spowodowanych zakłóceniami istniejącego ekosystemu i zmianą klimatu. Wysiłki Straży Przybrzeżnej mające na celu wzmocnienie systemu nagród za zgłaszanie zanieczyszczeń morza i kontynuację projektu polegającego na wypuszczaniu młodych ryb przy użyciu podgrzanych ścieków z elektrowni jądrowych są również desperackimi środkami mającymi na celu utrzymanie w jakiś sposób równowagi ekosystemu pośród tych zmian. Znajdujemy się obecnie na rozdrożu, gdzie musimy zastosować bardziej wyrafinowaną i szczegółową mądrość polityczną na rzecz zrównoważonego rybołówstwa, pomiędzy ostrzeżeniami a prezentami wysyłanymi przez ocean.