7년 만의 평양 밀착, '비핵화' 지운 시진핑의 전략적 선택 > K-wave Trends

Wizyta prezydenta Xi Jinpinga w Korei Północnej odbyła się zgodnie z najwyższym poziomem protokołu, jaki może zapewnić Korea Północna. Przewodniczący Kim Dzong-un i jego żona osobiście zajęli się wszystkimi harmonogramami, od przyjęcia na lotnisku po pożegnanie, i skupiali się na pokazaniu solidności swojego związku jako sojuszu krwi. W całym centrum Pjongjangu wisiały obok siebie flagi obu krajów, a ulice wypełniły tłumy witających ludzi i z różnymi hasłami, deklarującymi bliskie stosunki między Koreą Północną a Chinami zarówno w kraju, jak i za granicą. Prezydent Xi wyraził także swoją silną wolę kontynuowania tradycyjnych więzi między obydwoma krajami dla przyszłych pokoleń, w tym poprzez odwiedzenie Szkoły Wykonawczej Partii Robotniczej i Wieżę Przyjaźni, symbol przyjaźni Korei Północnej i Chin.

Najbardziej zauważalną zmianą na tym szczycie jest całkowite zniknięcie słów „denuklearyzacja” i „Półwysep Koreański”. Dyskusja na temat denuklearyzacji, która była istotnym tematem poprzednich spotkań przywódców Korei Północnej i Chin, tym razem w ogóle nie została poruszona publicznie, co sugeruje, że polityka Chin wobec Korei Północnej osiągnęła zasadniczy punkt zwrotny. Eksperci analizują, że zamiarem Chin jest wykorzystanie Korei Północnej jako strategicznego aktywa do trzymania Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników w ryzach, zamiast skutecznie tolerować posiadanie przez Koreę Północną broni nuklearnej. Innymi słowy, Chiny nie postrzegają Korei Północnej jako celu denuklearyzacji, ale raczej na nowo definiują ją jako partnera na pierwszej linii frontu, mającego na celu utrzymanie Stanów Zjednoczonych w ryzach.

Z perspektywy Korei Północnej wizyta ta była również doskonałą okazją do zebrania „okupu”. Dzięki bliskim kontaktom z prezydentem Xi przewodniczący Kim Dzong-un umocnił stabilność swojego systemu i dokonał przełomu, aby uniknąć międzynarodowej izolacji. W szczególności przywódcy obu krajów zobowiązali się do wzmocnienia wymiany w dziedzinie dyplomacji, egzekwowania prawa i wojska oraz rozpoczęli wdrażanie praktycznego systemu współpracy. Oczekuje się, że polityka rozszerzania wymiany gospodarczej, w tym pełne otwarcie przygranicznych stref handlu, przyniesie wytchnienie północnokoreańskiej gospodarce, która cierpi z powodu przedłużających się sankcji nałożonych na Koreę Północną, a Korea Północna ocenia siebie jako osobę, która dzięki temu ustanowiła nowy kamień milowy we współpracy strategicznej.

Tymczasem za interesujący punkt do obserwacji uważa się fakt, że córka przewodniczącego Kim Dzong-una, Joo-ae, w ogóle nie została ujawniona podczas tej wizyty w Korei Północnej. Niektórzy spekulowali, że Korea Północna, próbując sformalizować czteropokoleniową sukcesję dziedziczną, będzie zabiegać o międzynarodowe uznanie w drodze spotkania z prezydentem Xi, ale w rzeczywistości taka produkcja została wykluczona. Można to interpretować jako fakt, że między Koreą Północną a Chinami panował konsensus co do tego, że nie chcą, aby drażliwe kwestie, takie jak kwestia sukcesji dziedzicznej, przesłaniały istotę tej dyplomacji. Jest wysoce prawdopodobne, że Chiny, świadome krytyki ze strony społeczności międzynarodowej, próbowały zdystansować się od kwestii sukcesji dziedzicznej, a dominuje analiza, że ​​Korea Północna również miała pilniejsze zadanie uzyskania praktycznego wsparcia ze strony Chin, a nie bezsensownego pokazu sukcesji.

Gdy prezydent Xi Jinping powrócił do Pekinu po krótkim dwudniowym i jednej nocy pobytu, krajobraz dyplomatyczny w Azji Północno-Wschodniej wszedł w nową fazę. Poprzez tę wizytę Chiny pokazały Stanom Zjednoczonym, że wpływ Chin na kwestie Półwyspu Koreańskiego pozostaje nienaruszony, a jednocześnie wyraźnie posiadają strategiczną kartę w Korei Północnej. Z drugiej strony społeczność międzynarodowa, w tym Korea Południowa i Stany Zjednoczone, zwracają szczególną uwagę na konsekwencje dla bezpieczeństwa, jakie mogą wynikać z szybkiego zacieśnienia stosunków między Koreą Północną a Chinami, i stara się znaleźć środki zaradcze. Wydaje się jasne, że wizyta w Korei Północnej będzie czymś więcej niż tylko wydarzeniem umacniającym dawną przyjaźń, będzie sygnałem do przyszłej reorganizacji struktury konfliktu militarnego i dyplomatycznego w Azji Północno-Wschodniej.