고유가와 고환율의 이중고, 위태로운 비행을 이어가는 대한민국 항공업계의 현주소 > K-wave Trends

Największym zagrożeniem zagrażającym obecnie branży lotniczej jest gwałtowny wzrost cen paliwa. Koszty paliwa, które stanowią około jednej trzeciej kosztów eksploatacji samolotów, są bezpośrednio powiązane ze wzrostem międzynarodowych cen ropy. W następstwie wojny na Bliskim Wschodzie ceny ropy za baryłkę wymykają się spod kontroli, przez co sprawozdania finansowe linii lotniczych stają się czerwone. W rzeczywistości Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA) drastycznie obniżyło prognozę zysku netto globalnej branży lotniczej na ten rok do połowy poprzedniego poziomu i przestrzegło, że ciężar kosztów paliwa pochłonie znaczną część kosztów operacyjnych. Chociaż reagujemy, nakładając dopłaty paliwowe na bilety lotnicze, istnieją ograniczenia w przenoszeniu wszystkich szybkich podwyżek kosztów na ceny biletów, w związku z czym struktura powodująca straty utrwala się.

Dla linii lotniczych nie tylko ceny ropy, ale także wysokie kursy walut stały się „bardziej przerażające niż ceny ropy”. Ponieważ większość podstawowych kosztów, które muszą ponieść linie lotnicze, takich jak opłaty za leasing samolotów, koszty konserwacji i koszty zakupu paliwa, opłacane są w dolarach, wzrost kursu wymiany prowadzi bezpośrednio do ogromnych strat z tytułu przeliczenia walut obcych. W szczególności dla tanich przewoźników (LCC) o słabej strukturze finansowej cios jest jeszcze bardziej dotkliwy ze względu na brak narzędzi zabezpieczających łagodzących wpływ wahań kursów walut. Spadek wartości wona koreańskiego powoduje podwójny szok, który zmniejsza popyt na podróże zagraniczne, co z kolei prowadzi do błędnego koła niższego obłożenia i pogarszającej się rentowności.

Wyraźna staje się także przepaść w przetrwaniu dużych przewoźników (FSC) i tanich przewoźników (LCC). Duże przedsiębiorstwa, takie jak Korean Air, mają jasne źródło przychodów z działalności cargo i posiadają mechanizm obronny, który może w pewnym stopniu kompensować zmienne zewnętrzne poprzez stosunkowo solidne umowy zabezpieczające kapitał i paliwo. Z drugiej strony przedsiębiorstwa niskokosztowe borykają się z kryzysem płynności i nie mają innego wyjścia, jak tylko zadeklarować zarządzanie kryzysowe, takie jak bezpłatne urlopy lub odroczenie zatrudnienia. Część ekspertów ostrzega, że ​​restrukturyzacja małych i średnich linii lotniczych, które osiągnęły granicę swoich możliwości finansowych, może zostać wyrzucona z rynku lub wchłonięta przez duże firmy, a także przewidują, że zjawisko „bogaci się bogacą, a biedni biednieją” w branży będzie się w dalszym ciągu nasilać.

Nawet w obliczu kryzysu branża lotnicza jest zajęta poszukiwaniem nowych możliwości. W szczególności za ważny przełom w poprawie rentowności uważa się rozszerzenie praw przewozowych na trasie Korea–Chiny. Oczekuje się, że rynek chiński, będący połączeniem krótkodystansowym, będzie niezwykle cennym kierunkiem dla tanich linii lotniczych, ponieważ korzystne jest zwiększenie obrotu sprzętem. Dywersyfikacja podaży skoncentrowanej na trasach japońskich i wchłonięcie zwiększonego popytu na podróże do Chin w związku z polityką bezwizową będzie bardzo pomocna w zabezpieczeniu wyników w drugiej połowie roku. Można to postrzegać jako ruch wykraczający poza zwykłą konkurencję w celu zabezpieczenia tras i odzwierciedlający strategię przetrwania linii lotniczych polegającą na oderwaniu się od struktury wysokich kosztów i maksymalizacji efektywności zysków.

Tymczasem integracja Korean Air i Asiana Airlines staje się ogromnym punktem zwrotnym w poprawie struktury branży lotniczej. Obie firmy przyspieszają ujednolicenie systemów bezpiecznego działania i standaryzację usług, a także konkretyzują plan przekształcenia się w globalny hub lotniczy poza zwykłą fuzją. Reorganizacja systemu przebiegowego i łączenie kultur organizacyjnych, które zachodzą w procesie integracji, to kwestie wymagające rozwiązania, ale próby zwiększenia efektywności kosztowej poprzez korzyści skali będą kluczową siłą napędową reorganizacji branży. Oczekuje się, że uruchomienie tej zintegrowanej linii lotniczej stanie się ważnym punktem odniesienia w przyszłym procesie reorganizacji krajowego rynku lotniczego w niewielką liczbę dużych spółek przesiadkowych i przewoźników niskokosztowych zorientowanych na efektywność.