아시아 정상을 향한 거침없는 질주, 차상현호가 쏘아 올린 배구의 희망 > K-wave Trends

Największą cechą, jaką pokazała koreańska reprezentacja narodowa w tym turnieju, było zdecydowanie „przytłaczające zwycięstwo”. Rozpoczynając od pierwszego meczu z Kirgistanem, pokonali kolejno Uzbekistan i Filipiny, notując trzy zwycięstwa z rzędu. Co szczególnie godne uwagi, wszystkie te zwycięstwa zakończyły się wynikiem 3:0 bez utraty ani jednego seta. To wykracza poza zwykłe pokonanie drużyny z różnicą mocy i dowodzi, że gracze wykazali się doskonałą organizacją, nie tracąc koncentracji przez cały mecz. Wyraźnie widzimy, jak aktualna dynamika naszej drużyny narodowej osiąga swój szczyt, gdy w każdym secie popychają swoich przeciwników dużą liczbą punktów.

W centrum zespołu znajduje się znakomity występ kapitana Kanga So-hwi. Kang So-hwi był odpowiedzialny za zdobycie największej liczby punktów w drużynie podczas całego turnieju, całkowicie udowadniając, że jest asem. Ostrymi serwisami wstrząsnął obroną przeciwnika i przejął rolę lidera ataku, zadając mocne uderzenia, które przebijały każdy zakątek kortu. Jej konsekwencja w zdobywaniu dwucyfrowych wyników w każdym meczu, w tym 14 punktów przeciwko Uzbekistanowi i 19 punktów przeciwko Filipinom, po raz kolejny udowadnia, dlaczego jest rdzeniem współczesnej koreańskiej siatkówki kobiet. Obecność Kanga So-hwiego zapewnia stabilność psychiczną jego członkom drużyny, a jednocześnie stanowi element zagrożenia, na który drużyna przeciwna musi uważać.

Oprócz Kang So-hwi, występ Na Hyun-soo jest również kluczową siłą napędową tej zwycięskiej passy. Na Hyun-soo, który gra jako Apogee Spiker, wspiera Kang So-hwi wysokim atakiem RBI. W szczególności w meczu z Filipinami poprowadził dywersyfikację ataku, operując „podwójnym pistoletem” z Kang So-hwim i zdobywając łącznie 31 punktów. Dodanie Na Hyun-soo wzbogaciło schemat ataku i spowodowało, że przeciwnicy blokujący nie koncentrowali się na jednym graczu. Harmonia pomiędzy obydwoma zawodnikami pokazuje, że organiczna taktyka ofensywna prowadzona przez trenera Sang-Hyuna Cha, z powodzeniem stosowana jest na boisku.

Ten Puchar AVC to także ważny test pozwalający ocenić stan azjatyckiej siatkówki. Choć tzw. kraje „wielkiej trójki”, do których zalicza się Japonia, Chiny i Tajlandia, ze względu na harmonogram VNL nie mogły w nich uczestniczyć, występ naszej reprezentacji sam w sobie zasługuje na brawa. W szczególności fakt, że Korea, zajmująca 37. miejsce na świecie, nie traci czujności i daje z siebie wszystko, aby zdobyć każdy punkt przeciwko drużynom spoza pierwszej setki, pokazuje jej poważne podejście jako profesjonalnego gracza. W zaciętym turnieju, w którym do półfinału mogą awansować tylko dwie najlepsze drużyny z każdej grupy, nasza reprezentacja narodowa zapewniła sobie stabilną pozycję lidera grupy i była gotowa na wykonanie kolejnego kroku.

Solidna organizacja defensywna zespołu pod okiem trenera Cha Sang-hyuna jest również osiągnięciem, którego nie można przegapić. Sekretem utrzymania przewagi ponad 10 punktów w każdym secie w procesie wygrywania 3:0 była solidna obrona i szybkie przejście do kontrataku. Proces przełamania linii odbiorczej przeciwnika agresywnym serwisem, spokojnego przechwytywania nadlatującej piłki i zdobycia bramki przebiegł bardzo sprawnie. Ta równowaga w ataku i obronie będzie kluczową bronią pozwalającą pokonać silniejszych przeciwników w przyszłych półfinałach i finałach. Sposób, w jaki cała drużyna porusza się jak jeden organizm, sugeruje, że koreańska siatkówka kobiet robi krok naprzód na tym turnieju.