Durmuş bir saat, gündelik hayat yeniden akıyor: Pandeminin kaydettiği insanlık tarihi > haberler

Pandeminin ilk günlerinde dünya tam anlamıyla 'abluka' adı verilen devasa bir bariyerle kapatılmıştı. Dünyanın dört bir yanındaki hükümetler, ekonomik faaliyeti durdurmak ve hareketi kısıtlamak için aşırı önlemler alarak virüsün yayılmasını durdurmak için çok çalıştı. Okullar ve işyerleri kapatıldı, sokaklar sessizliğe büründü, bir zamanlar yolcularla dolu olan havalimanları hayaletlere dönüştü. Ancak bu sessizlikte bile toplumsal eşitsizlik ve ekonomik hasar daha net ortaya çıktı. İşini kaybeden işçilerin protestoları dünya genelinde devam ederken, hayatta kalabilmek için ekonomik faaliyeti minimuma indirmeye çalışan hükümet ile bu durumdan endişe duyan vatandaşlar arasındaki çatışma, toplumsal gerilimi doruğa çıkardı.

Sağlık krizi kısa sürede siyasi krize dönüştü. Dünyanın dört bir yanındaki hükümetler, karantina politikalarının etkinliği konusunda iç eleştirilerle karşı karşıya kaldı ve bu, bazen büyük ölçekli hükümet karşıtı protestolara veya politika kafa karışıklıklarına yol açtı. Hong Kong'daki siyasi çalkantılar, Myanmar'daki askeri darbe ve buna direnen demokrasi hareketi ve çeşitli ülkelerde ırkçılığa karşı mücadele veren Black Lives Matter (BLM) hareketi, insanlığın salgının kaosuna rağmen durmayan dinamizmini gösteriyor. Özellikle uluslararası toplumun ortak bir karantina görevi varken, bireysel siyasi çıkarlarına bağlı olarak aşı arz ve talebi, sınırların açılması gibi konularda farklı hesaplar ortaya koyarak karmaşık diplomatik dinamikler yarattı.

Günlük yaşamın çöküşü kültür ve sanatın manzarasını tamamen değiştirdi. Tüm yüz yüze etkinliklerin iptal edildiği sanat dünyası, yüz yüze olmayan sergiler veya çevrimiçi performanslarla yeni atılımlar bulmaya çalışırken, spor dünyası da maçları seyircisiz düzenleyerek rekabetin varlığını bir şekilde sürdürmenin mücadelesini verdi. Ancak yine de insanın sanatsal içgüdüsü kaybolmadı. Film festivalleri ve sergiler, sıkı karantina kuralları kapsamında sınırlı da olsa yeniden başladı ve insanlar, fiziksel mesafeyi korurken kalplerindeki mesafeyi daraltmak için çeşitli şekillerde iletişim kurmaya devam etti. Bu durum, insanın izole bir ortamda dahi kültürel dayanışma yoluyla ruh sağlığını koruma yönündeki ısrarlı iradesinin bir tezahürü olduğu söylenebilir.

Zaman geçtikçe ve aşıların dağıtılmasıyla birlikte toplum yavaş yavaş 'Corona'yla' denilen yeni bir aşamaya girdi. Her ülke, katı karantina kurallarını hafifletmek ve ekonominin kalbinin yeniden atmasını sağlamak için çaba gösterdi. Ancak süreç sorunsuz değildi. Aşılama konusundaki tartışmalar, mutant virüslerin ortaya çıkışı ve yeniden çoğalma korkusu, insanlığın gerginliğini gidermesini imkansız hale getirdi. Özellikle eğitim ve küçük işletme sahiplerinin geçim sorunları hâlâ çözümsüz kalmışken, uluslararası tedarik zincirinin çöküşü ve artan fiyatlar, salgının ekonomik etkilerinin ne kadar derin ve yaygın olduğunu açıkça ortaya koydu.

Şimdi insanlığın krizlere nasıl tepki verdiğini ve krizlere nasıl uyum sağladığını görmek için geçmiş kayıtları gözden geçirmeliyiz. İklim değişikliğine ilişkin alarmlar yükselirken ve bölgesel çatışmalar devam ederken, salgın bize küresel dayanışmanın ne kadar kırılgan ve gerekli olduğunu öğretti. Haberlerde yer alan bölük pörçük olaylar yalnızca geçmişin kayıtları değil, gelecekte karşılaşacağımız daha büyük krizlerin nasıl aşılacağı konusunda yol gösterici niteliktedir. Her ülkenin hükümetlerinin politika kararlarından vatandaşların küçük günlük yaşamlarına kadar tüm bu kayıtlar, hepimizin aynı gemide olduğumuzu hatırlatan büyük bir dersin parçalarıdır.