축산업의 명암과 미래: 1조 원의 외형 성장 뒤에 숨겨진 구조적 과제들 > K-wave Trends

Roczny dochód w wysokości 1,4 biliona wonów odnotowany przez przemysł hodowlany w Jeju jest wynikiem rosnących cen głównych produktów, takich jak świnie i koreańska wołowina, i jest bardziej odzwierciedleniem braku równowagi między podażą i popytem na rynku niż rozszerzeniem produkcji. Hodowla trzody chlewnej w dalszym ciągu odgrywa kluczową rolę w lokalnej gospodarce, generując 35% całkowitego dochodu z surowych ryb, jednak liczba wysyłanych świń spada, co budzi obawy o stabilność bazy produkcyjnej. W przypadku koreańskiej wołowiny wzrost cen wynikający ze spadku uboju przełożył się jedynie na wzrost sprzedaży, choć trudno to postrzegać jako stabilność strukturalną gwarantującą długoterminowy popyt konsumpcyjny i rentowność gospodarstwa. Za tym zewnętrznym wzrostem kryje się ryzyko, takie jak obciążenie kosztami paszy, zmiany w strukturze dystrybucji oraz niestabilność podaży i popytu na paszę ze względu na zmiany klimatyczne, zatem istnieją wyraźne ograniczenia w ocenie kondycji branży po prostu na podstawie zwiększenia lub zmniejszenia sprzedaży.

Wraz ze wzrostem skali hodowli zwierząt, odpowiedzialność za środowisko i akceptacja społeczna wymagana przez społeczności lokalne stają się coraz bardziej rygorystyczne. W szczególności odory i zanieczyszczenie rzek spowodowane odchodami zwierząt gospodarskich to chroniczne problemy powodujące konflikty między gospodarstwami rolnymi a mieszkańcami, a na różne sposoby próbuje się wprowadzać innowacje technologiczne, aby rozwiązać ten problem. Projekt dotyczący paliwa stałego na bazie krowiego łajna promowany w Wanju i Gimje w Jeollabuk-do stanowi przełomowy punkt zwrotny w przekształcaniu krowiego łajna ze zwykłych odpadów w źródło energii do wytwarzania energii cieplnej. Jest to alternatywa, która może jednocześnie osiągnąć cele środowiskowe w postaci poprawy jakości wody w Saemangeum i redukcji gazów cieplarnianych, i jest oceniana jako model zorientowany na przyszłość, w przypadku którego w przyszłości można spodziewać się efektu substytucji importu w wysokości 150 miliardów KRW w przypadku budowy zakładów produkcyjnych w pięciu miastach i hrabstwach.

Badania nad redukcją odorów przy użyciu technologii mikrobiologicznej oraz ogólne projekty rozwoju wsi rolniczych i rybackich, które rozszerzają infrastrukturę życiową w wioskach rybackich, są również częścią wysiłków na rzecz poprawy konstytucji hodowli zwierząt oraz wiosek rolniczo-rybackich. Badania empiryczne Daegu Gunwi-guna dotyczące wprowadzania opatentowanych mikroorganizmów przyciągają uwagę, ponieważ stanowią próbę fundamentalnego biologicznego podejścia do problemu zapachu, który miał swoje ograniczenia wyłącznie w wyniku ulepszenia obiektu. Ponadto przypadek selekcji w konkursie na rozwój wioski rybackiej Yeongdeok-gun pokazuje kompleksową strategię reagowania na kryzys wymierania regionalnego poprzez wyjście poza prostą działalność produkcyjną i poprawę warunków osadnictwa poprzez połączenie kultury i infrastruktury opieki społecznej. Te innowacyjne próby poszczególnych samorządów lokalnych stanowią wskazówkę dla branży hodowlanej, aby wyjść poza prosty przemysł podstawowy i skierować się w stronę przemysłu o wysokiej wartości dodanej, który łączy w sobie najnowocześniejszą technologię i dobrostan.

Wsparcie polityczne mające na celu zwiększenie żywotności gospodarczej obszarów wiejskich jest również zgodne ze zmianami w branży hodowlanej. Dochód podstawowy społeczności wiejskich i rybackich, kluczowe zadanie polityki rolnej administracji Lee Jae-myung, polega bezpośrednio na poprawie jakości życia mieszkańców poprzez znaczne rozszerzenie obszaru projektu pilotażowego, a to przyczynia się do stworzenia struktury cyklu pozytywnego w lokalnej gospodarce poprzez wykorzystanie lokalnej waluty. Aby jednak ta polityka wspierania dochodów przyjęła się na stałe, należy opracować wyrafinowany projekt i zasoby finansowe w oparciu o wyniki potwierdzone w projektach pilotażowych. Ponadto działania takie jak obowiązkowa kwarantanna produktów pochodzenia zwierzęcego przy imporcie miodu i pyłku pszczelarskiego, które zostaną wdrożone od listopada, świadczą o woli rządu stworzenia bezpiecznego ekosystemu zwierzęcego poprzez ochronę krajowej bazy produkcyjnej i blokowanie wprowadzania chorób.