벼랑 끝에 선 중동의 화약고와 격랑 속의 국방 행정: 흔들리는 안보 지형도 > K-wave Trends

Twarde stanowisko administracji Trumpa wobec Iranu osiąga swój szczyt, a napięcia na Bliskim Wschodzie osiągają swój szczyt. Sekretarz obrony USA Pete Hegseth skrytykował Iran za stosowanie tzw. strategii „puk-puk” polegającej na marnowaniu czasu przy stole negocjacyjnym i stanowczo ostrzegł, że Iran zobaczy teraz prawdziwy cios w postaci bomb spadających „puk-puk” na główne obiekty Iranu. Prezydent Trump podniósł także do granic możliwości presję militarną, określając podstawową infrastrukturę Iranu, taką jak elektrownie i mosty, jako bezpośredni cel ataku. Wykracza to poza zwykłą groźbę i sugeruje, że rzeczywisty atak powietrzny jest nieuchronny, a ruchliwe ruchy Centralnego Dowództwa USA zapowiadają, że wkrótce widoczne będą działania wojskowe na dużą skalę. Stany Zjednoczone podkreślają, że ten strajk jest nieuniknionym wyborem mającym na celu przywrócenie Iranowi warunków negocjacji, a nie rozprzestrzenianie wojny, ale jego efekt falowy wydaje się wystarczający, aby wstrząsnąć całym Bliskim Wschodem.

Nawet pośród pożarów na Bliskim Wschodzie udało się przetrwać dostawy ropy naftowej, która stanowi koło ratunkowe dla gospodarki Korei. Super duży tankowiec „Universal Winner”, który utknął w Cieśninie Ormuz od wybuchu wojny w lutym ubiegłego roku, bezpiecznie wpłynął do portu w Ulsan po trzytygodniowym rejsie w drodze dramatycznych negocjacji. Statek ten przewiózł 2 miliony baryłek ropy naftowej i bezpiecznie zakończył rozładunek. Na szczęście nie było ofiar, w tym koreańskiej załogi na pokładzie. Jednak 25 koreańskich statków nadal utknęło w cieśninie, a niejasności, takie jak naciski ze strony Iranu na nałożenie opłat, nadal utrzymują się. Chociaż wejście do portu ocenia się jako ograniczone osiągnięcie koreańskich władz dyplomatycznych i logistycznych w drodze złożonych zakulisowych kontaktów z Iranem, wpływ, jaki przyszłe zagrożenia ze strony Bliskiego Wschodu będą miały na całą koreańską gospodarkę, pozostaje nieprzewidywalny.

Tymczasem koreańskie Ministerstwo Obrony Narodowej wyjęło miecz, aby skorygować zamieszanie w poglądach historycznych głęboko zakorzenione w organizacji. Ostra krytyka pojawiła się, gdy ujawniono, że Stowarzyszenie War Memorial próbowało użyć w programie edukacyjnym terminu „pomoc antyamerykańska”, który reinterpretuje wojnę koreańską z chińskiej perspektywy. Jest to działanie, które bezpośrednio podważa tożsamość Republiki Korei jako kraju, który bronił demokracji i bronił inwazji Korei Północnej na Południe, w związku z czym Minister Obrony Narodowej Ahn Gyu-baek nakazał natychmiastowe dochodzenie w celu ustalenia faktów i podjęcie rygorystycznych środków w celu rozwiązania sytuacji. Ponadto Dowództwo Kontrwywiadu Sił Zbrojnych, które w przeszłości znajdowało się w centrum kontrowersji wokół interwencji politycznej podczas wprowadzenia stanu wojennego, podejmuje kroki zmierzające do rozwiązania. Funkcje agencji kontrwywiadu są reorganizowane i rozproszone pomiędzy wiele agencji, zmierzając w kierunku wzmocnienia kontroli cywilnej, ale w niektórych kręgach słychać też wiele głosów zaniepokojonych osłabieniem możliwości gromadzenia danych wywiadowczych i próżnią w bezpieczeństwie narodowym.

Departament Obrony USA również doświadcza poważnych konfliktów wewnętrznych z powodu silnych czystek personalnych i tajemnicy po objęciu urzędu przez sekretarza Hegsetha. Powołując się na zeznania obecnych i byłych urzędników, zagraniczne media, w tym CNN, zwróciły uwagę, że na decyzje w Ministerstwie Obrony wpływają kalkulacje polityczne, takie jak decyzja o zwolnieniu ministra, a nie efektywność wojskowa. Nagłe odwołanie wysokich rangą generałów i skrajne żądania zachowania tajemnicy zwiększyły nieufność w wojsku, co staje się czynnikiem utrudniającym przejrzystość decyzji politycznych. Departament Obrony zdecydowanie zaprzecza tym doniesieniom, nazywając je skazami politycznymi, ale rozłam między dowództwem wojskowym a urzędnikami na szczeblu roboczym ocenia się jako czynnik ryzyka, który może podważyć spójność amerykańskiej strategii wojskowej. Pomimo pełnego zaufania prezydenta Trumpa do sekretarza Hegsetha i nazywania go „osobą kochającą wojnę”, oczekuje się, że zamieszanie wewnątrz organizacji będzie istotną zmienną w przyszłej strategii przeciwko Iranowi.