권력의 심리를 지키는 방패와 변화하는 아시아의 심장, 양곤 > K-wave Trends

Na początku lat 80. reżim Chun Doo-hwan był niestabilną siłą utworzoną po bombie, jaką było powstanie wojskowe z 12 grudnia. Błękitna Izba uznała wówczas, że kluczem do rządzenia krajem poza zapewnieniem bezpieczeństwa fizycznego jest utrzymanie równowagi psychicznej prezydenta. Na tym tle narodziła się organizacja „Planting Security”, na której czele stał szef bezpieczeństwa Jang Se-dong. Był to dokładny system kontroli emocji, który traktował każdy element, który obraził prezydenta, jako zagrożenie narodowe. Funkcjonariusze ochrony musieli teraz posiadać nie tylko umiejętności w zakresie sztuk walki, ale także umiejętności zarządzania wyrazem twarzy i kontroli środowiska, w związku z czym Błękitny Dom został przekształcony w gigantyczną „emocjonalną fortecę”, wykraczającą poza obiekt fizycznej ochrony.

Osoba o imieniu Jang Se-dong była szczytem i symbolem tego rodzaju bezpieczeństwa. Relacja głębokiego zaufania z Prezydentem Chun Doo-hwanem umożliwiła „internalizację lojalności” poza zwykłą relacją przełożony–podwładny. Pełnił rolę czytającego w myślach prezydenta i z góry blokującego jego niepokój. Ta filozofia bezpieczeństwa była najbardziej zamkniętą i skuteczną strategią przetrwania, jaką mógł wybrać reżim, który spotkał się z międzynarodową krytyką i wewnętrznym cynizmem po Ruchu Demokratycznym w Gwangju 18 maja. Jednak w tym procesie charakter urzędu bezpieczeństwa wyszedł poza jego pierwotną misję ochrony ciała i całkowicie zmienił się w psychologiczną linię obrony i narzędzie rządzące broniące legitymizacji reżimu.

Jeśli spojrzymy na Rangun w Birmie, na krańcu Azji Południowo-Wschodniej, rozwinie się zupełnie inny rodzaj turbulencji. Po reformach demokratycznych w 2011 r. Birma zakończyła 49 lat rządów wojskowych i szybko przeszła w system kapitalistyczny. Rangun stał się „złotym rynkiem”, którego sceneria zmienia się z dnia na dzień, w miarę napływania na niego dziesiątek bilionów wonów zagranicznego kapitału. Zewnętrzna część obiektu stała się efektowna, otwarto duże hotele i wzrosła penetracja smartfonów, ale za tym wszystkim kryje się głęboki cień spowodowany szybkimi zmianami. Szał na rzecz otwartości doprowadził do gwałtownego wzrostu cen nieruchomości, co doprowadziło do presji ekonomicznej dławiącej życie zwykłych ludzi.

Czynsze nieruchomości w Rangunie wzrosły kiedyś do poziomu wyższego niż te na Manhattanie w Nowym Jorku, co stanowiło duże obciążenie dla inwestorów zagranicznych. Wzrost podatku dochodowego i rosnące ceny jeszcze bardziej pogłębiły przepaść między bogatymi a biednymi, a wiele małych i średnich przedsiębiorstw, które weszły na rynek z marzeniami o różowej przyszłości, nawet się wycofało, nie mogąc udźwignąć wysokich kosztów operacyjnych. Niemniej jednak rozwój samochodów i ulepszenia w środowisku komunikacyjnym zapewniły mieszkańcom Birmy wolność i wygodę, które były niewyobrażalne w przeszłości. Można powiedzieć, że jest to przekrój pokazujący zarówno słodkie owoce demokratyzacji i otwartości, jak i gorzkie koszty, jakie się z nimi wiążą.

W środku tych zmian, koreańskie firmy również zwiększyły swoją aktywność w wejściu na rynek. Powodem, dla którego Shinhan Bank uzupełnił azjatycki pas finansowy, otwierając po raz pierwszy oddział w Rangunie jako bank koreański, była ocena Birmy jako wschodzącego rynku wzrostu i długoterminowej lokalizacji strategicznej. Jednak poza zwykłą rozbudową sieci finansowej wymagana jest prawdziwa lokalizacja. Działania w zakresie CSR i lokalne usługi finansowe, które dążą do wzajemnego wzrostu poprzez głęboką komunikację ze społeczeństwem Birmy, należy odróżnić od jednostronnych metod ekspansji z przeszłości. Jest to również odpowiedzialna postawa, którą firmy muszą przyjąć w obliczu wolności słowa i chaosu społecznego, jakiego doświadcza Birma.