이재명 정부 1년의 명암: 글로벌 무대의 화려한 비상과 국내 정치의 격랑 > K-wave Trends

Miniony rok rządów Lee Jae-myunga ocenia się jako czas, w którym kraj ugruntował swój status globalnego kraju strategicznego. Według dziesiątek tysięcy doniesień mediów zagranicznych przeanalizowanych przez Ministerstwo Kultury, Sportu i Turystyki największe światowe media postrzegają już Koreę Południową nie jako kraj pogrzebany w północnokoreańskiej kwestii nuklearnej, ale jako siłę średnią prowadzącą pragmatyczną, zrównoważoną dyplomację. W szczególności wartość Korei jako podstawowej bazy produkcyjnej w branży sztucznej inteligencji i półprzewodników została podniesiona do poziomu wskaźnika decydującego o stabilności światowej gospodarki. Wybuchowy wpływ K-content, na czele którego stoi BTS, przekształcił także narodową markę Korei w potęgę kulturową, nie tylko potęgę gospodarczą. Te osiągnięcia zewnętrzne dowodzą, że dywersyfikacja dyplomatyczna i polityka gospodarcza skoncentrowana na technologii, którą prowadzi prezydent Lee Jae-myung, okazały się w pewnym stopniu skutecznymi strategiami na rynku globalnym.

Jednak wbrew temu genialnemu raportowi zewnętrznemu, krajowa scena polityczna stąpa po cienkim lodzie. W wyniku niedawnego sondażu opinii publicznej poparcie dla spraw państwowych prezydenta Lee Jae-myunga spadło o 9 punktów procentowych w porównaniu z sytuacją przed wyborami lokalnymi, co zaświeciło na światło ostrzegawcze. W szczególności najwyższa była negatywna opinia publiczna na temat polityki nieruchomościowej, co wydaje się wynikać z obaw obywateli, że rząd podąża za niepowodzeniem polityki poprzedniego rządu w zakresie nieruchomości, na co zwrócił uwagę burmistrz Seulu Oh Se-hoon. Kwestie społeczne, takie jak śledztwo byłego prezydenta w sprawie wojny domowej, polaryzacja polityczna i incydent w Coupang, pogłębiają zmęczenie kierowaniem rządem. Ostre nastroje społeczne wobec obecnego rządu usłyszała większość społeczeństwa po wynikach wyborów samorządowych, w których partia opozycyjna wypadła lepiej, niż oczekiwano, co jest odbierane jako silny sygnał konieczności reorganizacji siły napędowej administracji państwowej.

Partia Demokratyczna również doświadcza poważnych konfliktów wewnętrznych w następstwie wyborów lokalnych, które odbyły się 3 czerwca. Przedstawiciel Chung Cheong-rae apeluje o solidarność na walnym zgromadzeniu prawodawców i podczas okolicznościowych debat, mówiąc: „Musimy zjednoczyć się dla sukcesu rządu Lee Jae-myunga”, ale wewnątrz partii wybuchają twierdzenia o odpowiedzialności za przedstawiciela Chunga. Część prawodawców ostro krytykowała brak strategii kierownictwa na miażdżącą porażkę w wyborach, nieprzejrzystość pierwotnego procesu i próżnię w systemie oraz wzywała do rezygnacji przedstawiciela Chunga i opracowania planu zarządzania konwencją krajową. W szczególności niepowodzenie strategii wyborczej na burmistrza Seulu oraz błędy techniczne, które miały miejsce na etapie pierwotnym, doprowadziły do ​​zasadniczej nieufności do systemu nominacji partii. W związku z tym konflikt o przywództwo w partii i walka przywódców o odpowiedzialność poważnie utrudniają jednoczenie się Partii Demokratycznej, co musi wspierać sukces administracji Lee Jae-myunga.

Coraz silniejsza staje się także krytyka błędów politycznych i żądania alternatyw. Ponieważ niestabilność rynku nieruchomości jest problemem bezpośrednio związanym z życiem obywateli, pojawia się wiele głosów wzywających do rzeczywistego zwiększenia podaży i normalizacji rynku, a nie tylko odciążenia. Słabości strukturalne, takie jak kwestie bezpieczeństwa pracy i bezpieczeństwa przemysłowego, również pozostają kwestiami, którymi należy pilnie się zająć, w zakresie, w jakim zwracały na nie uwagę nawet zagraniczne media. Prezydent Lee Jae-myung stale rozszerza zakres współpracy na arenie międzynarodowej, w tym na szczycie z Belgią, ale teraz nadszedł czas, aby skupić tę energię na wychodzeniu z krajowego kryzysu mieszkaniowego i gospodarki ludowej. Aby odzyskać zaufanie do zarządzania sprawami państwowymi, konieczna jest decyzja, aby z bardziej pokorną postawą wysłuchać bólu odczuwanego przez ludzi i odważnie zreorganizować priorytety polityki, aby skupić się na środkach utrzymania ludzi.