K-açık deniz rüzgar enerjisinin aydınlığı ve karanlığı: 'enerji bölgesel genişlemesinin' ışığı ve 'teknoloji ve güvenlik bağımlılığının' gölgesi > haberler

Yeonggwang, Jeollanam-do'daki Nakwol Açık Deniz Rüzgar Enerjisi Kompleksi, yerli açık deniz rüzgar enerjisi tarihinde benzeri görülmemiş bir ölçeğe sahiptir ve Kore'nin yeni ve yenilenebilir enerji bölgesinde yeni bir kilometre taşı oluşturmaktadır. Toplam 364,8 MW kapasiteli bu proje, 5,7 MW'lık 64 adet türbinin deniz üzerine kurulmasına yönelik büyük bir projedir. Tamamlanma oranı şu anda %80'in üzerindedir ve yıl içinde ticari olarak işletilmesi beklenmektedir. Karadaki trafo merkezi ve iletim ağının inşası tamamlanmış olup, alt yapı olan monopilin kurulumu da tamamlanmış olup, üst türbinin montajı da devam etmektedir. Kompleksin normal işletime geçmesiyle yılda 900 GWh temiz elektrik üreterek yaklaşık 250.000 haneye sağlaması ve sera gazlarını yılda 430.000 ton azaltması bekleniyor. Bu açıkça ülkenin mevcut açık deniz rüzgar enerjisi üretim kapasitesini iki katından fazla artıran çığır açıcı bir başarıdır.

Ancak bu parlak başarıların arkasında yerli açık deniz rüzgar enerjisi ekosisteminin acı gerçeği yatıyor. Büyük ölçekli bir kurulum gemisi (WTIV) temin edemeyen inşaat ekibi, çok sayıda Çin gemisini ve teknik personeli görevlendirmek zorunda kaldı. Kurulum gemileri, römorkörler ve döşeme gemileri de dahil olmak üzere temel ekipmanların çoğu Çin altyapısına dayanıyor ve düzinelerce Çinli mühendis sahada görev yapıyor ve önemli süreçleri yönetiyor. Sektör, Çin'e olan bu yüksek bağımlılığın ülkenin enerji güvenliğinde ciddi yönetim boşluklarına yol açabileceği konusunda uyarıyor. Özellikle deniz tabanı topografik bilgileri gibi hassas verilerin sızdırılma ihtimali göz ardı edilemiyor ve yerli profesyonel insan gücü ve ekipman eksikliğinin sonuçta güvenlik egemenliğini sarstığı yönünde eleştiriler yapılıyor.

Beceri açığı da aşmamız gereken büyük bir engel. Kore Enerji Teknolojisi Değerlendirme ve Planlama Enstitüsü tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre yerli rüzgar enerjisi teknolojisi, en yüksek seviyede olan Avrupa'nın dört yıl kadar gerisindedir. Özellikle sürüş ve kontrol, bıçak tasarımı ve sistem entegrasyonu gibi kilit alanlarda teknoloji Avrupa teknolojisinin %70-80'inde kalıyor ve bu da 'kovalayıcı' olmanın sınırlamalarından kaçmayı zorlaştırıyor. Güneş enerjisi alanında Çin ile aradaki fark yaklaşık iki yıla kadar açılıyor ve ihracatta rekabet gücü hızla zayıflıyor. Yenilenebilir enerji piyasası hızla büyüyor ancak Koreli şirketler, yüksek maliyetlere katlanmak zorunda kalma veya temel ekipman ve malzemeleri tedarik edememeleri nedeniyle denizaşırı tedarik zincirlerine bağlı kalma gibi kısır bir döngüde sıkışıp kalmış durumda.

Jeju Adası aynı zamanda açık deniz rüzgar enerjisi geliştirmede de zorluklar yaşıyor ve bu da enerji geçiş planında aksaklıklara neden oluyor. Chuja Adası ve batı açık deniz rüzgar enerjisi projeleri, özel operatörlerin yüksek eyalet kâr paylaşımı ücretleri ve şebeke bağlantısının getirdiği yük nedeniyle projelerden uzak durması nedeniyle birbiri ardına reddedildi. Öte yandan Kore'nin ilk ticari kompleksi olan Tamna Offshore Rüzgar Enerjisi, büyük ölçekli bir genişleme projesiyle büyüklüğünü 30 MW'tan 102 MW'a çıkarma girişimlerini sürdürüyor. Ancak bu süreçte bile çevresel etki değerlendirmesi ve sakin kabul sorunlarının yanı sıra ekosistemdeki değişiklikler ve Jeju'nun en yüksek binasından daha uzun olan 230 metrelik ultra büyük türbin kurulumunun neden olduğu gürültü hasarı gibi aşılması gereken birçok engel var. Bu nedenle kamu öncülüğündeki enerji dönüşümü politikalarının fiili yatırım veya teknik destek çekmeden sloganlarla sınırlı olduğu yönünde eleştiriler var.

Sonuçta, Nakwol açık deniz rüzgar enerjisi vakası, 'altyapı olmadan aceleci hız savaşı' tehlikesini gösteriyor. Projeyi tamamlamak için kaçınılmaz olarak Çin altyapısını ödünç aldık, ancak uzun vadede bu, yerli şirketler için büyüme fırsatlarının aşınmasına ve tedarik zinciri darboğazlarının sağlamlaşmasına neden olabilir. Uzmanlar, yerli şirketlerin tesislere yatırım yapabileceği ve tek seferlik projeler listesi yerine sürekli bir proje hattını güvence altına alarak teknoloji geliştirebileceği bir ortam yaratmamız gerektiği konusunda hemfikir. Ayrıca Çin ekipmanlarına güvenmekten başka seçeneğin olmadığı gerçeğinin aşılması için yerli kurulum gemilerinin inşasına destek verilmesi ve profesyonel personel yetiştirilmesine yönelik politikaların paralel olarak uygulanması gerekiyor. Aksi takdirde enerji dönüşümümüzün sonunda 'yabancı ekipman ve teknolojiyle inşa edilmiş bir pavyon'a dönüşmesi riski yüksek.