Peritonit sandığım günlük bir hayat ama sonunda yumurtalık kanseri denilen bir fırtınayla karşı karşıya kaldım. > haberler

Jeong Ae-ri'nin hastalığı aniden beklenmedik karın ağrısıyla başladı. O zamanlar dramalar ve oyunlar da dahil olmak üzere aralıksız bir program üzerinde çalışıyordu ve Tylenol ile ağrıyı bastırarak sette kaldı ve vücudunun dayanıklılıkta azalma olarak gönderdiği tüm anormal sinyalleri göz ardı etti. Ancak bir gece ağrı o kadar şiddetliydi ki vücudumu hareket ettiremedim ve ambulansla hastaneye gitmek zorunda kaldım. Sağlık personeli onun durumunun kritik olduğunu, peritonit nedeniyle sepsisin eşiğinde olduğunu teşhis etti. Şans eseri acil ameliyat başarılı geçti ama taburcu olmadan hemen önce sağlık personelinin söylediği “Bölüm değiştirmen lazım” sözleri hiç beklemediği bir cümle gibiydi ve hayatını tamamen sarstı.

Peritonit ameliyatı sırasında alınan biyopsi, vücudunda yumurtalık kanseri hücrelerinin bulunduğunu gösterdi. Sadece iltihabı tedavi edip günlük hayatına döneceğini düşünen için yumurtalık kanseri tanısı sürpriz oldu ama yıkılmak yerine önce oyuncu olarak sorumluluklarını düşündü. Filme alınan esere mümkün olduğunca fazla zarar gelmesini önlemek için, ancak kalan programı tamamladıktan sonra tam kapsamlı kanser tedavisine başlayarak profesyonelliğini gösterdi. Bu, bir oyuncu olarak profesyonelliğinin ötesine geçen ve kendini sakinleştirmeye ve hayatın zorlukları karşısında bile yapması gerekeni yapmaya çalışırken hastalıkla mücadele etme konusundaki güçlü iradesini gösteren bir pasaj.

Kemoterapi süreci hem fiziksel hem de zihinsel olarak dayanılmaz acılarla dolu bir süreçti. Özellikle kadın kanser hastaları için ciddi bir yara olan saç dökülmesi onun için kaçınılmaz bir gerçekti. Saçları birer birer dökülmeye başlayınca izleyip acı çekmek yerine kafasını kazıtmaya karar verdi. Evdeki banyoda saçlarımı tıraş ederken hissettiğim duygu muhtemelen hayatımın geri kalanında unutulmaz bir acı olarak kalacaktı. Ayrıca tedavi sırasında ayak tabanlarına kum konmuş gibi ağrı hissettiğini de itiraf etti, bu da kanser tedavisi sürecinde yaşaması gereken fiziksel acının ne kadar derin ve keskin olduğunu açıkça gösteriyor.

Yine de Jeong Ae-ri, tıbbi bilgiden etkilenmek yerine tıbbi personelin reçetelerine ve talimatlarına tamamen güvenmeyi seçti. Kemoterapi sırasında bile açık ameliyat alanının sertleşmesini önlemek için hastane koridorlarında sürekli yürüyerek iyileşme konusunda kendini eğitti. Tıbbi personelin önerdiği diyeti ve sağlıklı yaşam tarzını sıkı bir şekilde takip etti ve tek amacı tam bir tedavi olmak amacıyla günlük ağrılara katlandı. Bu kapsamlı öz-yönetim ve olumlu tutum, sonuçta devasa yumurtalık kanseri dağının üstesinden gelmenin arkasındaki itici güç haline geldi ve şimdi, sekiz yıl sonra, yeniden sağlıklı bir şekilde halkın karşısına çıkabilmesinin temeli haline geldi.