미 해군 함정 건조의 딜레마: 동맹의 기회인가, 자국 우선주의의 벽인가 > K-wave Trends

Het Amerikaanse ministerie van Defensie ervaart een ernstig knelpunt dat de scheepsbouw vertraagt als gevolg van een tekort aan geschoolde arbeidskrachten en de verouderende scheepswerfinfrastructuur, en heeft een strategie gepland om de capaciteiten van geallieerde scheepswerven te benutten om dit te overwinnen. In feite werd in de begroting voor het begrotingsjaar 2027 een grote hoeveelheid geld uitgetrokken voor onderzoek en benutting van de scheepsbouwcapaciteiten van geallieerde scheepsbouwers, waardoor de verwachting werd gewekt dat dit een nieuwe groeimotor voor de Koreaanse scheepsbouwindustrie zou worden. De situatie nam echter een scherpe wending toen het Armed Services Committee van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden onlangs een amendement goedkeurde tijdens de herziening van de National Defense Authorization Act (NDAA) om het gebruik van budgetten voor de bouw van gevechtsschepen van de Amerikaanse marine te beperken tot overzeese scheepswerven. Dit is een representatief voorbeeld van het directe conflict tussen de pragmatische veiligheidsstrategie van de Amerikaanse regering en de politieke belangen van het Congres.

De leden van het Amerikaanse Congres die dit wetsvoorstel hebben geleid, beweren de sterke ‘America First’-logica dat Amerikaanse militaire uitgaven moeten leiden tot het scheppen van banen en de wederopbouw van de industriële basis in de Verenigde Staten. Voor wetgevers wier districten grote scheepswerven hebben, gaat het bouwen van oorlogsschepen verder dan alleen defensiebeleid en is het een belangrijke politieke taak die hen in staat zal stellen hun invloed tegenover de kiezers te bewijzen voorafgaand aan de tussentijdse verkiezingen. Ze beweren dat alleen al het idee om Amerikaanse marineschepen te bouwen met buitenlandse arbeidskrachten een bedreiging zou kunnen zijn voor de nationale veiligheid, en riskeren hun leven om een ​​juridisch mechanisme op te zetten om overzeese outsourcing te blokkeren. Uiteindelijk wordt het macrodoel van veiligheid geblokkeerd door de micropolitieke logica van het beschermen van binnenlandse industrieën, en dreigt het samenwerkingsmodel met bondgenoten aan momentum te verliezen.

De vreugde en het verdriet van Koreaanse scheepsbouwers zijn gemengd, afhankelijk van het feit of ze wel of niet een productiebasis in de Verenigde Staten veiligstellen. Hanwha Group heeft preventief gereageerd door een systeem op te zetten dat in staat is de scheepsbouw in de VS te sturen via de overname van Philly Shipyard en het veiligstellen van een belang in Austal, en zal naar verwachting een voordeel behalen in deze regelgevingsfase. Aan de andere kant hebben bedrijven die geen lokale productiebasis hebben veiliggesteld, zoals HD Hyundai Heavy Industries, geprobeerd de markt te betreden via strategische partnerschappen met Amerikaanse bedrijven, maar als congresregels werkelijkheid worden, zullen ze de moeilijkere taak op zich moeten nemen om lokaal te investeren of rechtstreeks productiefaciliteiten te bouwen. Nu is het voor de binnenlandse scheepsbouwindustrie niet voldoende om eenvoudigweg uitstekende bouwtechnologie te leveren, en wordt zij gedwongen een moeilijke lokalisatiestrategie te volgen die het gebruik van lokale Amerikaanse arbeidskrachten en direct werkende infrastructuur vereist.

Ondertussen wordt de veiligheidsomgeving in Noordoost-Azië en het Midden-Oosten complexer en gevaarlijker vanwege de dreiging van Iran om de Straat van Hormuz te sluiten en de ambitie van China om de scheepvaartrechten in de Oostzee veilig te stellen. Terwijl de onzichtbare informatieoorlog rond militaire geheimen heviger wordt, zoals in het geval van de Chinese student die ongeoorloofde foto's maakte van de marinebasis van Busan, staan ​​de Verenigde Staten onder strategische druk om de continentale machten onder controle te houden door maritieme machten te verenigen. In deze situatie brengt het gesloten scheepsbouwbeleid van het Amerikaanse Congres ook het risico met zich mee een zelfvernietigende actie te worden die de uitbreiding van de Amerikaanse zeemacht op de lange termijn zal vertragen en uiteindelijk het maritieme veiligheidssysteem met zijn bondgenoten zal verzwakken. Met andere woorden: de Verenigde Staten staan ​​op een cruciaal kruispunt: of ze alliantiesamenwerking moeten zoeken om sneller een oorlogsschip te bouwen, of een geïsoleerd fort moeten bouwen om hun eigen scheepsbouwindustrie te beschermen.