Yapay zeka çağında büyük geçiş, Kore endüstrisinin karşı karşıya olduğu fırsatlar ve zorluklar > haberler

Yarı iletken endüstrisini çevreleyen son politika tartışması, ulusal rekabet edebilirliği ve dengeli bölgesel kalkınmayı güvence altına alan iki değerin nasıl çatıştığını açıkça gösteriyor. Hükümet tarafından teşvik edilen Yarı İletkenlere İlişkin Özel Kanun'un uygulama yönetmeliğine 'büyükşehir bölgesi hariç tutma' maddesinin eklenmesiyle, halihazırda dünyanın en büyük yarı iletken mega kümesini inşa etmiş olan Gyeonggi Eyaletindeki şirketlerin yatırım planlarına kırmızı ışık yakıldı. Uzmanlar, yarı iletken sektörünün entegre bir ekosistemin verimliliğiyle belirlenen bir alan olduğunu vurguluyor ve halihazırda tamamlanmış altyapıyı yapay olarak dağıtmak yerine, mevcut kümelerin rekabet gücünü en üst düzeye çıkarmak için politika esnekliğinin gerekli olduğuna dikkat çekiyor. Basitçe idari dengeyi korumayı amaçlayan düzenlemelerin, küresel ekipman şirketlerinden ek yatırım çekmeyi zorlaştıracağı ve bunun sonuçta tüm ülkenin yarı iletken endüstrisi ekosisteminde ölümcül bir boşluk yaratabileceği konusunda büyük endişeler var.

Endüstriyel yapının iyileştirilmesi yönetim alanında da hızlanıyor. Samsung Electronics bünyesinde performansa dayalı ücretlendirme konusundaki anlaşmazlık ve departmanlar arasındaki transferler konusundaki tartışmalar, küresel ekonomik gerilemenin ortasında performans odaklı organizasyon kültürünün aydınlık ve karanlık yanını açıkça ortaya koyuyor. Özellikle DS (yarı iletken) ve DX (bitmiş ürünler) bölümleri arasındaki performans farkının 100 kata ulaşabileceği öngörüldüğünde, organizasyon içindeki memnuniyetsizlik arttı ve bu durum, üst düzey yetkililerin çocuklarının farklı departmanlara geçtiğine dair söylentiler gibi doğrulanmamış söylentilere bile sıçradı. Şirketler, bu çatışmaları basitçe iç karışıklık olarak görmezden gelmek yerine, hızla değişen pazar ortamına yanıt verme ve adil bir değerlendirme sistemini yeniden kurma sürecinde ortaya çıkan üyelerin göreceli yoksunluğunu çözme göreviyle karşı karşıyadır. Hyosung Heavy Industries'de kuruluşundan bu yana ilk kez bir ofis teknisyenleri sendikasının kurulması, aynı zamanda üyelerin değişen zamana ayak uyduramayan katı ücretlendirme ve değerlendirme sistemlerine karşı seslerini yükseltmeye başladıklarının bir işareti olarak da yorumlanıyor.

Öte yandan teknolojik inovasyon ve küresel ortaklıklar alanlarında da dikkat çekici atılımlar sürüyor. Hanwha Ocean'ın, NVIDIA'nın teknoloji ekosistemini kullanarak insansı robotları gemi inşa sahalarına yerleştirmeye yönelik bir gösteri projesini başlatması, geleneksel imalat endüstrisinin yapay zeka ile birleşerek nasıl bir 'Yapay Zeka tersanesine' dönüştürülebileceğinin temsili bir örneğidir. Ayrıca Paros iBio'nun küresel büyük ilaç şirketi Eli Lilly'nin yapay zeka yeni ilaç geliştirme platformu 'Lily Tune Lab'a katılması, yerli biyoteknolojinin küresel standartları karşılayan teknolojik yetenekleriyle tanındığı anlamına geliyor. Bu girişimler, küresel işbirliği ve birleşik öğrenme yoluyla muazzam miktarda fon ve veri gerektiren yapay zeka altyapısı oluşturmanın sınırlamalarının üstesinden gelmek için stratejik bir seçimdir ve Koreli şirketlerin basit üreticilerin ötesinde akıllı çözüm sağlayıcılara doğru geliştiğini göstermektedir.

Bu teknolojik yeniliklerin merkezinde ilginç bir olgu yatıyor: iş dünyası liderlerinin 'markalaşmasındaki' değişiklikler. CEO'ların geçmişin mistik yönetiminden koparak NVIDIA CEO'su Jensen Huang ile ortak yemeklerin tadını çıkarırken halka uzanmaları, sektörler arasındaki sınırların çöktüğü yapay zeka çağında 'açık iletişimin' bir hayatta kalma stratejisinin ne kadar önemli olduğunu vurguluyor. Bu, yalnızca imajı iyileştirmenin ötesine geçen, şirketin gelecekteki teknolojik yönünü halka ve yatırımcılara doğrudan açıklayan ve ekosistem içinde güçlü ortaklıklar kuran son derece stratejik bir hamledir. Richard Branson veya Elon Musk gibi CEO'ların kurumsal simgeler haline geldiği küresel trend gibi, Kore şirketleri de CEO'nun liderliğinin şirketin yenilikçiliğiyle doğrudan ilişkili olduğu yeni bir yönetim ortamına uyum sağlıyor.

Bu arada kurumsal yönetimde şeffaflık ve hesap verebilirlik talepleri de yoğunlaşıyor. Seojin Systems'in Vietnam'daki kurumlar vergisi riskinde görüldüğü gibi, açıklama yükümlülüğünün bulunmaması nedeniyle sınırlı bilgi sağlanması uygulaması, sermaye piyasasına olan güveni zedelemekte ve bilgi asimetrisi sorunlarına neden olmaktadır. Risklerin önleyici olarak yalnızca kurumsal yatırımcılarla paylaşılması şüphesinin, oyun alanını daha da sağlam hale getirdiği yönündeki eleştirilerden kaçınmak zor. Ayrıca Kore Yerel İdari Karşılıklı Yardımlaşma Derneği gibi yasal gücü olmayan dış değerlendirmelerin dışında tutularak özerk yönetim peşinde koşan kuruluşların sayısı arttıkça, iç karar alma organı aracılığıyla şeffaf bir izleme sisteminin etkin bir şekilde işleyip işlemediği, gelecekte kamu kurumlarının kanıtlaması gereken bir sosyal sorumluluk olarak kalacaktır.