법치의 위기 혹은 진화인가: 트럼프의 법무부와 한국 로스쿨 제도의 그림자 > K-wave Trends

Todd Blanche, który został mianowany prokuratorem generalnym USA, znalazł się w centrum kontrowersji wokół uprzedzeń politycznych, ponieważ był osobistym prawnikiem prezydenta Donalda Trumpa. Od kilku lat kieruje sprawami karnymi Trumpa, podając się za tarczę prezydenta i jest krytykowany za kierowanie poważną reorganizacją w Departamencie Sprawiedliwości i przyspieszanie działań protrumpowskich. W szczególności naleganie na wyłączenie rodziny Trumpów z dochodzenia podatkowego i pośpieszne ściganie przeciwników politycznych budzą obawę, że system sądowniczy może zostać zdegenerowany w narzędzie zemsty politycznej. Jego działania przed zatwierdzeniem przez Senat będą papierkiem lakmusowym kontroli administracji Trumpa nad Senatem i oczekuje się, że będzie to krytyczny punkt zwrotny w ustalaniu w przyszłości niezależności amerykańskiego sądownictwa.

Z drugiej strony, od czasu wprowadzenia szkół prawniczych w Korei zawód prawnika waha się pomiędzy ekspansją ilościową a obawami jakościowymi. Regulacja ograniczająca liczbę przystępowań do egzaminu adwokackiego do pięciu razy w ciągu pięciu lat powoduje poważne koszty społeczne, powodując dużą liczbę uchybień prawnych, tzw. „literówek”. Według niedawnego badania osoby, którym nie wolno przystąpić do egzaminu, to często osoby starsze lub znajdujące się w niekorzystnej sytuacji ekonomicznej, co jest sprzeczne z pierwotnym celem studiów prawniczych, jakim było obniżenie bariery wejścia na studia w porównaniu z czasami egzaminów adwokackich. Trudno uniknąć wskazania, że ​​rzeczywistość młodych ludzi, którzy popadają w długi, aby kontynuować naukę, a kończą z ogromnymi długami i przerwami w karierze zawodowej bez uzyskania kwalifikacji prawniczych, jest marnowaniem zasobów ludzkich i stratą narodową.

Kontrowersje dotyczące nadpodaży na legalnym rynku są również sednem konfliktu. Koreańska Izba Adwokacka argumentuje, że należy zmniejszyć liczbę zwycięskich kandydatów ze względu na gwałtowny spadek liczby spraw przypadających na jednego prawnika, jednak Rada Szkoły Prawa odrzuca tę tezę, opierając się na rozszerzeniu zakresu usług prawnych. W rzeczywistości wielkość rynku prawniczego wzrosła powyżej tempa wzrostu gospodarczego w ciągu ostatnich 10 lat, a zapotrzebowanie na prawników wewnętrznych i popyt na prawo w branżach zaawansowanych technologii rośnie. W tej sytuacji istnieje silny konflikt pomiędzy krytyką, że podniesienie progu w celu ochrony praw nabytych jest aktem zrzucania drabiny na rzecz młodszych pokoleń, a obawą, że nadmierna konkurencja może obniżyć jakość zawodu prawnika.

W tej sytuacji uczelnie prawnicze poszukują nowych zmian. Dlatego jako alternatywę proponuje się model „JD Advantage”, który umożliwia wykazanie się specjalistyczną wiedzą w firmach lub instytucjach publicznych poprzez wykorzystanie wiedzy prawniczej nawet bez bezpośredniego zdobywania kwalifikacji prawnika. Oznacza to zmianę w postrzeganiu, że utalentowane osoby z wykształceniem prawniczym powinny wyrwać się z wąskich ram reprezentacji procesowej i podjąć się roli urzeczywistniania praworządności we wszystkich obszarach społeczeństwa. Jednocześnie rekordowa liczba kobiet ubiegających się o studia oraz napływ kierunków nieprawniczych dowodzą, że system szkół prawniczych w pewnym stopniu przyczynia się do zapewnienia różnorodności społecznej.

Ostatecznie przyszłość praworządności zależy od filozofii tych, którzy obsługują system i zakresu, jaki system może obejmować. Wyzwania naszych czasów polegają na tym, czy Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych będzie w stanie chronić uczciwość prawa, nie chowając się w osobistych interesach prezydenta, oraz czy koreański system szkół prawniczych będzie w stanie rozwiązać nierówności spowodowane dysproporcjami gospodarczymi i odrodzić się jako prawdziwy ośrodek szkoleniowy dla ekspertów prawnych. Prawo nie powinno być narzędziem władzy ani środkiem realizacji partykularnych interesów określonej grupy, ale powinno być ostatnim bastionem ochrony słabszych społecznie i utrzymania sprawiedliwego porządku. Czas zastanowić się nad priorytetowym traktowaniem wartości publicznych w projektowaniu i działaniu systemu.