디지털 화폐의 대전환: 혁신과 신뢰 사이에서 길을 잃은 금융의 미래 > K-wave Trends

Wirtualny rynek aktywów wykazuje obecnie pełny ruch, który ma wyjść poza etap samych aktywów spekulacyjnych i zostać włączony do finansów instytucjonalnych. Próba ustanowienia przez rządzącą w Japonii Partii Liberalno-Demokratycznej podstawy prawnej umożliwiającej korzystanie z wirtualnych funduszy inwestycyjnych (ETF) sugeruje, że aktywa wirtualne są uznawane za klasę aktywów, zaraz za Stanami Zjednoczonymi i Hongkongiem. Jednak na rynku wykrywane są niedźwiedzie sygnały oparte na analizie technicznej, a ruchy sprzedaży aktywów przez duże firmy inwestycyjne budzą niepokój wśród inwestorów. W szczególności eksperci zwracają uwagę, że w miarę jak aktywa wirtualne wchodzą w fazę porównywania z tradycyjnymi aktywami finansowymi, nieuchronnie spotykają się z surowymi ocenami pod kątem stabilności i stopy zwrotu, a nie gwałtownego wzrostu, jak to miało miejsce w przeszłości.

Rozprzestrzenianie się monet typu stablecoin przyciąga uwagę jako potężne narzędzie maksymalizujące efektywność płatności, ale skutki uboczne i ryzyko z tym związane są również znaczące. Banki centralne na całym świecie, w tym Bank Korei, podkreślają potrzebę posiadania cyfrowej waluty banku centralnego (CBDC), wskazując na ograniczenia monet typu stablecoin w zakresie ich jedności, elastyczności i integralności. Stablecoiny emitowane przez prywatne firmy mają fatalną słabość, polegającą na tym, że trudno im wytrzymać szok związany z nagłym wycofaniem funduszy lub problemami z wiarygodnością aktywów rezerwowych emitenta. W związku z tym realistyczną alternatywą wydaje się model hybrydowy, który może uwzględniać prywatne innowacje przy jednoczesnym zachowaniu suwerenności monetarnej banku centralnego w celu zapewnienia stabilności systemu płatniczego.

„Projekt Han River”, promowany przez Bank of Korea, jest reprezentatywnym przykładem odpowiadającym potrzebom czasów i stanowi próbę cyfryzacji infrastruktury płatniczej poprzez połączenie instytucjonalnego CBDC i tokenów depozytowych. W istniejącej metodzie sekwencyjnego rozrachunku wsadowego występowały opóźnienia w płatnościach i ryzyko braku płatności, jednak strategia polega na przeorganizowaniu jej w celu uzyskania bezpośredniego środowiska płatności za pośrednictwem infrastruktury tokenizowanej. Jednak w tym procesie pojawia się tak zwany „potrójny dylemat”, gdy trzy wartości: efektywność płatności, podaż kredytu i ochrona danych osobowych są ze sobą sprzeczne. Efektywne udzielanie kredytów wymaga przejrzystego śledzenia danych transakcji, ale może to wkrótce doprowadzić do kontrowersji w związku z naruszeniem prywatności jednostki, dlatego bardzo ważne jest znalezienie równowagi w polityce.

Postępy w technologii sztucznej inteligencji szybko zmieniają paradygmat usług finansowych na „handel agentami AI”. Wkraczamy obecnie w erę, w której ludzie są wykluczani z procesu płatności, a sztuczna inteligencja samodzielnie podejmuje decyzje o przenoszeniu aktywów i zakupie towarów. Aby odpowiedzieć na te zmiany, należy pilnie stworzyć nie tylko infrastrukturę techniczną, ale także środki prawne i instytucjonalne je wspierające. W szczególności konieczne jest podjęcie wysiłków w celu wyjaśnienia statusu prawnego stabilnych monet opartych na wygranej, usystematyzowania relacji między danymi za pomocą projektów ontologicznych, które je wykorzystują, oraz zbudowania mapy wiedzy zrozumiałej dla maszyn. To czas, w którym wymagana jest strategia krajowa wykraczająca poza wzrost zależny od przemysłu półprzewodników i integrująca fizyczną sztuczną inteligencję i innowacje produkcyjne.

Społeczne postrzeganie finansów cyfrowych jest nadal mocno podzielone, a nieporozumienia i plotki pojawiające się w trakcie tego procesu mogą stać się przeszkodą w akceptacji technologii. Niedawny przypadek niektórych wpływowych osób uwikłanych w bezpodstawne oskarżenia o popieranie CBDC odzwierciedla obawy społeczne, że waluta cyfrowa doprowadzi do nadzoru państwa i kontroli majątku osobistego. Technologia jest neutralna, ale siła konsensusu społecznego różni się w zależności od sposobu wykorzystania technologii. Dlatego rząd i władze finansowe muszą dążyć do zwiększenia przejrzystości polityki i stworzenia włączającego środowiska finansowego, aby nie pominąć osób bezbronnych cyfrowo. Tylko wtedy, gdy tempo rozwoju technologicznego dotrzyma kroku przywracaniu warunków życia ludzi, będziemy w stanie zdobyć zaufanie społeczeństwa.