3 Haziran yerel seçimlerinin paradoksu: Lee Jae-myung hükümetinin bir zamanlar sağlam olan onay notu bir çatlağın başlangıcı mı? > haberler

Bu kamuoyu yoklamasının en büyük özelliği, yerel seçimlerin hemen ardından onay oranlarında yaşanan hızlı dalgalanma. Realmeter anketine göre, Başkan Lee'nin devlet işlerindeki performansına ilişkin olumlu değerlendirme önceki haftaya göre 3,9 puan düşüşle %55,2 olurken, olumsuz değerlendirme ise 4,2 puan artışla %41,0 oldu. Özellikle dikkat çekici olan, seçim gününde ve hemen sonrasında günlük onay notu eğilimidir; seçimden önceki gün %58,8 olan olumlu not, seçimden iki gün sonra %51,8'e düşmüştür. Bu, yalnızca seçim sonuçlarıyla ilgili hayal kırıklığının değil, aynı zamanda sandıklarda oy pusulasının bulunmaması gibi idari deneyimsizliğin de hükümetin güvenilirliğine doğrudan zarar verdiğini kanıtlıyor. Olumsuz değerlendirmelerin 5 ay sonra yeniden yüzde 40 aralığına girmesi, devlet işlerini yürütmedeki liderliğin büyük ölçüde zayıfladığının göstergesi diyebiliriz.

Parti onay oranları da seçimden başlayarak hızla değişti ve hata payı dahilinde çok yakın bir yarışa dönüştü. Kore Demokrat Partisi %41,8, Halkın Gücü Partisi ise %41,1 oy alarak iki parti arasındaki farkın sadece 0,7 puana kadar daralmasını sağladı. Demokrat Parti, 12 bölgesel başkanlık pozisyonunu güvence altına alarak seçimi kazanmasına rağmen, Seul'ün son derece sembolik belediye başkanını yeniden ele geçirmeyi başaramadı ve Gyeonggi Eyaleti, Pyeongtaek gibi önemli savaş alanlarında yenildi ve onay notunun yüzde 3,1 puan düşmesine neden oldu. Öte yandan Halkın Gücü Partisi, Seul merkezli hükümet kontrolleri için odak noktası oluşturmayı başardı ve onay notu yüzde 2,6 puan arttı. Bu eğilim, seçmenlerin seçim sonuçlarının siyasi sonuçları konusunda çok hassas olduğu ve siyasi partilere verilen desteğin gücünün, zafer veya yenilgi nedenine bağlı olarak gerçek zamanlı olarak değiştiği anlamına geliyor.

Onay oranlarındaki düşüşün en önemli darbe noktaları ılımlılar ve 30'lu yaşlarındaki seçmenler. Yaşa göre ayrıntılı verilere bakıldığında, 30'lu yaşlarındaki kişilerin ayrılma oranının şaşırtıcı bir şekilde yüzde 10,7 olduğu görüldü; bu, hükümetin seçim yoluyla ifade ettiği ana politika duruşuyla 30'lu yaşlarındaki insanların yorgunluğu olarak yorumlanabilir. Kore Demokrat Partisi de benzer bir darbe aldı ve 30'lu yaşlarındaki kişilere yönelik onay oranı yüzde 7,8 oranında düştü. Ayrıca ılımlıların ayrılma oranı yüzde 6,5 olarak hesaplandı, bu da bir sonraki siyasi duruma yön vermek için bu seçmenlerin güvenini yeniden kazanmayı acil bir görev haline getiriyor. Muhafazakarlar ve 70 yaş ve üzeri kesimler Halkın İktidarı Partisi ile yeniden bir araya gelirken, nispeten esnek siyasi görüşe sahip olanların hükümete ve iktidar partisine sırt çevirmesi olgusunun gelecekte hükümet yönetimine ciddi bir yük getirmesi bekleniyor.

Dış ekonomik ortam ile olumsuz idari faktörlerin birleşimi de onay notlarındaki düşüşü hızlandıran bir katalizör oldu. Hafta sonunda döviz kurundaki keskin yükseliş ve artan ekonomik kaygılar, onay notlarındaki düşüşte dışsal bir değişken olarak rol oynadı ve yerel seçimlerde oy pusulalarının azlığı, hükümetin idari yönetim becerisine ilişkin temel şüpheleri artırdı. Realmeter'in analiz ettiği gibi, bu idari hatalar ile ekonomik belirsizliğin birleşimi devlet kontrolleri teorisinin ortaya çıkmasına neden oldu. Sonuç olarak, bu seçim basit bir kişi değişikliğinin veya bir siyasi partinin zaferinin veya yenilgisinin ötesine geçti ve hükümetin devlet işlerini yürütme konusundaki fiili yeteneğinin bir sınavı haline geldi. Karnenin olumsuz yönde göstermesiyle destek tabanının birliği zayıfladı.

Bölgelere göre halkın duyarlılığındaki değişiklikler de siyasi eğilimleri okumanın önemli bir anahtarıdır. Busan, Ulsan ve Gyeongnam bölgelerindeki olumlu değerlendirmelerdeki yüzde 6,9 ​​puanlık düşüş, geleneksel siyasi manzarada bir çatlağın habercisi; Incheon, Gyeonggi ve Seul'ün çekirdek üsleri de sırasıyla yüzde 4,7 puan ve yüzde 3,4 puan düşerek genel destek tabanında bir zayıflama olduğunu gösteriyor. Demokrat Parti'nin büyük savaş alanlarında kaybetmesi ve Halkın Gücü Partisi'nin Daegu Mayor ve Pyeongtaek'te zaferini sürdürmesi, muhafazakar sınıfın kriz ortamında hızla toplanacağını gösteriyor. Bu bölgesel kutuplaşma ve destekteki değişim, siyasi partilerin bir sonraki ara seçime ve bir sonraki genel ve cumhurbaşkanlığı seçimlerine hazırlanırken gelecekte çok karmaşık stratejik ayarlamalara ihtiyaç duyacaklarını gösteriyor.