11층에서 멈춘 삶, 노후 아파트의 비극이 던지는 경고장 > K-wave Trends

Miejscem wypadku był stary apartamentowiec, który został ukończony pod koniec lat 80. XX wieku i przetrwał około 40 lat. W wyniku oględzin na miejscu wskazano, że bezpośrednią przyczyną wypadku było to, że podczas gdy pracownicy opierali się o poręcz werandy, aby zainstalować jednostkę zewnętrzną, sama poręcz nie wytrzymała ciężaru i została całkowicie zerwana. Uszkodzenia balustrady, do których doszło na wysokości 11. piętra, nie dały nawet pracownikom szans na przeżycie, a nawet instynktowna próba ratowania współpracowników doprowadziła do tragicznego upadku. To wyraźnie pokazuje, że niszczenie konstrukcji budynku wykracza poza zwykły problem estetyczny i może stać się czynnikiem śmiertelnym, bezpośrednio zagrażającym życiu mieszkańców i pracowników.

Ta katastrofa po raz kolejny uwypukliła martwy punkt polityki mieszkaniowej. W mieszkaniach wybudowanych po 2006 r. prawnie wymagane jest zainstalowanie w pomieszczeniach klimatyzatorów zewnętrznych, ale wiele mieszkań wybudowanych wcześniej, w dalszym ciągu zmuszonych jest polegać na zewnętrznych poręczach w celu wykonywania niebezpiecznych zadań. W przypadku starych mieszkań, chociaż korozja poręczy i osłabienie ich siły trzymania są stałymi czynnikami ryzyka, regularne kontrole bezpieczeństwa i systemy napraw są w tym przypadku bardzo niewystarczające. Budynki wyłączone z siatki ochronnej prawa stają się strukturalnymi pułapkami, które prowadzą pracowników na śmierć.

To wydarzenie ma również istotne konsekwencje dla środowiska pracy. Firma, w której doszło do wypadku, była małą firmą zatrudniającą mniej niż pięciu pracowników na pełen etat i nie podlegała ustawie o karaniu za poważne wypadki. Dowodzi to, że wiele niebezpiecznych zadań w naszym społeczeństwie wykonują małe przedsiębiorstwa, którym trudno zapewnić choćby minimalne zabezpieczenie prawne. Pod presją obniżenia kosztów i przyspieszenia instalacji pracownicy testują granice sprzętu zabezpieczającego i kontynuują pracę w ryzyku, a jeśli te sprzeczności strukturalne nie zostaną usunięte, z pewnością powtórzą się przypadki śmierci podczas drugiego i trzeciego upadku.

Tymczasem wskaźniki makro, takie jak polaryzacja rynku nieruchomości i rosnące ceny surowców budowlanych, są czynnikami, które dodatkowo pogłębiają problemy bezpieczeństwa na budowach. Jak wynika z niedawnych komunikatów Instytutu Badawczego Przemysłu Mieszkaniowego, nastroje w branży budowlanej są wyjątkowo pogorszone ze względu na załamanie na rynku sprzedaży i wzrost kosztów budowy. W szczególności zaległości w zakresie niesprzedanych mieszkań i regulacje finansowe, szczególnie na obszarach wiejskich, jeszcze bardziej ograniczają możliwości placów budowy w zakresie inwestycji w bezpieczeństwo i istnieje duże ryzyko, że ostatecznie doprowadzi to do bezwzględnej logiki rynkowej, przedkładającej efektywność kosztową nad przestrzeganie zasad bezpieczeństwa przez pracowników.

W świecie politycznym kontrowersje wokół wielu domów urzędników państwowych wysokiego szczebla i ich wielomiliardowych marży zysku rynkowego codziennie pojawiają się na pierwszych stronach gazet, wywołując oburzenie opinii publicznej. Kiedy ludzie odpowiedzialni za politykę nieruchomości omawiają rosnące miliardy wonów w aktywach, zostaje przekreślona absurdalna rzeczywistość, w której pracownicy tracą życie w terenie, nawet nie naprawiając starych balustrad. Ta wyraźna różnica temperatur między wyższym poziomem polityki a niższym poziomem pracy stanowi poważne pytanie o to, do jakich wartości powinno dążyć nasze społeczeństwo i jakie priorytety powinna stanowić polityka.