여행의 낭만인가, 바가지의 함정인가: 관광지 ‘오버투어리즘’의 명과 암 > K-wave Trends

Ostatnio Busan boryka się z gwałtownym wzrostem skarg ze strony turystów przed mega-wydarzeniem zwanym koncertem BTS. Liczba zgłoszeń dotyczących niedogodności turystycznych, jakie napłynęły w Busan w maju, przekroczyła połowę wszystkich zgłoszeń w całym kraju, co jest poziomem zaskakującym i zbliżonym do liczby zgłoszeń za cały ubiegły rok. W szczególności poważny problem z punktu widzenia wizerunku narodowego stanowi fakt, że głosy turystów zagranicznych są tak przytłaczające, że stanowią 84% ogółu. Do głównych zarzutów zalicza się jednostronne anulowanie rezerwacji noclegów, nadmierne naliczanie opłat karnych oraz wygórowane, kilkudziesięciokrotnie wyższe niż zwykle opłaty. Takie zachowanie wykracza poza zwykłe korzyści ekonomiczne i szkodzi wartości marki miasta, a na dłuższą metę staje się śmiertelną trucizną, która zmienia je w cel podróży, do którego nie chce się wracać.

Tego rodzaju „oszustwo” wymierzone w turystów to problem nie tylko w Korei. Niedawno w sklepie z lodami w Rzymie amerykańska para turystów zapłaciła absurdalną kwotę 80 000 wonów za dwie szklanki lodów, co wywołało ogólnoświatowe kontrowersje. Zamiast udowadniać, że brakowało informacji o dodatkach, sklep twierdzi, że cena jest uzasadniona kosztami eksploatacji charakterystycznymi dla destynacji turystycznych. Jest to wynik połączenia postrzegania turystów przez handlowców jako jednorazowych „obligacji” oraz chronicznego problemu podawania nieprzejrzystej informacji cenowej. Turyści przyznają, że popełnili błąd, nie sprawdzając wcześniej dokładnie cen, jednak lokalne grupy konsumenckie stanowczo nawołują do eliminowania takich „pułapek turystycznych” poprzez wyraźne oznaczenia w menu i obowiązkowe informacje o dodatkowych opłatach.

Z drugiej strony nie wszystkie dzielnice handlowe uśmiechają się tylko dlatego, że są miejscami, gdzie gromadzą się turyści. Przypadek wioski Jeonju Hanok wyraźnie pokazuje strukturalne sprzeczności turystycznych dzielnic handlowych. Wskaźnik pustostanów w średnich i dużych sklepach w Hanok Village przekracza 30%, co czyni tę dzielnicę handlową najwyższą w prowincji. Małe sklepy są jednak na tyle popularne, że nie ma w nich wolnych miejsc. Jest to zjawisko niedopasowania, które występuje, ponieważ duże sklepy nie są w stanie utrzymać wysokiej struktury kosztowej opartej na czynszach i cenach sprzedaży, pomimo istnienia popytu turystycznego. Ponadto znane na całym świecie atrakcje, takie jak katedra Sagrada Familia w Barcelonie, doświadczają skrajnego zagrożenia dla prawa lokalnych mieszkańców do mieszkań ze względu na „nadmierną turystykę” i niedogodności w życiu codziennym wynikające z ograniczeń ruchu drogowego. Nie wszędzie sprawdza się formuła, że ​​turyści napędzają lokalną gospodarkę, a niepowtarzalny koloryt miasta ulega rozmyciu na skutek przeciążenia infrastruktury i gwałtownie rosnących czynszów.

W obliczu kryzysu wysiłki samorządów i przedsiębiorstw w zakresie innowacji cyfrowych na rzecz ożywienia branży turystycznej są również wyjątkowe. Miasto Busan we współpracy z firmą Naver prowadzi kampanię „BE LOCAL”, mającą na celu łączenie zagranicznych turystów z wybranymi przez Michelin restauracjami i lokalnymi, popularnymi miejscami. Jest to próba rozwiązania niedogodności, jakie dla zagranicznych turystów stanowią bariery językowe oraz zwiększenia zadowolenia turystów poprzez stworzenie środowiska, w którym wszystko, od rezerwacji po płatność, może zostać przetworzone w jednym miejscu. Ponadto miasto Seosan w prowincji Chungcheong Południowy czyni staranne przygotowania, aby przyciągnąć 3400 turystów wycieczkowych, włączając w to wprowadzenie usługi Alipay w celu ułatwienia płatności i oddelegowanie tłumaczy. To technologiczne podejście jest wiatrem pozytywnych zmian, który rozwiązuje asymetrię informacji i pomaga turystom głębiej cieszyć się lokalną kulturą.