Seul taksileri premium çağa doğru yarışıyor: Serbestleşmenin artıları ve eksileri > haberler

Bu değişiklikteki en önemli değişiklik, taksicilik biçimini değiştirme paradigmasının 'yetkilendirme sistemi'nden 'raporlama sistemi'ne doğru değişmesidir. Daha önce, orta büyüklükteki bir taksi işletmecisi, işini lüks veya büyük bir taksiye değiştirmek istediğinde, Seul Büyükşehir Hükümeti'nden zorlu bir onay sürecinden geçmek zorunda kalıyordu ve bu da önemli miktarda zaman ve idari maliyete neden oluyordu. Ancak artık kanunların öngördüğü herhangi bir diskalifiye olmadığı sürece sadece bildirimde bulunarak işletme kaydını değiştirmek mümkün olup, taksi işletmecilerinin hareketliliği büyük ölçüde güvence altına alınmıştır. Bu, Seul Şehri'nin idari kolaylığı artırmaya ve pazar talebindeki değişikliklere esnek bir şekilde yanıt verebilecek bir ortam yaratmaya yönelik stratejik bir kararı olarak yorumlanabilir. Her ne kadar Seul Şehri daha önce bir iç politika olarak raporlama sistemi işletiyor olsa da, bunun yönetmelikte kodlanmasıyla politikanın öngörülebilirliğinin ve şeffaflığının daha da artırıldığı yönündeki yaygın görüş hakim.

Bir diğer dikkate değer değişiklik, iş operasyonları için eşiği düşürmek amacıyla iş operasyonlarını engelleyen 'kazasızlık şartının' cesurca kaldırılmasıdır. Geçmişte, iş sınıflandırmasını değiştirirken katı bir sıfır kaza kaydı gerekliydi, bu nedenle birçok taksi operatörü tereddüt etti veya geçiş yapmaktan vazgeçti. Özel taksiler söz konusu olduğunda, geçtiğimiz yıl içinde meydana gelen iş durdurma veya para cezaları bile gerekliliklerin dışında tutuluyor ve sadakatle faaliyet gösteren işletme operatörleri için işlerini genişletme konusunda daha geniş fırsatlar açılıyor. Kurumsal taksiler ayrıca araç azaltma imha geçmişine ilişkin doğrulama süresini 2 yıldan 1 yıla kısaltarak ve eğitim tamamlama süresini kısaltarak genel giriş engelini de önemli ölçüde azalttı. Bu, düzenlemeleri gevşetmek yerine, piyasaya daha çeşitli premium mobilite hizmetleri sunarak vatandaşların seçimlerini genişletmeye yönelik aktif bir politika niyeti olarak yorumlanıyor.

Elbette bu gevşeme tüm taksicilere koşulsuz özgürlük vermiyor. Askıya alınan veya kapatılan işletmeler esas olarak dönüşüm kapsamı dışında tutulmakta olup, bir yıldan daha kısa bir süredir vergi indirimi kararı alan veya ilgili idari davanın devam ettiği işletmeler de kısıtlamalara tabidir. Ayrıca hizmet kalitesini garanti altına almak için büyük kamyonetlere veya lüks taksilere geçmek isteyen işletme operatörlerinin Seul Büyükşehir Hükümeti tarafından belirlenen özel eğitimi tamamlamaları gerekiyor. Bu güvenlik cihazları, kuralsızlaştırmanın hizmet kalitesini bozmasını veya pazara gelişigüzel girişini önlemek için minimum filtre görevi görecektir. Sonuç olarak bu değişiklik, Seul şehrinin bir toplu taşıma işletmesi olarak gereken sorumlulukları ve yetenekleri sıkı bir şekilde yönetirken pazarın özerkliğini en üst düzeye çıkarmaya yönelik dengeli yaklaşımını ortaya koyuyor.

Politikanın arkasına bakıldığında, bu değişikliğin piyasa dengesizliğine yol açabileceği endişeleri de var. Yılda yaklaşık 150 dönüşüm başvurusu yapıldığından, düzenlemeler kaldırıldığında daha fazla operatörün yüksek kârlı lüks ve büyük taksilere akın etmesi kuvvetle muhtemeldir. Lüks taksilere yoğunlaşmanın aşırı hale gelmesi durumunda halka hizmet veren düzenli orta boy taksilerin arzının azalabileceği, ücret yükünün artabileceği ve taksi yakalamanın zorlaşabileceği yönünde eleştiriler yapılıyor. Taksi sektöründen bazıları da seslerini yükselterek, belirli araç türlerine yoğunlaşmanın tüm taksi arz ve talep ekosistemini bozabileceğini ve Seul şehrinin gelecekteki piyasa koşullarını yakından izlemesi gerektiğine işaret ediyor. Politikanın olumlu yönde etkili olabilmesi için bu arz-talep dengesizliği sorununu çözecek çok yönlü tamamlayıcı tedbirlerin uygulamaya konulması gerekmektedir.