인구 절벽이 쏘아 올린 국방의 대전환: '이등병'의 퇴장과 AI 정예군으로의 재편 > K-wave Trends

Największą zmianą w reformie obronności jest uproszczenie systemu stopni żołnierzy w czynnej służbie oraz reorganizacja struktury kadrowej skupionej wokół kadry kierowniczej. Wskazano, że obecna czteropoziomowa struktura (szeregowy, szeregowy, kapral, sierżant) jest mniej skuteczna operacyjnie we współczesnym środowisku wojskowym, w którym staż służby został skrócony do 18 miesięcy. W związku z tym Ministerstwo Obrony Narodowej rozważa likwidację szczebla prywatnego i ograniczenie go do trzech. Z drugiej strony podoficerowie zostaną podzieleni z obecnych 4 do 5 poziomów, aby wyeliminować zaległości w awansie członków służby długoterminowej i wzmocnić ich rolę jako trzonu sił zbrojnych. Działania te można interpretować jako wybór strategiczny, mający na celu zapewnienie stabilnego funkcjonowania jednostki poprzez maksymalizację kompetencji żołnierzy zawodowych i utworzenie struktury, w której jednostką dowodzą doświadczeni dowódcy.

Godna uwagi jest także jakościowa zmiana w strukturze żołnierzy, a plan znacznego zwiększenia do 2040 roku odsetka kadry kierowniczej z obecnych 40% do 63% jest bardzo niekonwencjonalny. Zamiast zmniejszać odsetek żołnierzy z 60% do 37%, przeprojektowuje się prace w taki sposób, aby żołnierze pełniący służbę czynną mogli skupić się wyłącznie na misjach bojowych poprzez aktywne rozmieszczanie personelu cywilnego, takiego jak personel wojskowy i pracownicy służb publicznych, w obszarach nie objętych walką. W rezultacie planowana jest korekta całkowitego stanu sił obronnych z obecnych 560 000 do 500 000, przy czym plan zakłada wzmocnienie ogólnej siły bojowej poprzez zwiększenie stałej rezerwy do 50 000 i wzmocnienie wyposażenia zmobilizowanych jednostek do poziomu stałej dywizji. Jest to pragmatyczne podejście do reagowania na przyszłe zagrożenia bezpieczeństwa poprzez elitarne zasoby ludzkie, a nie ekspansję ilościową.

Kluczem do przyszłego pola bitwy jest wprowadzenie sztucznej inteligencji (AI) oraz złożonego załogowego i bezzałogowego systemu walki. Ministerstwo Obrony Narodowej przedstawiło szczegółowy plan działania mający na celu 30-krotne zwiększenie do obecnego poziomu sił bezzałogowych, w tym dronów, bezzałogowych statków powietrznych rozpoznawczych, bezzałogowych pojazdów nawodnych i pojazdów podwodnych, do roku 2040, aby wypełnić lukę bojową spowodowaną spadkiem liczebności sił zbrojnych technologią. W szczególności promowane będą prace mające na celu przekształcenie operacji granicznych w lekarzach pierwszego kontaktu, GOP i głównych obiektach wojskowych na pierwszej linii w systemy oparte na sztucznej inteligencji, aby zmniejszyć zależność od człowieka i zwiększyć precyzję granic. Ponadto celem jest ukończenie futurystycznej struktury wojskowej, która harmonizuje technologię i ludzi, poprzez wyszkolenie „500 000 wojowników dronów” i wyposażenie wszystkich żołnierzy w umiejętność obsługi najnowocześniejszego sprzętu.

System służby wojskowej również poszukuje elastycznych zmian zgodnie ze zmieniającymi się czasami. Utrzymane zostaną ramy krajowego otwartego systemu wojskowego, przy czym podjęte zostaną próby zabezpieczenia wiedzy specjalistycznej poprzez połączenie selektywnego systemu ochotniczego dla jednostek wymagających zaawansowanej nauki i technologii lub określonych specjalistycznych umiejętności. Nie jest to interpretowane jako przejście do pełnowymiarowej armii ochotniczej, ale jako hybrydowa forma środka uzupełniającego mającego na celu sprostanie złożoności i wymaganiom technologicznym współczesnych działań wojennych. Ponadto istnieje wyraźna determinacja w zwiększaniu efektywności zarządzania zasobami służby wojskowej poprzez działania takie jak stopniowe ograniczanie lub likwidacja systemu służby uzupełniającej oraz bardziej strategiczne dostosowywanie zakresu działania osób podlegających poborowi.

Tymczasem, zgodnie z tymi zmianami, spojrzenie na wojsko w kulturze popularnej również się różnicuje. Ostatnio takie treści, jak oryginalny serial TVING „Becoming a Cook Soldier Legend” odchodzą od przeszłości, w której wojsko było po prostu przedstawiane jako przestrzeń o ścisłej hierarchii, i reinterpretują życie wojskowe z nowej perspektywy, łącząc wyobraźnię przypominającą gry i komedię klasy B. Zmiany te pozwalają społeczeństwu zaakceptować zamkniętą przestrzeń wojska jako obszar bardziej znany i zrozumiały, jednocześnie ukazując dojrzałość kulturową, która sublimuje nawet drobne codzienne życie w wojsku w narrację rozwoju. Ostatecznie „elitarna armia przyszłości”, do której dąży reforma obrony narodowej, zostanie ukończona dopiero wtedy, gdy zrówna się nie tylko postęp technologiczny, ale także postrzeganie żołnierzy tworzących wojsko i zmiany w poglądach naszego społeczeństwa na wojsko.