태평양의 보이지 않는 전쟁: 공대공 미사일 패권과 한국의 전략적 선택 > K-wave Trends

Zgoda Departamentu Stanu USA na sprzedaż rakiet AMRAAM odzwierciedla realistyczne potrzeby taktyczne, przed którymi stoją myśliwce, takie jak F-35A, stanowiące podstawę Sił Powietrznych Republiki Korei. AIM-120C-8 to główny pocisk powietrze-powietrze średniego zasięgu amerykańskiej armii, zapewniający precyzyjne uderzenie, które może stłumić zagrożenia wroga z dużej odległości. Korea Południowa wprowadziła już tę samą serię rakiet w 2019 r., a to dodatkowe wprowadzenie interpretuje się jako zamiar wykraczający poza zwykłe uzupełnienie zapasów i utrzymanie równowagi militarnej z krajami sąsiadującymi oraz maksymalizację interoperacyjności z armią USA. W szczególności w obliczu wzrostu niestabilności bezpieczeństwa w regionie Indo-Pacyfiku, wzmocnienie zdolności Korei w zakresie obrony powietrznej jest ważną kwestią bezpośrednio związaną z polityką zagraniczną USA. Integrację tych systemów uzbrojenia uważa się za istotny element budowania solidnej tarczy obronnej, która umożliwia Siłom Powietrznym Republiki Korei reagowanie na niepewne przyszłe zagrożenia.

Ale za tą umową kryje się ogromne wyzwanie: szybki postęp Chin w technologii broni lotniczej. W przeszłości Stany Zjednoczone monopolizowały przewagę w powietrzu dzięki przytłaczającej sprawności technologicznej, ale opracowane przez Chiny rakiety powietrze-powietrze dalekiego zasięgu, takie jak PL-15, osiągnęły poziom zagrażający istniejącym systemom Stanów Zjednoczonych. W szczególności chińskie rakiety mają zasięg ponad 300 km i wykorzystują wyrafinowaną taktykę do uderzania w cele poza zasięgiem wykrywania radarów myśliwców za pośrednictwem sieci wczesnego ostrzegania. W odpowiedzi na to Stany Zjednoczone są zajęte rozwojem AIM-260 (JATM) w wielkiej tajemnicy, aby radykalnie zwiększyć dystans walki w walce powietrznej. Te zawody w zakresie zasięgu rakiet odbywające się na niebie Pacyfiku to coś więcej niż tylko różnica w wydajności; stało się to kluczową kwestią bezpieczeństwa, która decyduje o tym, kto jako pierwszy przejmie dowodzenie na polu bitwy.

Koreański przemysł obronny również pragnie własnego przetrwania i skoku naprzód w wirze technologicznej konkurencji. W szczególności krajowy myśliwiec FA-50 potwierdził integrację rakiet AMRAAM z eksportowanym do Polski modelem FA-50PL i odradza się jako prawdziwy myśliwiec wielozadaniowy wykraczający poza prosty lekki samolot szturmowy. Podczas tego procesu integracja amerykańskiej broni została nieco opóźniona, ale sugeruje to, że w grę wchodziły złożone obliczenia w połączeniu ze strategią Stanów Zjednoczonych mającą na celu ochronę krajowych systemów uzbrojenia. Niemniej jednak niezaprzeczalnym faktem jest, że FA-50 udowadnia swoją konkurencyjność na rynku światowym, a prace modernizacyjne Koreańskich Sił Powietrznych nabierają obecnie tempa, obejmujące m.in. wymianę starzejącego się myśliwca F-5 poprzez masową produkcję i wdrożenie myśliwców 4,5 generacji, takich jak KF-21. Pokazuje to silną wolę Korei, aby nie polegać już wyłącznie na imporcie, ale chronić własne niebo poprzez jakościowy wzrost własnej siły lotniczej.

Ponadto warto zwrócić uwagę na zmiany w walce powietrznej w połączeniu z technologią dronów. Fakt, że bezzałogowy myśliwiec „Fury”, opracowywany przez innowacyjne firmy, takie jak Anduril, rozpoczął lot próbny wyposażony w rakietę AMRAAM, zapowiada, że ​​przyszłe walki powietrzne przestaną skupiać się na statkach powietrznych załogowych na rzecz złożonego systemu załogowego i bezzałogowego. Te zmiany technologiczne powodują, że poza faktem, że europejskie myśliwce Rafale i Gripen udowadniają swoją praktyczną wartość poprzez wsparcie dla Ukrainy, sam paradygmat walki powietrznej staje się coraz bardziej inteligentny i zautomatyzowany. Koreańskie Siły Powietrzne również uważnie obserwują te zmiany na przyszłym polu bitwy i stoją przed zadaniem zbudowania załogowego i bezzałogowego złożonego systemu zasilania, którego centrum będzie KF-21. W erze, w której szybkość technologii staje się szybkością bezpieczeństwa, koreański przemysł lotniczy i obronny znajduje się obecnie w czołówce światowej konkurencji technologicznej.